Kronika prawa

GMO

- Prawo o organizmach genetycznie zmodyfikowanych

RADA MINISTRÓW

o zmianie ustawy o Radzie Ministrów

: Akt ten zniesie obowiązek tworzenia w ministerstwach odrębnych departamentów i biur, komórek organizacyjnych lub wyodrębnionych stanowisk pracy do realizacji określonych spraw, w tym spraw obronnych.

WYDATKI BUDŻETU

o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją wydatków budżetowych

MISJA PUBLICZNA

w sprawie przyznania ministrowi kultury i dziedzictwa narodowego z ogólnej rezerwy budżetowej środków finansowych z przeznaczeniem na dofinansowanie projektu Audycje radiowe i telewizyjne - misja publiczna, realizowanego przez Narodowy Instytut Audiowizualny

: Minister kultury dostanie 4 mln zł z ogólnej rezerwy budżetowej na dofinansowanie projektu realizowanego przez Narodowy Instytut Audiowizualny. Z tych pieniędzy mają zostać powiększone własne zasoby archiwalne przez rejestrację wydarzeń kulturalnych.

ENERGETYKA JĄDROWA

w sprawie przyznania z ogólnej rezerwy budżetowej środków finansowych ministrowi gospodarki z przeznaczeniem na realizację zadań związanych z rozwojem polskiej energetyki jądrowej oraz prezesowi Państwowej Agencji Atomistyki z przeznaczeniem na zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej kraju przy stosowaniu promieniowania jonizującego

: Z ogólnej rezerwy budżetowej przyznano na ten rok 3676 tys. zł, które zostaną wykorzystane na szkolenie i kształcenie kadr dla instytucji zajmujących się energetyką jądrową.

SPRAWOZDANIA FINANSOWE

ministra finansów z 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych zasad sporządzania przez jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji skonsolidowanych sprawozdań finansowych grup kapitałowych.

1 stycznia 2010 r.

: Akt ten ma po raz pierwszy zastosowanie do skonsolidowanych sprawozdań finansowych sporządzonych za rok obrotowy rozpoczynający się w 2010 roku. Jednostka dominująca z siedzibą lub miejscem sprawowania zarządu w Polsce sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmujące nie tylko jej dane, lecz także jednostek podporządkowanych, bez względu na ich siedzibę. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe składa się z wprowadzenia, skonsolidowanego bilansu, skonsolidowanego rachunku zysków i strat, skonsolidowanego rachunku przepływów pieniężnych, zestawienia zmian w skonsolidowanym kapitale własnym, dodatkowych informacji i objaśnień. Do rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego dołącza się sprawozdanie z działalności. W sprawozdaniu zaś wykazuje się dane za rok obrotowy oraz za poprzedzający, jeżeli jednostka dominująca miała obowiązek sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego za ów rok poprzedzający. Skonsolidowane sprawozdanie finansowe grupy kapitałowej sporządza się, stosując dla wszystkich objętych nim jednostek zależnych jednakowe metody wyceny aktywów i pasywów oraz jednakowe zasady sporządzania zgodnie z zasadami (polityką) rachunkowości przyjętymi przez jednostkę dominującą. Można od tego wymagania odstąpić tylko wyjątkowo, kiedy zastosowanie jednakowych metod jest niemożliwe.

ministra finansów z 25 września 2009 r. w sprawie rocznych sprawozdań zakładów reasekuracji dotyczących transakcji przeprowadzanych w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 27 października 2009 r.

: Akt ten ma zastosowanie po raz pierwszy do sprawozdania sporządzonego za 2009 rok. Sprawozdanie dotyczy przeprowadzonych w ubezpieczeniowej grupie kapitałowej, w okresie sprawozdawczym, transakcji: pożyczek, gwarancji oraz innych transakcji pozabilansowych, środków stanowiących pokrycie marginesu wypłacalności, lokat, działalności reasekuracyjnej, porozumień co do podziału kosztów, pozostałych transakcji. Sprawozdanie obejmuje także informacje o ubezpieczeniowej grupie kapitałowej krajowego zakładu reasekuracji podlegającego dodatkowemu nadzorowi oraz zagranicznego zakładu reasekuracji wykonującego działalność w Polsce przez główny oddział, sporządzoną na dzień bilansowy.

POBÓR PODATKU

ministra finansów z 29 września 2009 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób fizycznych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 27 października 2009 r.

: Zaniechano pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych od jednorazowego świadczenia pieniężnego, tzn. od zadośćuczynienia otrzymanego przez spadkobierców ofiar zbiorowych wystąpień wolnościowych w latach 1956-1989, od byłego zakładu pracy tych osób lub podmiotu będącego jego następcą prawnym do kwoty nieprzekraczajacej 250 tys. zł. Zaniechanie ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych między 1 stycznia 2009 r. a 31 grudnia 2010 r.

MARGINES WYPŁACALNOŚCI

ministra finansów z 2 października 2009 r. w sprawie sposobu wyliczenia wysokości marginesu wypłacalności zakładów reasekuracji oraz minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego dla rodzajów reasekuracji

1 stycznia 2010 r. z wyjątkiem par. 10, który wszedł w życie z dniem ogłoszenia, tj. 12 października 2009 r., z mocą od 18 czerwca 2009 r., a mówiącego o wyliczaniu do końca tego roku przez zakłady asekuracji marginesu wypłacalności na dotychczasowych zasadach.

: Współczynnik reasekuracyjny to stosunek procentowy łącznej sumy odszkodowań na udziale własnym (po potrąceniu udziału retrocesjonariuszy) wypłaconych przez zakład reasekuracji z reasekuracji czynnej i retrocesji czynnej w ciągu ostatnich 36 miesięcy (lub w czasie całej działalności, jeżeli zakład reasekuracji działa krócej niż 3 lata), zwiększonej o kwotę rezerwy na niewypłacone odszkodowania na udziale własnym na koniec tego okresu i zwiększonej lub zmniejszonej o kwotę rezerwy na niewypłacone odszkodowania na udziale własnym na początek tego okresu do sumy odszkodowań brutto wypłaconych przez zakład reasekuracji z reasekuracji czynnej i retrocesji czynnej, skorygowanej o zwiększenie lub zmniejszenie rezerwy na niewypłacone odszkodowania brutto. Jeżeli stosunek ten jest mniejszy niż 50 proc. i jest liczbą nieujemną, jako wielkość współczynnika reasekuracyjnego przyjmuje się 50 proc. Jeśli natomiast stosunek ten jest większy niż 100 proc. albo jest liczbą ujemną, względnie kwota w mianowniku tego stosunku jest równa zero, jako wielkość współczynnika reasekuracyjnego przyjmuje się 100 proc.

NAUKA W WIĘZIENIACH

ministra sprawiedliwości z 18 września 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 27 października 2009 r.

: w zakładach karnych i aresztach śledczych (zakładach) prowadzi się nauczanie skazanych i tymczasowo aresztowanych (osadzonych) w celu zapewnienia im możliwości: uzyskania wykształcenia podstawowego i gimnazjalnego, zdobycia wiedzy ogólnej i kwalifikacji zawodowych. Szkolenia kursowe dla osadzonych mogą prowadzić centra kształcenia ustawicznego, ośrodki dokształcania i doskonalenia zawodowego funkcjonujące przy zakładach lub przez zewnętrzne osoby prawne i fizyczne. Tymczasowo aresztowany może uczestniczyć w nauczaniu, jeżeli jest prowadzone w wyodrębnionym oddziale zakładu i nie sprzeciwiają się temu względy porządku i bezpieczeństwa. Tymczasowo aresztowanego, który nie skończył jeszcze osiemnastu lat, można czasowo zwolnić z obowiązku uczenia się, jeżeli wynika to z decyzji organu, do którego dyspozycji pozostaje. Osadzony, który ukończył naukę w szkole odpowiedniego typu w wyniku klasyfikacji końcowej i został zwolniony przed terminem sprawdzianu lub egzaminu przewidzianego po zakończeniu nauki, może przystąpić w tej szkole do sprawdzianu lub egzaminu w pierwszym wyznaczonym terminie zgodnie z kalendarzem roku szkolnego.

MINIMALNE ZAPASY

Rady 2009/119/WE z 14 września 2009 r. nakładająca na państwa członkowskie obowiązek utrzymywania minimalnych zapasów ropy naftowej lub produktów ropopochodnych

20 dnia po opublikowaniu, tj. 29 października 2009 r. Jest skierowana do państw członkowskich UE.

: Zapasy specjalne mogą być utworzone wyłącznie z: etanu, LPG, benzyny silnikowej, lotniczej, paliwa lotniczego do silników odrzutowych (na bazie nafty lub JP4), materiałów pędnych do silników lotniczych na bazie nafty, innych naft, olejów napędowych i lekkich olejów opałowych (średnich destylatów), ciężkiego oleju opałowego (o niskiej bądź wysokiej zawartości siarki), benzyny lakowej i benzyn przemysłowych, smarów, bitumenu, wosków parafinowych, koksu naftowego. Każde państwo członkowskie UE samo określa produkty ropopochodne, które wchodzą w skład jego zapasów specjalnych. Musi to jednak być ekwiwalent co najmniej 75 proc. zużycia krajowego ropy naftowej. Przy braku skutecznej międzynarodowej decyzji w sprawie uwolnienia zapasów, ale gdy pojawiają się trudności z dostawą ropy naftowej lub produktów ropopochodnych do Wspólnoty lub państwa członkowskiego, Komisja - w stosownych przypadkach - informuje MAE, prowadzi z nią stosowną koordynację i w jak najkrótszym terminie organizuje konsultacje z grupą koordynacyjną (na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy). Gdy z wnioskiem o konsultacje z grupą koordynacyjną występuje państwo członkowskie, zostają one zorganizowane najpóźniej w ciągu czterech dni od wpłynięcia wniosku, chyba że państwo zgadza się na dłuższy termin. Wówczas na podstawie wyników analizy sytuacji przeprowadzonej przez grupę koordynacyjną Komisja stwierdza, czy zaszło poważne zakłócenie dostaw.

EKOLOGIA

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 923/2009 z 16 września 2009 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1692/2006 ustanawiające drugi program Marco Polo dla udzielania wspólnotowej pomocy finansowej w celu poprawy działania systemu transportu towarowego na środowisko (Marco Polo II)

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 10 października 2009 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

: Podstawowym elementem obecnej polityki transportowej Wspólnoty jest program Marco Polo, który ma służyć poprawie działania transportu towarowego w dziedzinie ochrony środowiska. Dlatego operatorom stosującym inne rodzaje przewozów poza drogowymi oferowane może być stosowne finansowanie z unijnych pieniędzy. Program został uruchomiony po to, żeby uniknąć skutków, jakie mogłyby wynikać ze wzrostu o ponad 60 proc. do 2013 roku drogowych przewozów towarowych, szacowanego na 20,5 mld tonokilometrów rocznie. Gdyby temu nie starano się zapobiec, miałoby to negatywne skutki również w postaci dodatkowych kosztów związanych z infrastrukturą drogową, wypadkami, zatłoczeniem szos, lokalnym i globalnym zanieczyszczeniem, szkodami dla środowiska oraz zawodnością łańcucha zaopatrzeniowego i procesów logistycznych. Dlatego żeby uporać się z tym niebezpieczeństwem, założono, że należy wykorzystać żeglugę morską bliskiego zasięgu, transport kolejowy i wodny śródlądowy w większym stopniu niż dotychczas. Postanowiono też pobudzić inicjatywy takie jak budowa suchych portów i innych platform ułatwiających intermodalność, w celu wykorzystania nowych rozwiązań technicznych we wszystkich rodzajach transportu. Rozważana jest więc m.in. możliwość kwalifikowania kosztów poniesionych w państwie trzecim w przypadku prowadzenia działań przez przedsiębiorstwo z jednego z państwa członkowskiego czy ewentualne rozszerzenie programu na państwa ościenne.

TRANSGRANICZNE PŁATNOŚCI

Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001

20 dnia po opublikowaniu, tj. 29 października 2009 r. Stosuje się je od 1 listopada 2009 r., dlatego od tej daty traci moc rozporządzenie (WE) nr 2560/2001. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

: Żeby zgodnie z celem Dyrektywy 2007/64/WE umożliwić także transgraniczne polecenia zapłaty, założono, że trzeba rozszerzyć zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 2560/2001. Postanowiono, że zasady równych opłat nie należy w dalszym ciągu stosować do instrumentów płatniczych występujących zasadniczo lub wyłącznie w formie papierowej (takich jak czeki), ponieważ ze względu na ich charakter nie można ich przetwarzać w sposób równie wydajny jak płatności elektronicznych. Zasada równych opłat powinna mieć zastosowanie do płatności inicjowanych lub kończonych w formie papierowej lub w gotówce, a które na określonym etapie łańcucha płatności są przetwarzane w sposób elektroniczny, z wyłączeniem czeków. Rzecz powinna dotyczyć także wszelkich opłat związanych bezpośrednio lub pośrednio z transakcją płatniczą, łącznie z opłatami związanymi z umową, ale z wyłączeniem opłat za przeliczenie waluty. Opłaty pośrednie obejmują opłaty za złożenie dyspozycji stałego zlecenia płatniczego lub opłaty za używanie karty płatniczej, karty debetowej lub kredytowej, które powinny być takie same dla płatności krajowych i transgranicznych w obrębie Wspólnoty. Opłaty nakładane przez dostawcę usług płatniczych na użytkownika usług płatniczych w odniesieniu do płatności transgranicznych do 50 tys. euro są takie same jak nakładane przez tego dostawcę na użytkowników usług płatniczych krajowych o tej samej wartości i w tej samej walucie. Państwa członkowskie wprowadzają do 1 czerwca 2010 r. przepisy dotyczące sankcji stosowanych w razie naruszenia rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki służące ich wdrożeniu. Sankcje te muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Kolumnę przygotowała Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk