Czasem zmniejszenie odpisów amortyzacyjnych daje korzyści

W praktyce gospodarczej zdarza się, że przedsiębiorca w danym okresie swojej działalności ponosi duże koszty w porównaniu z osiąganymi przychodami i tym samym wykazuje stratę podatkową. Z uwagi na ograniczenia przewidziane w przepisach warto zastanowić się nad optymalnym sposobem rozliczania tych strat.

W przypadku gdy podatnik zakłada, iż przez określony czas koszty działalności będą przewyższać planowane przychody, należy wziąć pod uwagę zmniejszenie stawek amortyzacji środków trwałych. Dzięki takiemu rozwiązaniu straty podatkowe będą niższe, zaś koszty z tytułu amortyzacji zostaną przeniesione na okres, w którym podatnik zacznie wykazywać dochody.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym nie przewidują wprost możliwości zawieszenia odpisów amortyzacyjnych. Możliwe jest natomiast obniżenie stosowanych stawek amortyzacyjnych. Zgodnie bowiem z art. 16i ust. 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), podatnicy mogą obniżać podane w wykazie stawek amortyzacyjnych stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się, począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Przepis art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie zawiera ograniczeń w zakresie wysokości obniżenia stawki amortyzacji. Można więc przyjąć, iż obniżenie może nastąpić nawet do wysokości 0,1 proc. (potwierdził to przykładowo dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 25 lutego 2011 r., nr ILPB4/423-326/10-2/ŁM). Dodatkowo, zgodnie z obecną praktyką organów podatkowych, redukcja stawki amortyzacyjnej na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT oznacza również prawo do obniżenia stawki do 0 proc., czyli w praktyce zawieszenie amortyzacji (pogląd ten, przykładowo, został wyrażony przez dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 2 listopada 2011 r., nr IBPBI/1/423-37/11/ZK).

Jednocześnie należy wskazać, iż przepisy art. 16i ustawy o CIT odnoszą się wyłącznie do odpisów amortyzacyjnych dokonywanych metodą liniową. Nie mają natomiast zastosowania do sytuacji, gdy środki trwałe są amortyzowane stawką indywidualną. Na tej podstawie organy podatkowe uznają, iż zmiana (w tym obniżenie) stosowanej stawki amortyzacyjnej dotyczy wyłącznie środków trwałych amortyzowanych metodą liniową. Stanowisko takie zajął przykładowo dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 1 czerwca 2012 r., nr IPPB3/423-107/12-5/KK. Zdaniem dyrektora możliwość zmiany stawki amortyzacyjnej (tj. obniżenia bądź podwyższenia) dotyczy wyłącznie środków trwałych, do których zostały zastosowane stawki amortyzacyjne z wykazu. Jeśli zatem podatnik skorzystał z prawa do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej określonej w art. 16j ust. 1-4 ustawy, to nie może skorzystać z prawa wynikającego z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i dokonać zmiany (obniżyć lub podwyższyć) ustalonej indywidualnie stawki amortyzacyjnej.

Podsumowując, należy stwierdzić, że dopuszczalne jest obniżenie stawki amortyzacji z początkiem każdego roku podatkowego. Obecna praktyka organów podatkowych dopuszcza obniżenie tej stawki nawet do wysokości 0 proc., co w praktyce oznacza możliwość zawieszenia amortyzacji podatkowej. Zmiana (w tym obniżenie) stawki amortyzacyjnej, w opinii organów podatkowych, nie jest możliwa w stosunku do środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych amortyzowanych stawką indywidualną.

@RY1@i02/2012/160/i02.2012.160.07100020b.802.jpg@RY2@

Artur Cmoch doradca podatkowy, wspólnik zarządzający GWWTax

Artur Cmoch

doradca podatkowy, wspólnik zarządzający GWWTax