Wydatki na nabycie strojów należy ująć jako Pozostałe środki trwałe

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości do środków trwałych niezależnie od wartości zaliczamy takie aktywa, które mają postać rzeczową, i jednostka ma zamiar użytkować je przez okres co najmniej 12 miesięcy w swojej działalności operacyjnej. Na podstawie tego przepisu ubiór członków chóru powinien być zaliczony do środków trwałych, jeśli będzie wykorzystywany przez okres co najmniej roku. Dodatkowo należy wskazać, iż według rozporządzenia ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 289 ze zm.) odzież umarza się w jednostkach budżetowych jednorazowo, dokonując odpisu nie wcześniej niż w miesiącu oddania środków trwałych do użytkowania (par. 6 rozporządzenia).

Wprawdzie domów kultury będących samorządowymi jednostkami kultury wprost powyższe rozporządzenie nie obowiązuje, ale w sytuacji wskazanej w pytaniu warto się nim posiłkować. W przypadku zakwalifikowania strojów do środków trwałych w ewidencji możecie państwo wskazać, iż podlegały one zakupom z funduszy unijnych i łatwiej jest po latach kontrolować ich użytkowanie.

Zatem moim zdaniem wydatki na nabycie strojów należy ująć jako Pozostałe środki trwałe, które zgodnie z art. 32 ust. 6 ustawy o rachunkowości będą podlegały jednorazowemu umorzeniu.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z fakturach otrzymanych przez podatnika czynnego podatku VAT z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT).

Fakt, iż dom kultury jest jednostką zwolnioną z VAT, oznacza, iż towary (stroje) nabywane w ramach projektu nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem tu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki. Zauważyć należy, iż nie przysługuje również prawo otrzymania zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowi środków wskazanych w par. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia ministra finansów z 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U. z 2013 r. poz. 1656). Tym samym VAT niepodlegający odliczeniu będzie musiał być sfinansowany z innych źródeł.

Z punktu widzenia rachunkowości finansowej nie będzie potrzeby dokonywania żadnych korekt kosztów z tego powodu, iż jednostce zostanie zwrócona część wartości strojów. W przyszłym roku kwota dotacji otrzymana na rachunek bankowy powinna zostać ujęta jako pozostały przychód operacyjny.

Jednostka, przystępując do projektu, złożyła weksel in blanco, który ma gwarantować, iż otrzymane przez nią środki zostaną wydatkowane zgodnie z umową dotycząca projektu. Weksel w tym wypadku pełni funkcję zabezpieczającą i z tego powodu należy go ująć jako zobowiązanie warunkowe w ewidencji pozabilansowej.

@RY1@i02/2014/183/i02.2014.183.00800040h.802.jpg@RY2@

dr Katarzyna Trzpioła Katedra Rachunkowości UW

dr Katarzyna Trzpioła

Katedra Rachunkowości UW

Podstawa prawna

Par. 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia ministra finansów z 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.U. z 2013 r. poz. 1656). Art. 3 ust. 1 pkt 15, art. 32 ust. 2 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U z 2013 r. poz. 330 ze zm.).