Kronika prawa

Rady Ministrów z 23 marca 2010 r. w sprawie wymogów, jakie powinni spełniać kierownik do spraw bezpieczeństwa, służby porządkowe i służby informacyjne

z dniem ogłoszenia, tj. 1 kwietnia 2010 r.

Kierownik do spraw bezpieczeństwa, członek służby porządkowej i członek służby informacyjnej - obsługujący imprezy masowe - powinni ukończyć stosowne szkolenia i zdać egzaminy składające się z testu wiedzy i sprawdzianu ustnego, względnie sprawdzianu umiejętności. Członkowie służb porządkowych i informacyjnych - w zależności od przewidywanych zagrożeń i wykonywanych zadań - mogą być wyposażeni w łączność bezprzewodową, ręczne wyszukiwacze metalu, latarki elektryczne, środki opatrunkowe, wzory biletów, notes i długopis, środki transportu i inne niezbędne, prawnie dozwolone środki ochrony osobistej.

Członkowie służby porządkowej mają kajdanki i miotacze gazu. Osobom należącym do służby porządkowej i informacyjnej organizator imprezy masowej wydaje identyfikatory. Pełniący takie funkcje ubrani są jednolicie, w sposób ułatwiający łatwą ich identyfikację, z napisami odblaskowymi na plecach mówiącymi, do której formacji należą. Członkowie służb porządkowych i informacyjnych sprawdzają bilety lub inne dokumenty uprawniające do przebywania na imprezie, a w wypadku meczu piłki nożnej mogą porównywać dane na bilecie z dokumentem tożsamości posiadacza biletu.

Przed przystąpieniem do przeglądania zawartości bagażu lub odzieży uczestnika imprezy masowej członek służby porządkowej lub informacyjnej wzywa do dobrowolnego okazania ich zawartości. W razie konieczności zrewidowania osób znajdujących się w samochodzie, członek służby porządkowej lub informacyjnej ma prawo żądać opuszczenia pojazdu. A jeśli zostanie stwierdzone, że kibic wnosi przedmioty zabronione lub zachowuje się niezgodnie z regulaminem imprezy lub terenu (np. stadionu), członek służby porządkowej nie wpuszcza go lub usuwa z miejsca, w którym odbywa się, powiedzmy, mecz. Gdyby natomiast członek służby porządkowej lub informacyjnej powziął podejrzenie popełnienia przestępstwa, a w szczególności stwierdził, że uczestnik imprezy masowej ma w bagażu niebezpieczne narzędzia, materiały wybuchowe, materiały pirotechniczne, alkohol czy narkotyki, powinien ująć taką osobę i przekazać ją Policji wraz z odebranymi przedmiotami. Zakłócającego porządek na imprezie masowej członek służby informacyjnej lub porządkowej wzywa do opuszczenia miejsca, w którym odbywa się impreza. Towarzyszy mu do granicy obiektu (np. do bramy). W razie niepodporządkowania się poleceniu, osoba zakłócająca przebieg imprezy jest usuwana poza obiekt (np. poza stadion).

ministra finansów z 23 marca 2010 r. w sprawie zakresu, rodzaju i sposobu przeprowadzania czynności audytowych

z dniem ogłoszenia, tj. 1 kwietnia 2010 r.

Audyt prowadzony przez organy Służby Celnej polega na badaniu dokumentacji i w razie potrzeby weryfikacji jej autentyczności. Może też wiązać się z oględzinami prowadzonych ewidencji. Tak więc organ Służby Celnej sprawdza w szczególności prawidłowość: złożonych zgłoszeń celnych, deklarowanego pochodzenia, klasyfikacji i wartości celnej towarów, deklarowanych należności celnych przywozowych oraz wywozowych, prowadzonych przez przedsiębiorcę ewidencji towarowych lub rejestrów magazynowych, związanych z dokonywanymi operacjami handlowymi. Organ celny bada też przestrzeganie warunków określonych: dla przywozu, przewozu lub wywozu towarów, w zezwoleniach udzielonych przedsiębiorcy, czy autentyczność dokumentów przedkładanych organom Służby Celnej. Po to, by sprawdzić systemy zarządzania ewidencjami handlowymi i transportowymi przedsiębiorcy, organ Służby Celnej bada systemy teleinformatyczne i informatyczne firmy, dokumentacje związane z przeprowadzonymi przez przedsiębiorcę transakcjami, dokonuje oględzin i sprawdza stan pomieszczeń, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, sprawdza legalność oprogramowania.

ministra finansów z 23 marca 2010 r. w sprawie sposobu dokumentowania czynności audytowych oraz wzorów dokumentów stosowanych w postępowaniu audytowym

z dniem ogłoszenia, tj. 1 kwietnia 2010 r.

Audyt dokumentuje się w kwestionariuszu postępowania oraz przez sporządzenie innych dokumentów.

Rady Ministrów z 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis

5 kwietnia 2010 r.

Wnioskodawca przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy de minimis swoje imię i nazwisko lub firmę, adres, identyfikator gminy w której mieszka, względnie ma siedzibę, NIP, formę prawną, wielkość, klasę działalności, na którą ubiega się o pomoc (według PKD), datę utworzenia, a także informacje swojej sytuacji ekonomicznej (w tym sprawozdania za ostatnie trzy lata obrotowe). Powinien też poinformować o pomocy już otrzymanej na te same koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc.

Rady Ministrów z 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie

5 kwietnia 2010 r.

Wnioskodawca przedstawia podmiotowi udzielającemu pomocy swoje imię i nazwisko lub firmę, adres, identyfikator gminy, w której mieszka lub ma siedzibę, NIP, formę prawną, wielkość, klasę działalności na którą ubiega się o pomoc (według PKD), datę utworzenia, a także informacje swojej sytuacji ekonomicznej (w tym sprawozdania za ostatnie trzy lata obrotowe). Musi również poinformować o pomocy już otrzymanej na te same koszty kwalifikujące się do objęcia dofinansowaniem, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc publiczna. Powinien też napisać, że ciąży na nim obowiązek zwrotu kwoty udzielonej pomocy publicznej, co do której Komisja Europejska wydała decyzję o obowiązku zwrotu, jeżeli tak się sprawy mają. Konieczne jest również poinformowanie o pomocy otrzymanej na ratowanie lub restrukturyzację w ciągu 10 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku.

ministra finansów z 30 marca 2010 r. w sprawie wzoru informacji o dopłatach w grach liczbowych, loteriach pieniężnych i grze telebingo

po trzech dniach od ogłoszenia, tj. 6 kwietnia 2010 r.

ministra infrastruktury z 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy

3 kwietnia 2010 r.

Przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia powinien mieć m.in. filmy lub inne pomoce dydaktyczne prezentujące zagadnienia poruszane w trakcie szkolenia i urządzenia pozwalające je prezentować. Musi też posiadać środki łączności zapewniające porozumiewanie się szkolonego z instruktorem pozostającym na zewnątrz samochodu. Potrzebne jest mu również miejsce do jazdy w warunkach specjalnych, które powinno się składać z co najmniej jednej prostokątnej płyty poślizgowej, płyty poślizgowej stanowiącej co najmniej wycinek pierścienia o kącie rozwarcia nie mniejszym niż 120 stopni i toru szkoleniowego. Samochody do jazd szkoleniowych powinny być wyposażone w system przeciwdziałający blokowaniu kół przy hamowaniu, system kontroli trakcji oraz system stabilizacji toru jazdy. W pojazdach używanych do jazdy w warunkach specjalnych powinna jednak istnieć techniczna możliwość wyłączania tych systemów przez instruktora. Jeśli szkoleni są kierowcy z prawem jazdy właściwym dla kategorii prowadzonego pojazdu, to niepotrzebna jest na dachu niebieska tablica z literą L.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 23 marca 2010 r. w sprawie wysokości kar pieniężnych za naruszenia określone w art. 45a ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego

z dniem ogłoszenia, tj. 2 kwietnia 2010 r.

Kto będąc wnioskodawcą nie przechowuje kopii deklaracji lub deklaracji zbiorów przez trzy lata od złożenia ich deklaracji do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, podlega karze pieniężnej równej 1 tys. zł. 2 tys. zł może być ukarany ten, kto, będąc tzw. zatwierdzonym podmiotem skupującym, nie składa dyrektorowi oddziału terenowego Agencji Rynku Rolnego oświadczenia o dostawie lub składa je niezgodnie z przepisami. To samo dotyczy osoby będącej zatwierdzoną pierwszą jednostką przetwórczą, jeżeli nie składa dyrektorowi oddziału terenowego ARR oświadczenia o dostawie. Na konieczność zapłacenia 10 tys. zł naraża się m.in. podmiot, który nie składa dyrektorowi oddziału terenowego ARR informacji, czy nie przechowuje kopii umowy przez pięć lat od jej zawarcia.

ministra sprawiedliwości z 23 marca 2010 r. w sprawie trybu i sposobu udzielenia zamówienia na wydrukowanie i doręczenie zestawów pytań testowych oraz zadań na egzamin adwokacki

z dniem ogłoszenia, tj. 2 kwietnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 23 marca 2010 r. w sprawie trybu i sposobu udzielenia zamówienia na wydrukowanie i doręczenie zestawów pytań testowych oraz zadań na egzamin radcowski

z dniem ogłoszenia, tj. 2 kwietnia 2010 r.

ministra sprawiedliwości z 23 marca 2010 r. w sprawie trybu i sposobu udzielenia zamówienia na wydrukowanie i doręczenie zestawów pytań testowych oraz zadań na egzamin notarialny

z dniem ogłoszenia, tj. 2 kwietnia 2010 r.

ministra zdrowia z 22 marca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu ustalania kosztów czynności związanych z pobieraniem, przechowywaniem, przetwarzaniem, sterylizacją i dystrybucją komórek, tkanek i narządów

z dniem ogłoszenia, tj. 2 kwietnia 2010 r.

do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o użycie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w składzie Sił Sojuszniczych Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego w misji wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej Republiki Estońskiej, Republiki Litewskiej i Republiki Łotewskiej

Misja wojskowego nadzoru przestrzeni powietrznej trzech państw bałtyckich jest operacją powietrzną NATO, ponieważ żaden z tych krajów nie ma odpowiedniej liczby samolotów. Nadzór polega na rotacyjnych, całodobowych dyżurach, trwających cztery miesiące, pełnionych przez kolejne państwa sojusznicze. Koszt użycia Polskiego Kontyngentu Wojskowego ORLIK 3, liczącego do 100 żołnierzy wyposażonych w 4 samoloty MIG-29 wraz z niezbędnym uzbrojeniem i sprzętem wynosi 8 739 000 zł. Pieniądze będą pochodziły z budżetu państwa, z części, którą dysponuje Ministerstwo Obrony Narodowej.

Plan Rozdziału Uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012

Całkowita liczba uprawnień do emisji dwutlenku węgla, dostępna w Polsce między rokiem 2008 a 2012 wynosi 1 042 576 975 (średniorocznie jest to 208 515 395 uprawnień). Liczba uprawnień do emisji, które będą stanowiły krajową rezerwę na zatwierdzone projekty wdrożeń, wynosi 750 505. Krajowy plan rozdziału uprawnień do emisji dwutlenku węgla na lata 2008-2012, przygotowany w 2006 roku, został odrzucony przez Komisję Europejską w grudniu 2009 r. ze względu na przeszacowanie indywidualnych planów produkcyjnych instalacji. Nowy plan bierze pod uwagę zobowiązania przyjęte przez Radę Europejską w marcu 2007 r., dotyczące ograniczenia emisji dwutlenku węgla o 20 proc. do roku 2020, zwiększenie w tym samym czasie efektywności energetycznej o 20 proc. oraz wzrost udziału produkcji energii ze źródeł odnawialnych również o 20 proc.

ministra środowiska dotyczący zarządzania jednostkami AAU (dokument rozpatrywany był w trybie zastrzeżonym)

Jednostki AAU (od ang. Assigned Amount Unit) to przyznane jednostki emisji dwutlenku węgla w systemie Organizacji Narodów Zjednoczonych. Mamy trzecią co do wielkości nadwyżkę jednostek emisji CO₂, którą zgodnie z Protokołem z Kioto możemy sprzedać (0,5 mld tych jednostek na lata 2008-2012). Zredukowaliśmy bowiem emisję gazów cieplarnianych w porównaniu z rokiem 1988, czyli rokiem bazowym dla Polski, o 30 proc., czyli w stopniu pięciokrotnie wyższym, niż się do tego zobowiązaliśmy. Zarobiliśmy już na takich transakcjach 55 mln euro. Umowy o sprzedaż AAU są zawierane na podstawie ustawy o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji.

ustawy o zmianie ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych

Przestaną obowiązywać przepisy dotyczące realizacji przez Agencję Rynku Rolnego dopłat do prywatnego przechowywania serów i odtłuszczonego mleka w proszku, przetwórstwa masła, masła skoncentrowanego i śmietanki, a także masła skoncentrowanego, przeznaczonego do bezpośredniej konsumpcji oraz do zakupu masła przez organizacje nieuzyskujące dochodów z prowadzonej działalności. Ma się też zmienić termin wydawania przez ARR decyzji w sprawie przyznania kwot indywidualnych z krajowej rezerwy. Byłyby wydawane dopiero po ustaleniu wysokości rezerwy krajowej oraz - gdy zapotrzebowanie na kwoty z rezerwy przekroczyłoby jej wysokość - po ustaleniu współczynnika przydziału. Nowe rozwiązania pozwolą też producentom na swobodny zakup kwot indywidualnych w roku kwotowym, w którym jest rozpatrywany wniosek. Producent, który utraci status producenta, a będzie chciał wznowić produkcję i otrzyma pozytywną w tej sprawie decyzję, nie będzie mógł przez dwa lata zbyć (a więc i oddać) przyznanej mu ponownie kwoty indywidualnej.

Kolumnę przygotowała Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk