Kronika prawa

ministra obrony narodowej z 13 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przejazdu funkcjonariuszy Służby Wywiadu Wojskowego oraz członków ich rodzin na koszt Służby Wywiadu Wojskowego

Zasadą jest, że zwrot kosztów przejazdu środkami publicznego transportu kolejowego przysługuje w wysokości ceny biletu za przejazd w drugiej klasie pociągu pospiesznego. Jeżeli na jakiejś trasie nie kursują pociągi pospieszne, to zwrot kosztów przysługuje jak za bilet w drugiej klasie pociągu według taryfy pospiesznej. W razie niewykorzystania przysługującego przejazdu na koszt SWW wypłaca się zryczałtowany równoważnik pieniężny w wysokości ceny biletu w drugiej klasie pociągu pospiesznego na odległość 1000 km. Brana jest pod uwagę cena obowiązująca w dniu wypłaty świadczenia, ale nie późniejsza niż z ostatniego dnia roku, za który przysługuje prawo do przejazdu na koszt SWW. Zwrot kosztów przejazdu autobusem przysługuje w wysokości faktycznej ceny biletu.

ministra obrony narodowej z 14 września 2010 r. w sprawie sposobu odbywania zasadniczej służby wojskowej

Osobę powołaną do zasadniczej służby wojskowej, która stawiła się do odbycia tej służby, przyjmuje się do jednostki wojskowej. Przyjęcie do jednostki wojskowej osoby powołanej do zasadniczej służby wojskowej obejmuje:

● potwierdzenie jej tożsamości oraz przeprowadzenie z nią rozmowy przez komisję przyjęcia osób powołanych do zasadniczej służby wojskowej,

● ujęcie w ewidencji jednostki wojskowej jej danych osobowych,

● dokonanie przeglądu lekarskiego oraz zabiegów sanitarno-higienicznych,

● umundurowanie i wyekwipowanie osobiste,

● przydzielenie do pododdziału,

● wyznaczenie na stanowisko służbowe, powierzenie funkcji i określenie specjalności wojskowej występującej w etacie jednostki wojskowej,

● dopełnienie obowiązku meldunkowego.

Dowódca jednostki wojskowej zapewnia osobom powołanym do zasadniczej służby wojskowej warunki do nieskrępowanego dokonania przeglądu lekarskiego, zabiegów sanitarno-higienicznych oraz umundurowania i wyekwipowania osobistego.

Żołnierze kobiety nie mogą odbywać zasadniczej służby wojskowej na stanowiskach służbowych, na których wymagane jest wykonywanie prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia (art. 176 kodeksu pracy). Żołnierz w początkowym okresie zasadniczej służby wojskowej przechodzi szkolenie podstawowe. Potem jest przyuczany do specjalności wojskowej odpowiadającej stanowisku służbowemu, na które został wyznaczony. Może też być czasowo delegowany do innej jednostki na podstawie rozkazu dowódcy jednostki, której ewidencją jest objęty. Okres delegowania nie może jednorazowo przekraczać trzech miesięcy. Do pełnienia służby poza granicami państwa żołnierza kieruje dowódca rodzaju Sił Zbrojnych odpowiedzialny za przygotowanie jednostki do użycia jej za granicą lub za wymianę jej stanu osobowego w przypadku udziału w konflikcie zbrojnym. Skierowanie do służby za granicą może też wiązać się ze wzmocnieniem sił państwa albo państw sojuszniczych, z udziałem w misji pokojowej lub z akcją mającą na celu zapobieżenie aktom terroryzmu, względnie ich skutkom.

ministra obrony narodowej z 15 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu zwrotu funkcjonariuszowi Służby Wywiadu Wojskowego kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby i z powrotem

Jeżeli funkcjonariusz dojeżdża do miejsca pełnienia służby pociągiem innej klasy niż druga pociągu osobowego lub InterRegio lub innym środkiem komunikacji, to przysługuje mu zwrot kosztów dojazdu w wysokości ceny kolejowego okresowego biletu imiennego na przejazd w drugiej klasie pociągu osobowego lub InterRegio dla odległości między miejscowością w której mieszka a tą, w której pełni służbę.

ministra sprawiedliwości z 14 września 2010 r. w sprawie przekazywania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe funkcjonariuszy Służby Więziennej zwolnionych ze służby

Składki przekazuje się na wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych rachunek bankowy, używając dokumentów płatniczych określonych w art. 47 ust. 4a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 z późn. zm.). Składki rozliczone w deklaracjach rozliczeniowych i imiennych raportach miesięcznych z uwzględnieniem całego okresu służby funkcjonariusza przekazuje się do ZUS:

● za grudzień za funkcjonariusza, który pozostawał w służbie cały rok kalendarzowy lub co najmniej w grudniu danego roku kalendarzowego;

● za ostatni miesiąc pozostawania w służbie za funkcjonariusza, który został zwolniony ze służby w trakcie roku kalendarzowego.

Komisji UE nr 838/2010 z 23 września 2010 r.

w sprawie ustanowienia wytycznych dotyczących mechanizmu rekompensat dla operatorów działających między systemami przesyłowymi i wspólnego podejścia regulacyjnego do opłat przesyłowych

Operatorzy systemów przesyłowych będą otrzymywali rekompensatę z tytułu kosztów zapewniania transgranicznej wymiany energii elektrycznej w swoich sieciach. Opłaty przesyłowe nie obejmą tych, które będą wnoszone przez producentów za korzystanie z majątku sieciowego potrzebnego do połączenia z systemem lub za modernizację połączenia, także związanych z usługami dodatkowymi, oraz opłat specjalnych z tytułu strat w systemie przesyłowym. W zasadzie wartość średnich rocznych opłat przesyłowych ma się mieścić w zakresie od 0 do 0,5 euro/MW (wyjątkiem będą stosowane w Danii, Szwecji, Finlandii, Rumunii, Irlandii, Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej).

Rady (UE) nr 904/2010 z 7 października 2010 r. w sprawie współpracy administracyjnej oraz zwalczania oszustw w dziedzinie podatku od wartości dodanej

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 1 listopada 2010 r. Przepisy w większości będą jednak stosowane od 1 stycznia 2012 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Rozporządzenie określa warunki współpracy pomiędzy właściwymi organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za stosowanie przepisów ustawowych dotyczących VAT oraz współpracy tych organów z komisją w celu zapewnienia przestrzegania tych przepisów ustawowych. W tym celu rozporządzenie określa zasady i procedury umożliwiające właściwym organom państw członkowskich współpracę oraz wymianę między sobą wszelkich informacji, które mogą pomóc w dokonaniu właściwego wymiaru VAT, w kontrolowaniu prawidłowego stosowania VAT, w szczególności w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowych, oraz w zwalczaniu oszustw w dziedzinie VAT. W szczególności określa ono zasady i procedury umożliwiające państwom członkowskim gromadzenie i wymianę takich informacji drogą elektroniczną.

Komisji (UE) nr 905/2010 z 11 października 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 w zakresie wartości progowych dla dodatkowych ceł za ogórki, karczochy, klementynki, mandarynki i pomarańcze

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 13 października 2010 r. Będzie stosowane od 1 listopada 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 906/2010 z 11 października 2010 r. zmieniające po raz 137. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z Osamą bin Ladenem, siecią Al-Kaida i talibami

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 13 października 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 908/2010 z 11 października 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/2011

12 października 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 910/2010 z dnia 11 października 2010 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 869/2010 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 października 2010 r.

12 października 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 909/2010 z dnia 11 października 2010 r. ustalające współczynnik przydziału mający zastosowanie do wniosków o wydanie pozwoleń na wywóz sera do Stanów Zjednoczonych Ameryki w 2011 r. w ramach niektórych kontyngentów GATT

następnego z dniem jego opublikowania, tj. 12 października 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

z 6 lipca 2010 r. w sprawie środka C 48/07 (ex NN 60/07) wdrożonego przez Polskę na rzecz WRJ i WRJ-Serwis [notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4476]

z dniem ogłoszenia. Decyzja skierowana jest tylko do Rzeczypospolitej Polskiej.

Formalne postępowanie wyjaśniające przewidziane w art. 108 ust. 2 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, wszczęte pismem z 23 października 2007 r. skierowanym do Polski, zostaje zamknięte z uwagi na brak kompetencji komisji, w myśl przepisów protokołu nr 8 do traktatu o przystąpieniu Polski do UE, do przeglądu środków przyznanych przez Polskę w latach 2001, 2002 i 2003 na rzecz spółek Walcowni Rur Jedność Sp. z o.o. i WRJ- Serwis Sp. z o.o.

Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, będące jednym z dwóch środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, co wynika z art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), nie jest środkiem służącym do uzupełniania złożonego w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Jak podkreślił NSA, istotą zażalenia jest kontrola legalności wymienionych w przepisach p.p.s.a. postanowień i zarządzeń wydanych w toku postępowania. Tym samym prawidłowe jego skonstruowanie, które polega na nienaruszeniu istoty tego środka prawnego, sprowadza się do próby podważenia oceny dokonanej przez podmiot, który wydał dane postanowienie lub zarządzenie. Zatem podniesienie zarzutu naruszenia prawa i argumentacja przemawiająca za oceną wnoszącego zażalenie, że owo naruszenie miało miejsce w jego sprawie, powinny dotyczyć samego rozstrzygnięcia, na które wnosi się środek odwoławczy. Nie można podnosić w zażaleniu argumentów, które miałyby wspierać bezpośrednio wniosek oddalony w pierwszej instancji postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż kontrola rozstrzygnięcia, na które wniesiono zażalenie, nie polega na ponownym rozpatrzeniu wniosku, lecz na sprawdzeniu, czy zasadnie - zgodnie z prawem i wymogami racjonalności oraz doświadczenia życiowego - oceniono, że wniosek o takiej, a nie innej treści nie może być spełniony. Możliwość podnoszenia dodatkowych argumentów za wnioskiem w postępowaniu odwoławczym oznaczałaby zaprzeczenie funkcji kontrolnej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który byłby podmiotem ponownie oceniającym sam wniosek, a nie sposób jego rozstrzygnięcia w pierwszej instancji. Tym samym przekreślono by sens instytucji środka odwoławczego, co byłoby tożsame z naruszeniem przepisów p.p.s.a. konstytuujących ów środek

Obowiązek wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, określonych w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm) spoczywa na wnioskodawcy, a nie sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niezbezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia.

W toku postępowania administracyjnego dotyczącego zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, prowadzonego na podstawie art. 93 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U z 2004 r. nr 261, poz 2603 z późn. zm.), osoba, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe, polegające na uprawnieniu do użytkowania części tej nieruchomości, ma interes prawny w tym postępowaniu, a więc przysługuje jej status strony.

lukasz.sobiech@infor.pl