Pies to nie dziecko, nie wolno go bić

Wzięłam ze schroniska psa. Najpierw musiałam wypełnić ankietę, w której pytanie o to, ile czasu dziennie zwierzę będzie samo siedzieć w domu, należało do najprostszych. Zostałam odpytana także, czy będę je karmić, leczyć, czy pogodzę się, że na początku może być nieufne, niewdzięczne, może brudzić w domu, i czy w razie poważniejszych problemów wychowawczych pójdę z nim do psychologa. Wolontariuszki z przytuliska kilkakrotnie dzwoniły zapytać, jak sunia się miewa, czy się zaaklimatyzowała, czy nadal boi się mężczyzn (w poprzednim domu była bita). Teraz czekam na "wizytę poadopcyjną", podczas której dwie panie mają na własne oczy przekonać się, że pies nie trafił z deszczu pod rynnę, ma pełną michę i wesoły pysk.