Zniszczenie linii energetycznej nie obniży wartości początkowej
W przypadku utraty lub zniszczenia części składowych lub peryferyjnych sieci energetycznej, które następnie są naprawiane, przedsiębiorstwo nie może obniżyć wartości początkowej środka trwałego
Zasady amortyzacji środków trwałych często sprawiają podatnikom problemy. Jeden z nich rozstrzygnął ostatnio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (wyrok z 28 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Po 737/10). Problem dotyczył możliwości obniżenia wartości początkowej środka trwałego w sytuacji, gdy podatnik musi dokonać naprawy części zniszczonej linii sieci energetycznej.
Spółka we wniosku zaskarżonej interpretacji wyjaśniła, że jest przedsiębiorstwem energetycznym oraz posiada środki trwałe głównie w postaci linii elektroenergetycznych. Spółka zwróciła uwagę, że w toku eksploatacji linie mogą podlegać różnego rodzaju zniszczeniom lub zużyciu i w efekcie firma jest zobligowana do przeprowadzenia prac rekonstrukcyjnych lub modernizacyjnych. Wśród możliwych zdarzeń spółka wymieniła zniszczenie na skutek kradzieży, działań czynników atmosferycznych czy sił natury, a także naturalne i technologiczne zużycie itp. Skarżąca dodała też, że wszelkie prace związane z rekonstrukcją lub przebudową obiektów linii elektroenergetycznych mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa i ciągłości dostaw energii, a obowiązek modernizacji może wynikać m.in. z obowiązków nakładanych na spółki energetyczne przez przepisy.
Zdaniem skarżącej w przypadku trwałego odłączenia fragmentu linii elektroenergetycznej na skutek jej kradzieży lub zniszczenia w okolicznościach niezależnych od wnioskodawcy, podmiot - właściciel sieci - jest uprawniony do dokonania obniżenia wartości początkowej środka trwałego (linii elektroenergetycznej) o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią w okresie połączenia sumą odpisów amortyzacyjnych, obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka trwałego.
Zdaniem sądu po wymianie odłączonej części składowej lub peryferyjnej na inną spółka nie może skorzystać z regulacji art. 16g ust. 16 ustawy o CIT. Wyjaśnijmy, że zgodnie z tym przepisem w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjnej wartość początkową tego środka zmniejsza się - od następnego miesiąca po odłączeniu - o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a przypadającą na nią w okresie połączenia sumą odpisów amortyzacyjnych, obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki amortyzacyjnej stosowanej przy obliczaniu odpisów amortyzacyjnych tego środka.
Sąd uznał, że w sytuacji zniszczenia lub utraty spowodowanej działaniem czynników niezależnych od wnioskodawcy nie można mówić o trwałym odłączeniu fragmentu linii elektroenergetycznej, będącym skutkiem zamiaru podatnika. Skład orzekający stwierdził, że w takiej sytuacji nie ma zastosowania art. 16g ust. 16 ustawy o CIT, a wartość początkowa środka nie ulega zmniejszeniu.
Jak uzasadniał sąd, odcinek lub element sieci w wyniku remontu został zastąpiony innym, a zatem nie ma podstaw do pomniejszania wartości początkowej środka trwałego o różnicę wynikającą z przepisu art. 16g ust. 16 ustawy o CIT. Sąd dodał również, że istotą remontu jest wykonanie prac przywracających pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego, niezwiększających jego wartości początkowej, stanowiącej cenę nabycia lub koszt wytworzenia środka trwałego, powiększoną o koszty jego ulepszenia (przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji).
A zatem wydatki na remont mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że efektem wykonanych prac nie jest zwiększenie wartości technicznej, użytkowej, a w konsekwencji wartości początkowej środka trwałego. Wydatki na modernizację stanowią koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych, jeśli spełniają przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, to znaczy, jeśli zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.
Wydatki na remont mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że efektem wykonanych prac nie jest zwiększenie wartości początkowej środka trwałego
Łukasz Zalewski
lukasz.zalewski@infor.pl
Art. 16g ust. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu