Opinie

W Polsce panuje dziwne przekonanie, że jeśli istnieje jakiś trudny do rozwiązania problem społeczny, najlepiej będzie rozwiązać go, wprowadzając odpowiednią ulgę podatkową. Podatki urastają do zupełnie niezasłużonej im rangi, głównego regulatora rynku oraz leku na wszelkie społeczne bolączki. Tymczasem ich rola jest zupełnie inna i dużo prostsza.

To tylko z pozoru pytanie retoryczne, bo wiadomo, że efektem jest upadek. Nikt tego nie lubi, więc zastanawiam się, dlaczego rząd przyjął taki, a nie inny kierunek radzenia sobie z deficytem finansów publicznych.

Raz na jakiś czas czołówki gazet informują nas o kolejnych pomysłach rozwiązania problemu otwartych funduszy emerytalnych (OFE). Słowo "problem" zostało użyte nieprzypadkowo. Głównym bowiem argumentem za propozycjami zmian jest założenie, że z oszczędzaniem na przyszłe emerytury nie tylko w ZUS, ale również w znacznie mniej zależnych od działań polityków prywatnych funduszach jest coś nie tak.

Domniemanie szkodliwości dopalaczy mogło być już wprowadzone do naszego prawa przed wakacjami, niestety przyzwyczajenie do mnożenia groteskowych zakazów wzięło górę nad zdrowym rozsądkiem.

Od momentu objęcia władzy rząd PO-PSL prowadzi nieodpowiedzialną politykę fiskalną. Za czasów tego rządu udział wydatków sektora finansów publicznych w PKB przekroczył 47 proc., najwyższy poziom w historii Polski. To za czasów tego rządu w latach 2008 - 2009 zatrudnienie w administracji publicznej wzrosło o 40 tys. etatów.

Należy uwolnić sferę wytwórczą z mitręg biurokratycznych, fiskalnych i wysokich kosztów pracy, doprowadzając w ten sposób do wzrostu PKB. W przyszłości zwiększą się wpływy do budżetu, nawet przy niższych stopach podatkowych.

Produkcja rośnie, konsumpcja idzie w górę, a wpływy z CIT i PIT spadają