Kronika prawa

ministra finansów z 5 lipca 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości oraz planów kont dla budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jednostek budżetowych, samorządowych zakładów budżetowych, państwowych funduszy celowych oraz państwowych jednostek budżetowych mających siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 128, poz. 861)

Wyjątkowo - przepis par. 15 ust. 2 wchodzi w życie 1 stycznia 2012 r.

Państwowe jednostki budżetowe ujmują w księgach rachunkowych podatkowe i niepodatkowe dochody budżetu państwa i wydatki budżetu państwa faktycznie (kasowo) zrealizowane na rachunkach bankowych dochodów lub wydatków budżetowych w danym roku budżetowym, z uwzględnieniem okresu przejściowego określonego w odrębnych przepisach. W księgach muszą być również ujmowane wydatki budżetu ze środków europejskich faktycznie (kasowo) zrealizowane lub zrealizowane przez Bank Gospodarstwa Krajowego na podstawie zleceń płatności w danym roku budżetowym. Jeśli zaś chodzi o jednostki samorządu terytorialnego, to - co do zasady - w celu ustalenia nadwyżki lub deficytu ich budżetów operacje dotyczące dochodów i wydatków są ujmowane w księgach rachunkowych na odrębnych kontach księgowych w zakresie faktycznie (kasowo) zrealizowanych wpływów i wydatków, dokonanych na bankowych rachunkach budżetów oraz rachunkach bieżących dochodów i wydatków budżetowych jednostek budżetowych. Konta wskazane w planach kont należy traktować jako standardową ich liczbę, która może być jednak ograniczona jedynie o te które służą do księgowania operacji gospodarczych niewystępujących w placówce. Plan kont dla budżetu jednostki samorządu terytorialnego może być uzupełniony - w miarę potrzeby - o właściwe konta planu kont dla jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych. Konta wskazane w planach kont mogą być dzielone na dwa lub więcej kont syntetycznych. Zakładowy plan kont powinien uwzględniać ustalenia dysponenta części budżetowej lub zarządu jednostki samorządu terytorialnego dotyczące zasad grupowania operacji gospodarczych istotnych dla rodzaju działalności.

ministra środowiska z 5 lipca 2010 r. w sprawie określenia wynagrodzenia członków rady nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej za udział w pracach rady (Dz.U. nr 128, poz. 862)

Miesięczne wynagrodzenie członków rady nadzorczej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej za udział w pracach rady określono na kwotę równą jednemu przeciętnemu miesięcznemu wynagrodzeniu w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale poprzedniego roku.

ministra zdrowia z 2 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu substancji, których stosowanie jest dozwolone w procesie wytwarzania lub przetwarzania materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych, a także sposobu sprawdzania zgodności tych materiałów i wyrobów z ustalonymi limitami (Dz.U. nr 128, poz. 863)

Art. 13 ust. 1 ustawy z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. nr 62, poz. 504) w zakresie dotyczącym meczów piłki nożnej organizowanych poza ligą zawodową

ministra finansów z 12 maja 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku akcyzowego, deklaracji w sprawie przedpłaty akcyzy oraz informacji o wyrobach akcyzowych w składzie podatkowym (Dz.U. nr 88, poz. 574)

z 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 125, poz. 842)

Nowe zadania w zakresie przeciwdziałania przemocy domowej dostały przede wszystkim jednostki samorządu terytorialnego. Będą one teraz musiały opracowywać i realizować gminne programy i tworzyć interdyscyplinarne zespoły. Sądy będą musiały w ciągu doby podjąć decyzję w sprawie odebrania dziecka z domu, w którym była stosowana przemoc. Prokuratorowi będzie wolno wydać kilkumiesięczny nakaz opuszczenia lokalu wobec podejrzanego o stosowanie przemocy w rodzinie. Ofiary zrobią bezpłatną obdukcję u lekarza pierwszego kontaktu czy lekarza pełniącego ostry dyżur w szpitalu. W kodeksie rodzinnym i opiekuńczym pojawi się zakaz bicia dzieci.

ministra sprawiedliwości z 2 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 133, poz. 894)

ministra sprawiedliwości z 7 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie utworzenia sądów gospodarczych (Dz.U. nr 133, poz. 897)

Rady 2010/45/UE z 13 lipca 2010 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do przepisów dotyczących fakturowania

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 11 sierpnia 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Kontrole biznesowe można wykorzystywać do ustalenia wiarygodnych ścieżek audytu między fakturami a transakcjami. Autentyczność i integralność faktur elektronicznych można również zapewnić za pomocą wykorzystania takich technologii, jak elektroniczna wymiana danych (EDI) czy elektroniczny podpis. A ponieważ istnieją i inne technologie, to nie należy wymagać od podatników stosowania żadnej konkretnej. Jeżeli podatnik przechowuje wystawione przez siebie lub otrzymane faktury w trybie on-line, to państwo członkowskie, w którym należny jest podatek, powinno mieć - podobnie jak państwo siedziby podatnika - prawo dostępu do nich w celach kontrolnych.

Świadczenie usług, w odniesieniu do których usługobiorca zobowiązany jest do zapłaty VAT, a które są wykonywane w sposób ciągły dłużej niż przez rok i nie są związane z wpłatą zaliczki lub z płatnościami w tym okresie, uważa się za dokonane z upływem każdego roku kalendarzowego.

Komisji z 19 lipca 2010 r. w sprawie wspólnych wymagań bezpieczeństwa, o których mowa w art. 7 dyrektywy 2004/49/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4889)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Komisja postanowiła, że wspólne wymagania bezpieczeństwa (CST) należy wprowadzać stopniowo, tak by zapewnić zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa i jego poprawę wszędzie, gdzie to możliwe. CST zdefiniowano jako minimalne poziomy bezpieczeństwa, które muszą być osiągnięte przez różne części systemu kolejowego (np. system kolei konwencjonalnej, system kolei dużych prędkości, długie tunele lub linie przeznaczone wyłącznie do transportu towarów) i przez system jako całość. Opisuje się je jako kryteria akceptacji ryzyka. Krajowe wartości referencyjne (NRV) dla ryzyka dla pasażerów (NRV 1.1 i NRV 1.2) dla Polski określono jako NRV 1.1 równe 127,00 i NRV 1.2 na poziomie 0,939.

do decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 388/2010/UE z 7 lipca 2010 r. w sprawie udzielenia pomocy makrofinansowej Ukrainie

Rady z 13 lipca 2010 r. w sprawie ogólnych wytycznych polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii

Zgodnie z zaleceniem Rady państwa członkowskie, a w stosownych przypadkach także Unia Europejska, powinny, prowadząc politykę gospodarczą, uwzględniać sześć wytycznych. Chodzi o zapewnienie wysokiej jakości i stabilności finansów publicznych, rozwiązanie problemu nierównowagi makroekonomicznej, zmniejszenie zaburzeń w strefie euro, optymalizację pomocy na rzecz badań potencjału gospodarki cyfrowej, efektywne korzystanie z zasobów i ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, poprawę otoczenia biznesu i środowiska konsumenckiego oraz modernizację i rozwój bazy przemysłowej.

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1309/2005 z 10 sierpnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego

do rozporządzenia Komisji (UE) nr 36/2010 z 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

do zalecenia Komisji 2006/851/Euratom z 24 października 2006 r. w sprawie zarządzania zasobami finansowymi przeznaczonymi na likwidację instalacji jądrowych, zużytego paliwa i odpadów radioaktywnych

Rady 2009/156/WE z 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 12 sierpnia 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Konie, osły, muły i zebry mogą być sprowadzane do Unii Europejskiej tylko z państw wolnych od afrykańskiego pomoru koni, takich, w których od dwóch lat nie zanotowano wenezuelskiego zapalenia mózgu i rdzenia koni (VEE) i od sześciu miesięcy wolnych od zarazy stadniczej koni i nosacizny. Przed załadunkiem, który przetransportuje zwierzęta do państwa członkowskiego, koniowate muszą przebywać na terytorium wolnym od tych chorób i muszą one pochodzić z gospodarstwa umieszczonego pod nadzorem weterynaryjnym.

Komisji (UE) nr 662/2010 z 23 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do interpretacji Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej KIMSF19 Weszło w życie trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 17 lipca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują KIMSF19, czyli interpretację zatytułowaną "Regulowanie zobowiązań finansowych przy pomocy instrumentów kapitałowych oraz zmianę do MSSF1", mówiąca o zastosowaniu Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy najpóźniej od momentu rozpoczęcia swego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się po 30 czerwca 2010 r.

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 640/2010 z 7 lipca 2010 r. w sprawie programu dokumentacji połowów tuńczyka błękitnopłetwego Thunnus thynnus i zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 1984/2003

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 13 sierpnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Państwa UE muszą pilnować, by każdej partii tuńczyka błękitnopłetwego objętej powrotnym wywozem z ich terytorium towarzyszył potwierdzony certyfikat. Dokument taki nie jest konieczny, gdy hodowlane tuńczyki są przywożone żywcem. Operator, który odpowiada za powrotny wywóz, wypełnia certyfikat. Następnie zwraca się o potwierdzenie go przez właściwy organ państwa członkowskiego powrotnego wywozu. Do certyfikatu trzeba dołączyć kopię potwierdzonych dokumentów połowowych dotyczących wcześniejszego przywozu tuńczyka błękitnopłetwego.

Państwa Wspólnoty mogą nałożyć na swoje statki łowcze lub tonary wymóg znakowania każdej ryby w momencie zabicia, ale nie później niż w chwili wyładunku. Znaczki muszą mieć w takich sytuacjach niepowtarzalny numer państwa członkowskiego i powinny być zabezpieczone przed sfałszowaniem. Numery znaczków są powiązane z dokumentem połowowym.

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 641/2010 z 7 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 247/2006 w sprawie szczególnych działań w dziedzinie rolnictwa na rzecz regionów peryferyjnych Unii Europejskiej

z dniem opublikowania, tj. 24 lipca 2010 r. Stosuje się je od 1 stycznia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz