Jak wskazać próg istotności w polityce rachunkowości
Dla firmy, kt ó rą właśnie zaczęliśmy jako biuro obsłuchiwać, przygotowujemy dokumentację mającą określić zasady prowadzenia rachunkowości. Zastanawiamy się, jak należy określić w niej „ istotność ” . Czy wystarczy, że pr ó g istotności wskażemy, odnosząc się tylko do sumy aktyw ó w bilansu?
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o rachunkowości każda jednostka, która prowadzi księgi rachunkowe, musi posiadać przyjęte zasady (politykę) rachunkowości i jej dokumentację. Za jej stworzenie i aktualizację jest odpowiedzialny kierownik jednostki. W praktyce najczęściej dokumentację tę przygotowuje dział księgowości, a jeśli prowadzenie ksiąg rachunkowych zostało przekazane do biura rachunkowego, robi ją ten podmiot. I choć biuro posiada doświadczenie dotyczące praktyk stosowanych przez różne jednostki, z którego może skorzystać, to jednak nie jest dobrą praktyką przyjmowanie wystandaryzowanych polityk rachunkowości. Nie odzwierciedlają one bowiem specyfiki działalności danego podmiotu, a tym bardziej jego istotności, a powinny.
Co wziąć pod uwagę
Warto przypomnieć, że tzw. poziom istotności jest niezbędny dla podejmowania decyzji o stosowanych przez jednostkę uproszczeniach w ujmowaniu i rozliczaniu zdarzeń gospodarczych w księgach rachunkowych, a potem ich prezentowaniu w sprawozdaniu finansowym. Zgodnie z art. 4 ust 14a ustawy o rachunkowości stosując jej przepisy, jednostka kieruje się zasadą istotności. Informacje wykazywane w sprawozdaniu finansowym oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym należy uznać za istotne, gdy ich pominięcie lub zniekształcenie może wpływać na decyzje podejmowane na ich podstawie przez użytkowników tych sprawozdań. Ponadto nie można uznać poszczególnych pozycji za nieistotne, jeżeli wszystkie nieistotne pozycje o podobnym charakterze łącznie uznaje się za istotne. Oceniając istotność, jednostka musi wziąć pod uwagę stopień, w jakim można oczekiwać, że informacje te będą miały wpływ na decyzje podejmowane - na podstawie sprawozdania finansowego - przez głównych użytkowników tych sprawozdań (główni użytkownicy). Przypomnieć należy, że celem sprawozdań finansowych jest dostarczenie informacji finansowych o jednostce, przydatnych głównym użytkownikom - tj. obecnym i potencjalnym inwestorom, pożyczkodawcom i innym wierzycielom - przy podejmowaniu decyzji o dostarczeniu jednostce zasobów. Jednostka ustala, jakie informacje są niezbędne do osiągnięcia tego celu, dokonując odpowiednich ocen istotności.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.