Jak ujmować operacje związane z usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych

Zgodnie z art. 76a ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 3 pkt 2–6 ustawy o rachunkowości, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych stanowi działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług w zakresie:

• prowadzenia, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym,
• okresowego ustalania lub sprawdzania drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów,
• wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania wyniku finansowego,
• sporządzania sprawozdań finansowych,
• gromadzenia i przechowywania dowodów księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej prawem bilansowym.

Przedsiębiorcy zajmujący się usługowym prowadzeniem ksiąg rachunkowych (w ramach biura rachunkowego) mają obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością. Odpowiedzialność za swoje zobowiązania podatkowe ponoszą wprawdzie klienci biura rachunkowego, jednak z tytułu szkód powstałych wskutek nienależytego wykonania umowy przez biuro, np. poprzez wadliwe prowadzenie przez nie księgowości klientów, mogą oni wystąpić wobec biura – na podstawie art. 471 kodeksu cywilnego – z roszczeniem dochodzonym na drodze cywilnej. Reguły współpracy biura rachunkowego z klientami powinny wynikać z zawartych umów w zakresie usługowego prowadzenia przez te biura ksiąg rachunkowych. Pamiętać ponadto należy, że po zakończeniu współpracy objętej umową klienci biura rachunkowego powinni mieć możliwość kontynuacji prowadzenia ksiąg, w myśl zasady ciągłości (art. 5 ust. 1 ustawy o rachunkowości).