Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

6 sposobów jak dokonać rocznego rozliczenia spółki z o.o.

7 lutego 2011

Spółki kapitałowe mają obowiązek dokonać rocznego rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych w terminie trzech miesięcy od zakończenia roku podatkowego. Gdy ich rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, zeznanie podatkowe należy złożyć do końca marca

Spółki kapitałowe (spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) mają obowiązek składać urzędom skarbowym zeznanie o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym. Zeznanie to składane jest w terminie do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacony powinien być podatek należny albo różnica między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Obowiązek złożenia rocznego zeznania podatkowego dotyczy również spółek kapitałowych w organizacji oraz podatkowych grup kapitałowych (co najmniej dwie spółki kapitałowe pozostające w związku kapitałowym).

Roczne zeznanie w zakresie rozliczenia CIT składa się na formularzu CIT-8. Grupy kapitałowe składają CIT-8A lub CIT-8B. Podstawowymi załącznikami składanymi razem z zeznaniami rocznymi są:

CIT-8/O - informacje o odliczeniach od dochodu i od podatku oraz o dochodach wolnych i zwolnionych od podatku,

CIT-D - informacje o otrzymanych/przekazanych darowiznach.

Oprócz tego do rocznego zeznania CIT niektórzy podatnicy dołączają CIT-ST w przypadku zatrudnienia pracowników, którzy wykonują pracę poza siedzibą spółki (informacja podatnika do ustalenia należnych jednostkom samorządu terytorialnego dochodów z tytułu udziału we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych).

Deklarację CIT-8 wraz z załącznikami co do zasady należy składać do urzędu skarbowego właściwego dla spółki, ustalonego według siedziby, która określona jest w jej dokumentach ustrojowych (umowa spółki, statut). W przypadku podatkowej grupy kapitałowej właściwym organem podatkowym do złożenia zeznania rocznego jest organ podatkowy właściwy terytorialnie spółce reprezentującej grupę.

W rocznej deklaracji CIT-8 należy wykazać określone źródła przychodów uzyskane przez spółkę w ciągu roku podatkowego. Jednak niektóre rodzaje przychodów nie podlegają wykazaniu.

Przychód ustala się zgodnie zasadami określonymi w art. 12 - 14 ustawy o CIT, natomiast koszty uzyskania przychodów w art. 15 - 16m tej ustawy. Podstawowymi przychodami są: otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe, wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw.

Przedmiotem opodatkowania CIT jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty. Dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, to obliczona różnica jest stratą. Jednak zeznanie CIT-8 należy złożyć nawet wtedy, gdy spółka nie osiągnęła żadnego przychodu albo zanotowała stratę.

Podstawy opodatkowania nie stanowią przychody ze źródeł przychodów położonych w Polsce lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Dochody zwolnione z podatku, a pochodzące ze źródeł przychodów położonych w Polsce określa np. art. 17 ustawy o CIT, a ze źródeł zagranicznych właściwa umowa o unikaniu międzynarodowego podwójnego opodatkowania.

Do podstawy opodatkowania nie wlicza się generalnie przychodów wymienionych w art. 21 i 22 ustawy (tj. przychodów opodatkowanych odrębną stawką, w tym odsetek, praw autorskich lub praw pokrewnych czy dywidend). Nie obejmuje ona również kosztów uzyskania przychodów z tych przychodów niewliczanych do podstawy opodatkowania. Będą to również straty przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem przekształcenia spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową.

Kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w ustawie (art. 16 ust. 1). Kosztami uzyskania przychodów są również odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych.

W przypadku jednak gdy część wydatków poniesionych przez spółkę została pokryta z dotacji, to nie uważa się za koszty podatkowe odpisów amortyzacyjnych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie, odliczonym od podstawy opodatkowania albo zwróconym podatnikom w jakiejkolwiek formie.

Kwota dotacji otrzymana ze środków publicznych (w tym z unijnych programów strukturalnych) jest przychodem podatkowym, ale jednocześnie jest zwolniona z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Natomiast wydatki i koszty sfinansowane z tej dotacji (w tym odpisy amortyzacyjne) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Przychody te powinny jednak zostać wykazane w CIT-8 w poz. 27. Natomiast w poz. 31 wykazać należy koszty stanowiące koszty uzyskania przychodów po wyłączeniu kosztów sfinansowanych z dotacji. Kwoty dotacji należy ująć w załączniku CIT-8/O przeznaczonym do ujawnienia dochodów (przychodów) zwolnionych od podatku (poz. 12).

Spółki, które w poprzednich latach podatkowych poniosły straty, mają możliwość ich odliczenia. Strata powstaje, gdy koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów. Przepisy umożliwiają podatnikowi obniżenie dochodu o wysokość straty poniesionej w roku podatkowym w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 proc. kwoty straty. Jeśli w tym okresie podatnik nie rozliczy straty, to utraci prawo do jej rozliczenia. Straty poniesione w kilku latach podatkowych można łączyć z uwzględnieniem tego limitu. Stratę z danego roku podatkowego należy rozliczyć najpóźniej do końca piątego roku następującego po roku, w którym strata wystąpiła.

Kwota straty wykazana w załączniku CIT-8/O (poz. 41) jest łączona z innymi możliwymi odliczeniami, które są uwzględnianie w tym załączniku (poz. 49). Tak skumulowaną kwotę należy przenieść do poz. 41 formularza CIT-8. Istotne jest to, że kwota strat z lat ubiegłych podlegająca odliczeniu (z poz. 41 CIT-8/O) nie może przekroczyć kwoty dochodu z poz. 38 CIT-8 (dochodu) pomniejszonej o tzw. kwoty dochodów wolnych od podatku.

Przepisy umożliwiają odliczenie od dochodu przekazanej darowizny na określone cele pożytku publicznego, jeśli nie przekraczają 10 proc. dochodu uzyskanego przez spółkę w ciągu roku podatkowego. Do celów pożytku publicznego kwalifikują się takie cele jak: pomoc społeczna, ochrona i promocja zdrowia, działania na rzecz osób niepełnosprawnych, nauki, edukacji, oświaty i wychowania, kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i tradycji.

Działalność społecznie użyteczną prowadzoną przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określa ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 234, poz. 1536). Jeżeli przedmiotem darowizny są towary opodatkowane VAT, za kwotę darowizny uważa się wartość towaru wraz z podatkiem od towarów i usług w części przekraczającej kwotę podatku naliczonego, którą podatnik ma prawo odliczyć.

Spółka może pomniejszyć podstawę opodatkowania za 2010 rok o maksymalnie 15 tys. zł (10 proc. x 150 tys. zł). Pozostałej kwoty tej darowizny (20 tys. zł - 15 tys. zł = 5 tys. zł) spółka nie odliczy od dochodu. Darowiznę uwzględnia się w załącznikach CIT-D oraz CIT-8/O.

Stawka podatku dochodowego od osób prawnych wynosi 19 proc. Spółka może w zeznaniu CIT-8 uwzględnić łączną kwotę zwolnień, zaniechań, obniżek oraz odliczeń od podatku (np. w przypadku osiągania dochodów również poza Polską, które zostały tam opodatkowane). Odliczenie wykazuje się w poz. 64 załącznika CIT-8/O.

Kwoty należnych zaliczek na podatek, które były odprowadzane w trakcie roku podatkowego, są uwzględniane na poczet rocznego rozliczenia. W części G CIT-8 należy wykazać należne zaliczki, zależnie od stosowanej przez spółkę metody odprowadzania zaliczek, tj. miesięcznie lub kwartalnie.

Różnicę między ostatecznym podatkiem należnym urzędowi skarbowemu a należnymi wpłaconymi zaliczkami wpisuje się w części I formularza CIT-8. Należy więc porównać sumy kwot z poz. 56 z sumą kwot z poz. 82 (lub 91) formularza CIT-8. Jeśli wpłacane miesięczne zaliczki na podatek dochodowy okazały się niewystarczające na pokrycie całego należnego podatku, to spółka będzie zobowiązana do zapłaty powstałej różnicy. Jeśli natomiast wpłacone zaliczki okazały się wyższe niż ostateczna kwota zobowiązania podatkowego, to powstanie nadpłata.

Po ostatecznym obliczeniu kwoty zapłaty czy nadpłaty podatku zeznanie CIT-8 musi zostać podpisane przez osobę odpowiedzialną za jego obliczenie. Osoba odpowiedzialna za obliczenie podatku w przypadku spółek kapitałowych powinna być wyznaczona przez zarząd tej spółki. W zeznaniu muszą jeszcze zostać złożone podpisy i pieczątki osoby lub osób uprawnionych do zarządzania jednostką.

przemyslaw.molik@infor.pl

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.