Kronika prawa

Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Finlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisana w Helsinkach 8 czerwca 2009 r., oraz oświadczenie rządowe z 26 lutego w sprawie mocy obowiązującej tej umowy

z 17 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 36, poz. 197)

Określono zasady i tryb wypłat płatności bezpośredniej, uzupełniającej, cukrowej, dopłat do uprawy pomidorów, a także wsparcia specjalnego. Zmiany wprowadzone do ustawy wynikają z nowych przepisów obowiązujących w Unii Europejskiej, które nie przewidują wsparcia upraw roślin energetycznych. Uchylono więc przepisy regulujące ubieganie się o dopłaty do upraw tych roślin i w Polsce. Zniesiono tym samym również pomoc de minimis dla rzepaku. Utrzymano w mocy przepisy regulujące sprawy związane z przetwarzaniem roślin na cele energetyczne. Zgodnie z prawem UE, nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitej płatności obszarowej mogą wykorzystać do 10 proc. środków finansowych, pochodzących z tych płatności, na wsparcie specjalne. Rolnicy utrzymujący krowy i owce oraz uprawiający rośliny strączkowe i motylkowate drobnonasienne otrzymają dofinansowanie specjalne. Będą to roczne wypłaty przyznawane na każdy hektar tego rodzaju upraw. Natomiast wysokość płatności należnej hodowcom krów i owiec będzie związana z liczbą utrzymywanych przez nich zwierząt. Dofinansowanie ma otrzymywać rolnik, który posiada nie więcej niż 10 krów i co najmniej 10 owiec. Zmieniono również niektóre przepisy dotyczące ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (więcej www.kprm.gov.pl).

z 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi .

Między innymi maklerom nie będzie już groziła odpowiedzialność przewidziana w nowych przepisach za czyny popełnione w stanie prawnym obowiązującym przed wejściem w życie ustawy.

z 4 marca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne.

Zmieniono sposób sprawowania nadzoru nad jakością wody w kąpieliskach. Monitorowane będą wyłącznie miejsca wykorzystywane do kąpieli posiadające organizatora. Kąpiący się w miejscu, które nie zostało wyznaczone przez radę gminy jako kąpielisko, będą to robili na własne ryzyko.

Wykonawcze Rady (UE) nr 195/2010 z 1 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1202/2009 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz alkoholu furfurylowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu pod kątem nowego eksportera zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

następnego dnia po opublikowaniu, tj.11 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Nakazano organom celnym zaprzestanie rejestracji przywozu alkoholu furfurylowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, produkowanego i sprzedawanego w celu wywozu do Unii przez Henan Hongye Chemical Company Ltd i powiązane z nim spółki Puyang Hongjian Resin Science & Technology Development Company Ltd oraz Puyang Hongye Imp. & Exp. Commerce Company Ltd. Stawka cła antydumpingowego wynosi 142 euro za tonę.

Komisji (UE) nr 196/2010 z 9 marca 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów

20 dnia po opublikowaniu, tj. 30 marca 2010 r. Stosuje się je od 1 maja 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Substancje czynne amitraza i symazyn nie mogą być stosowane jako środki ochrony roślin. Postanowiono więc cofnąć zezwolenia na te pestycydy.

Komisji 2010/17/UE z 9 marca 2010 r. zmieniająca Dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej malationu jako substancji czynnej

w życie 1 maja 2010 r. Jest skierowana jest do państw członkowskich UE.

Nowe badania wykazały, że można wykluczyć genotoksyczność malationu zawierającego nie więcej niż 2 g/kg izomalationu. Możliwe jest zatem określenie dopuszczalnych poziomów narażenia operatorów, pracowników i osób postronnych stosujących środki ochrony roślin z zawartością malationu. Niemniej stosowanie tego środka przez osoby, które niezawodowo wykonują zabiegi chemicznej ochrony roślin, budzi obawy. Nie można bowiem założyć, że używają one odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej. Dlatego państwa UE nie powinny udzielać zezwoleń na takie stosowanie malationu. Zostały one też zobowiązane do wprowadzenia w życie przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych niezbędnych do wykonania dyrektywy najpóźniej do 30 września 2010 r.

Komisji 2010/20/UE z 9 marca 2010 r. zmieniająca Dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu wykreślenia z niej tolilfluanidu jako substancji czynnej oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające tę substancję

1 czerwca 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Nie udało się rozwiać obaw dotyczących działania wypłukującego tolilfluanidu oraz tworzenia się nitrozoamin. Zaobserwowano też, że stosowanie środków ochrony roślin zawierających tolilfluanid może powodować niedopuszczalne stężenia metabolitu N,N-dimetylosulfamidu w wodach gruntowych. Dlatego uznano, że tolilfluanid przestał spełniać wymagania art. 5 ust. 1 lit. a) i b) Dyrektywy 91/414/EWG. Zobowiązano więc państwa członkowskie do podjęcia odpowiednich środków, by istniejące zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające tolilfluanid zostały wycofane w możliwie najkrótszym czasie najpóźniej do 30 listopada 2010 r. i nie były odnawiane, począwszy od 1 grudnia 2010 r. Nie mogą być także udzielane nowe zezwolenia.

Komisji z 9 marca 2010 r. zezwalająca państwom członkowskim na przedłużenie tymczasowych zezwoleń przyznanych na nowe substancje czynne flonikamid, tiosiarczan srebra i tembotrion (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1255) Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Państwa członkowskie mogą przedłużyć tymczasowe zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające flonikamid, tiosiarczan srebra i tembotrion na nie dłużej niż do 31 maja 2012 r.

Komisji (UE) nr 197/2010 z 9 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

z dniem opublikowania, tj. 10 marca 2010 r. Stosuje się je od 1 stycznia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Z uwagi na to, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1192/2008 zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2454/93 wprowadziło system, zgodnie z którym wnioskujący o pojedyncze pozwolenie na stosowanie zgłoszenia uproszczonego, procedury w miejscu, gospodarczej procedury celnej lub procedury przeznaczenia końcowego musi spełniać kryteria AEO lub równoważne, znacznie wzrosła liczba wniosków o świadectwa AEO. Większość przedsiębiorstw woli bowiem najpierw starać się o świadectwo AEO, ponieważ jego posiadanie oznacza, że firma spełnia warunki i kryteria wymagane do uzyskania pozwolenia na procedury uproszczone. Stąd wzięła się konieczność przedłużenia terminów obowiązujących w procedurze organy celne. Postanowiono więc, że organ celny wydaje świadectwo AEO lub odrzuca wniosek w terminie 120 dni kalendarzowych od daty otrzymania wniosku, zgodnie z art. 14c. Ale kiedy nie jest w stanie dotrzymać terminu, okres ten można przedłużyć o kolejnych 60 dni kalendarzowych. W takich przypadkach, przed upływem 120 dni kalendarzowych, organ celny informuje wnioskodawcę o powodach przeciągania się sprawy.

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 822/2009 z 27 sierpnia 2009 r. zmieniającego załączniki II, III i IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 396/2005 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości azoksystrobiny, atrazyny, chlormekwatu, cyprodynilu, ditiokarbaminianów, fludioksonilu, fluroksypyru, indoksakarbu, mandipropamidu, trijodku potasu, spirotetramatu, tetrakonazolu i tiramu w określonych produktach lub na ich powierzchni

Komisji (UE) nr 200/2010 z 10 marca 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do celu unijnego ograniczenia częstości występowania serotypów salmonelli w dorosłych stadach hodowlanych gatunku Gallus gallus

20 dnia po opublikowaniu, tj. 31 marca 2010 r. Stosuje się je od 1 stycznia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Od 1 stycznia 2010 r. realizowany jest cel unijny, polegający na ograniczeniu występowania serotypów salmonelli w stadach hodowlanych kur (gatunku Gallus gallus) do poziomu nieprzekraczającego 1 proc. stad. W państwach członkowskich zaś, w których liczba stad dorosłych kur jest mniejsza niż 100, należy dążyć, by najwyżej jedno z nich zawierało osobniki seropozytywne.

Komisji (UE) nr 201/2010 z 10 marca 2010 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 dotyczącego upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty

siódmego dnia po opublikowaniu, tj. 18 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

W drodze odstępstwa od przepisów art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, statki UE o pojemności do 200 GT włącznie powinny być zwolnione z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów w razie prowadzenia działalności na wodach norweskich Morza Północnego. Statki rybackie UE w zasadzie nie mogą łowić w cieśninie Skagerrak w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej Norwegii. Jedynie statkom duńskim i szwedzkim wolno łowić w Skagerraku w odległości 4 mil morskich od Norwegii. Statki UE posiadające upoważnienie do połowów jednego gatunku na wodach Wysp Owczych mogą prowadzić ukierunkowany połów innego gatunku jedynie pod warunkiem, że przedstawią organom Wysp Owczych wcześniejsze zawiadomienie o zmianie. Wyjątkowo statki o pojemności do 200 GT włącznie, pływające pod banderą Norwegii, są zwolnione z obowiązku posiadania upoważnienia do połowów w razie poławiania na wodach UE. Statki pływające pod banderą Norwegii lub zarejestrowane na Wyspach Owczych, które są upoważnione do prowadzenia działalności połowowej na wodach UE, nie mogą łowić w odległości 12 mil morskich od linii podstawowych państw członkowskich w obszarze ICES IV, w cieśninie Kattegat i na Oceanie Atlantyckim na północ od 43°00’N. Statki rybackie państw trzecich, przepływające tranzytem przez wody UE, a nieupoważnione do połowów w tych wodach muszą sztauować (mocować do statku) sieci, tak by nie można było ich używać.

Komisji (UE) nr 202/2010 z 10 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 6/2003 dotyczące rozpowszechniania wyników badań statystycznych w zakresie przewozu drogowego rzeczy

20 dnia po opublikowaniu, tj. 31 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Uznano za konieczne udostępnienie przez państwa członkowskie danych dotyczących pochodzenia i przeznaczenia w transporcie krajowym i międzynarodowym. Chodzi o pełne objęcie statystyką transportu drogowego na poziomie krajowym. Dlatego przygotowano nowy wzór zbierania i udostępniania informacji.

Komisji z 10 marca 2010 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia fenpyrazaminy do załącznika I do Dyrektywy Rady 91/414/EWG (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1268)

Konieczne jest przekazanie Komisji wniosków z badania fenpyrazaminy jako substancji czynnej w środkach ochrony roślin. Powinno to nastąpić do 31 maja 2011 r. Badanie powinno prowadzić do możliwości udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy należy tę substancje włączyć do użytku, czy nie. Zalecenie musi określać wszelkie warunki dotyczące ewentualnego włączenia.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk