Kronika prawa

z 25 czerwca 2010 r. o sporcie

po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. 16 października 2010 r.

Nowelizacja wprowadza nowe prawne regulacje sportu, usprawnienia funkcjonowania podmiotów działających w sferze sportu, a w szczególności polskich związków sportowych. Zaostrza ona także kary za przestępstwa związane z działalnością sportową. Zgodnie z nowymi przepisami za przyjęcie bądź wręczenie łapówki w celu ustawienia wyniku sportowego można trafić do więzienia na osiem lat. Jednak w sytuacji, gdy wartość korzyści majątkowej jest duża, maksymalny wymiar kary może wynieść nawet 10 lat. Niższa kara będzie tylko wtedy, gdy okaże się, że sprawa jest mniejszej wagi. Wówczas sprawca czynu narazi się na karę grzywny, ograniczenia wolności lub więzienia do lat dwóch. Nowe przepisy dotyczą także innych zachowań korupcyjnych. W przypadku osób, które wiedząc o korupcji wykorzystają to do obstawiania wyników u bukmacherów, kara więzienia wyniesie od trzech miesięcy do pięciu lat. Ponadto za powoływanie się na wpływy w związku sportowym przy uzgadnianiu wyników sportowych i pośrednictwo w takim procederze kara więzienia wyniesie od sześciu miesięcy do ośmiu lat.

Nowe przepisy mają przeciwdziałać także innym nieprawidłowym zachowaniom w sporcie. Jedno z rozwiązań może się przyczynić do walki z dopingiem. Dlatego osoba, która poda zawodnikowi doping bez jego wiedzy, np. trener czy lekarz, narazi się na grzywnę, karę ograniczenia wolności lub nawet dwa lata więzienia. Taka sama kara będzie groziła za podawanie dopingu młodym sportowcom, nie tylko w sytuacji, gdy będzie się to odbywało bez ich wiedzy.

Surowsze kary dla osób dopuszczających się korupcji mają lepiej chronić prawidłowy przebieg rywalizacji sportowej. Dlatego przepisy karne zawarte w ustawie dotkliwie karzą za kupowanie bądź sprzedawanie wyników meczy. Ma to wyeliminować sytuację, jaka miała miejsce w polskiej piłce nożnej. W wyniku wykrytej afery zatrzymano ponad 300 osób, które wręczały lub brały łapówki za ustalenie wyniku rywalizacji. Wprowadzenie kary za wykorzystywanie wiedzy np. o kupionym meczu ma z kolei wyeliminować przypadki nieuczciwego udziału w zakładach bukmacherskich. Zdarzało się, że w taki sposób wynik u bukmacherów obstawiali nawet sami piłkarze, a także osoby, które dostały informacje o tym, jak zakończy się rywalizacja. Wprowadzenie kary do dwóch lat więzienia za podawanie dopingu zawodnikowi, który przygotowuje się do zawodów, a nic nie wie, że zamiast odżywek dostaje niedozwoloną substancję, ma wyeliminować takie sytuacje. Jedna z nich miała miejsce podczas zimowych igrzysk w Vancouver. Wówczas ukarana została polska biegaczka narciarska Kornelia Marek, która przekonywała, że nie brała dopingu. Podejrzenie padło na otoczenie trenerskie i lekarskie. Wprowadzenie tej kary jest o tyle istotne, że coraz większa presja na wynik sportowy dotyka już nie tylko samych zawodników, ale i trenerów.

z 25 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o kontroli skarbowej oraz niektórych innych ustaw

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 30 lipca 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 17 oraz pkt 57 w zakresie dodawanych art. 42f-42k, które wchodzą w życie po upływie 6 miesięcy od ogłoszenia, tj. 16 stycznia 2011 r.

Zgodnie z nowymi przepisami podejrzenie posługiwania się rachunkiem bankowym w niezgłoszonej działalności będzie podstawą wszczęcia kontroli skarbowej. Organy podatkowe będą uprawnione do żądania m.in. od banków, funduszy inwestycyjnych, zakładów ubezpieczeń udostępniania danych identyfikujących posiadacza wskazanego numeru rachunku bankowego. Przesłanką do tego będą posiadane przez organ kontroli informacje, że osoba posługująca się danym kontem prowadzi niezgłoszoną działalność gospodarczą, uzyskuje dochody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach albo nie wykazuje w składanych deklaracjach podatkowych przychodów, tj. w części pochodzącej z e-handlu.

ministra infrastruktury z 14 lipca 2010 r. w sprawie wymogów programowych dla kursów specjalistycznych, szkoleń lub seminariów, mających na celu doskonalenie kwalifikacji zawodowych przez rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości

z dniem ogłoszenia, tj. 15 lipca 2010 r.

Nowe przepisy precyzują zakres tematyczny szkoleń zawodowych, a także minimalny czas ich trwania. Zgodnie z nowymi przepisami każdy kurs specjalistyczny, seminarium lub szkolenie ma na celu doskonalenie kwalifikacji zawodowych. Swoim programem powinny one obejmować zagadnienia wykonywanego zawodu, tj. rzeczoznawcy majątkowego, pośrednika w obrocie nieruchomościami lub zarządcy nieruchomości. Seminarium powinno obejmować co najmniej cztery godziny edukacyjne, szkolenia co najmniej osiem godzin edukacyjnych, a kurs specjalistyczny co najmniej 15 godzin edukacyjnych. Jedna godzina edukacyjna trwa tyle samo co lekcja w szkole - czyli 45 minut.

Każde szkolenie i kurs specjalistyczny mogą być podzielone na części. Każda z tych części musi jednak obejmować co najmniej cztery godziny edukacyjne. Jednocześnie do czasu tego nie mogą być zaliczane przerwy pomiędzy zajęciami. Do czasu trwania kursu specjalistycznego, seminarium lub szkolenia może być zaliczany wyłącznie okres przeznaczony na realizację zagadnień merytorycznych.

ministra pracy i polityki społecznej z 9 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe

pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 1 sierpnia 2010 r.

Zasady ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe będą stosowane przy ustalaniu podstawy wymiaru składek członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych oraz osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia.

z 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym (Dz.U. z 2010 r. nr 7, poz. 44)

Zgodnie z nowymi przepisami jeden wspólny pozew będą mogli wnieść poszkodowani przez firmy farmaceutyczne czy koncerny tytoniowe.

Ustawa o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym umożliwi uzyskanie odszkodowania także osobom, które ucierpiały w katastrofach komunikacyjnych lub na skutek zastosowania wadliwego produktu wypuszczonego na rynek.

Postępowanie tego rodzaju w sprawach o roszczenia pieniężne jest dopuszczalne tylko wtedy, kiedy wysokość roszczenia każdego członka grupy została ujednolicona (z uwzględnieniem wspólnych okoliczności sprawy).

Ujednolicenie może nastąpić w podgrupach liczących co najmniej 2 osoby. Wszczęcie postępowania grupowego nie wyłącza możliwości dochodzenia roszczeń przez poszkodowanych, np. w wyniku dużej kolizji komunikacyjnej, którzy nie przystąpili do grupy albo z niej wystąpili. Powództwo wytacza reprezentant grupy. Może to być jej członek lub rzecznik konsumentów (w zakresie swoich uprawnień). W tego rodzaju postępowaniach obowiązuje tzw. przymus adwokacki, chyba że powód sam jest adwokatem lub radcą prawnym. Cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia wymaga zgody ponad połowy członków grupy. Procedura tego rodzaju należy do właściwości sądu okręgowego. Sąd rozpoznaje sprawę w składzie trzech sędziów zawodowych. W każdym stanie sprawy może skierować strony do mediacji.

Pozew zbiorowy będzie mogło wnieść co najmniej dziesięciu poszkodowanych, o ile w ich sprawie występuje jednakowa podstawa faktyczna i prawna, a także istnieją pewne okoliczności, które umożliwiają połączenie spraw w jednym postępowaniu. Liczba powodów będzie mogła się jednak zwiększyć, gdyż oprócz osób, które wniosły pozew, uczestnikami postępowania będą mogły zostać osoby, które o postępowaniu dowiedziały się z prasy. Osoba, która wstąpiła do grupy, nie będzie mogła z niej wystąpić aż do czasu zakończenia postępowania.

Wniesienie pozwu zbiorowego będzie związane z uiszczeniem opłaty sądowej w wysokości 2 proc. wartości przedmiotu sporu. Dodatkowo pozwany będzie miał możliwość zażądania od powodów wyłożenia kaucji tytułem pokrycia kosztów postępowania. Każdorazowo wysokość kaucji określi sąd, jednak nie będzie mogła ona przekraczać 20 proc. wartości przedmiotu sporu. Jeżeli w toku sprawy po ustaleniu składu grupy okaże się, że kaucja nie wystarcza, pozwany może żądać dodatkowego zabezpieczenia.

Sąd będzie musiał zasądzić kwotę w jednakowej wysokości dla danej grupy lub podgrupy.

ministra infrastruktury z 26 maja 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu legalizacji tablic rejestracyjnych oraz warunków technicznych i wzorów znaku legalizacyjnego (Dz.U. z 2010 r. nr 108, poz. 703)

Nowe przepisy zmieniają wzory znaków legalizacyjnych tablic rejestracyjnych pojazdów. Przede wszystkim nowy kształt otrzymuje wzór nalepki na tablice tymczasowe, który w załączniku do ustawy został przedstawiony na rysunku nr 2.

Nowe przepisy zmieniają także opis tego rysunku. Zgodnie z tym opisem wszystkie opisy na nalepce powinny być wykonane czcionką o wysokości 14 pkt w kolorze czerwonym. Dodatkowo liczby umieszczone na zewnętrznym obwodzie nalepki powinny służyć do określenia miesiąca, natomiast zmienne "x", "y" i "z" powinny stanowić liczby, ze zbioru liczb w przedziale od 09 do 99, umieszczone wewnątrz nalepki służące do oznaczenia następującego po sobie roku kalendarzowego. Liczby te mają służyć do określenia daty ważności wydanego pozwolenia czasowego.

Wszystkie nalepki na tablicach tymczasowych wydane na podstawie przepisów obowiązujących do tej pory nadal będą jednak ważne. Rozporządzenie stanowi bowiem, że zachowują one swoją ważność przez okres, na który zostały wydane.

Komisji z 8 lipca 2010 r. w sprawie środków nadzwyczajnych mających zastosowanie do przesyłek produktów akwakultury przywożonych z Indii i przeznaczonych do spożycia przez ludzi (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4563)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Państwa członkowskie zezwalają na przywóz przesyłek do Unii, pod warunkiem że towarzyszą im wyniki testów analitycznych przeprowadzonych w miejscu pochodzenia. Chodzi o zagwarantowanie, że produkty te nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi. Testy muszą zostać przeprowadzone na urzędowej próbce, w celu wykrycia obecności m.in. chloramfenikolu, tetracykliny, oksytetracykliny i chlorotetracykliny oraz metabolitów nitrofuranów. Państwa członkowskie zezwalają na przywóz przesyłek, którym nie towarzyszą wyniki testów analitycznych, pod warunkiem że państwo importu zapewni poddanie każdej przesyłki - bezpośrednio po jej przywiezieniu - odpowiednim testom. Państwa członkowskie powinny zapewnić pobieranie urzędowych próbek z co najmniej 20 proc. przesyłek zgłoszonych do przywozu w punktach kontroli granicznej na ich terytorium.

Sąd Apelacyjny w Warszawie rozpoznał apelacje złożone zarówno przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak i spółkę APS Poland SA od wyroku SOKiK z 19 stycznia 2009 r. oraz późniejszego wyroku uzupełniającego z 9 listopada 2009 r., którymi SOKiK zmienił częściowo zaskarżoną decyzję z 31 lipca 2008 r. nr 10/2008 (DDK 61-19/07/IS).

Prezes UOKiK uznał za praktyki naruszające zbiorowe interesy konsumentów działania APS Poland SA polegające m.in. na:

- nierzetelnym wskazywaniu w pismach wzywających konsumentów do zapłaty ewentualnych kosztów postępowania sądowego i egzekucyjnego;

- umieszczaniu w treści pism kierowanych do konsumentów informacji o wizycie pracowników windykacji bezpośredniej w celu ustalenia majątku na potrzeby postępowania komorniczego;

- umieszczaniu w treści pism kierowanych do konsumentów informacji, że brak uregulowania zadłużenia spowoduje uzyskanie przez spółkę sądowego nakazu zapłaty, co może wzbudzać u konsumentów wrażenie co do pewności wydania przez sąd nakazu zapłaty;

- umieszczaniu w pismach informacji, że niespłacanie zadłużenia przez konsumenta stanowi jego celowe działanie, które może narazić go na odpowiedzialność karną.

Prezes UOKiK nałożył na APS Poland SA karę w wysokości 79 672,34 zł. W zaskarżonych wyrokach SOKiK potwierdził stanowisko prezesa UOKiK co do niedozwolonego charakteru praktyk stosowanych przez przedsiębiorcę. Zmniejszył natomiast wysokość nałożonej kary do 20 000 zł.

Wyrokiem z 22 kwietnia 2010 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił wszystkie złożone w sprawie apelacje. Utrzymał jednocześnie rozstrzygnięcie SOKiK w zakresie wysokości kary nałożonej na przedsiębiorcę, wskazując jednak, że kara w zmniejszonej wysokości jest uzasadniona, jeżeli wziąć pod uwagę na niedługi czas, jaki upłynął od wejścia w życie ustawy z 16 lutego 2007 r., umożliwiającej nakładanie kar finansowych za stosowanie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów.

Kolumnę przygotował Arkadiusz Jaraszek