Kronika prawa

●

ministra edukacji narodowej z 19 kwietnia 2011 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: blacharz izolacji przemysłowych, monter izolacji przemysłowych, operator maszyn i urządzeń do przetwórstwa tworzyw sztucznych, opiekun osoby starszej, technik energetyk, technik gazownictwa, technik przeróbki kopalin stałych, technik sztukatorstwa i kamieniarstwa artystycznego, technik tyfloinformatyk i technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 1 czerwca 2011 r.

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie blacharza izolacji przemysłowych powinien być przygotowany do operacji związanych z układaniem elementów konstrukcyjnych oraz płaszczy ochronnych izolacji przemysłowych. Musi też umieć wykonywać konstrukcje wsporcze i nośne. Powinien również wykonywać płaszcze ochronne izolacji oraz znać się na pracach związanych z rekonstrukcją i naprawą elementów konstrukcyjnych i płaszczy ochronnych izolacji. Monter izolacji przemysłowych po skończeniu szkoły powinien być przygotowany do montowania izolacji ciepłochronnych, zimnochronnych, akustycznych i przeciwdrganiowych oraz izolacji ogniochronnych, konstrukcji wsporczych i nośnych izolacji, przemysłowych, płaszczy ochronnych izolacji. Musi też znać się na konserwacji, remontach, naprawach i demontażu izolacji przemysłowych.

●

ministra zdrowia z 29 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 1 czerwca 2011 r.

Dla osób z zaburzeniami psychicznymi lub dla

uzależnionych może być zorganizowany turnus rehabilitacyjny nie częściej niż raz na 12 miesięcy. Odbywa się on m.in. w ramach świadczeń psychiatrycznych dla dorosłych, rehabilitacji psychiatrycznej oraz leczenia zaburzeń nerwicowych u dorosłych, dzieci i młodzieży, a także świadczeń rehabilitacyjnych dla uzależnionych od substancji psychoaktywnych oraz świadczeń rehabilitacji dla uzależnionych od substancji psychoaktywnych ze współistniejącymi zaburzeniami psychotycznymi.

●

Komisji z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a Dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady [notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2772]

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Należy przyjąć, że instalacja częściowo zaprzestała działalności, jeżeli jedna podinstalacja, która przyczynia się do przyznania co najmniej 30 proc. z ostatecznej, całkowitej rocznej liczby uprawnień do emisji przydzielanych bezpłatnie lub do przydziału ponad 50 tys. uprawnień, ogranicza poziom swojej działalności w danym roku kalendarzowym o co najmniej połowę w porównaniu z poziomem działalności stosowanym przy obliczaniu przydziału dla instalacji. Przydział uprawnień do emisji dla instalacji, która częściowo zaprzestaje działalności, dostosowuje się, począwszy od roku następującego po roku, w którym zaprzestaje ona częściowo działalności, lub od 2013 r., jeżeli częściowe zaprzestanie działalności miało miejsce przed 1 stycznia 2013 r., m.in. tak, że w razie, gdy poziom działalności podinstalacji ograniczono o 50 do 75 proc. w porównaniu ze wstępnym poziomem działalności, podinstalacja otrzymuje jedynie połowę wstępnie przydzielonych uprawnień.

Jeżeli natomiast poziom działalności podinstalacji ograniczono jeszcze bardziej, o 75 do 90 proc. w porównaniu ze wstępnym poziomem działalności, podinstalacja dostanie tylko 1/4 wstępnie przydzielonych uprawnień.

●

wykonawcze Rady (UE) nr 474/2011 z 3 maja 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1425/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących między innymi z Chińskiej Republiki Ludowej

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 19 maja 2011 r., z tym że art. 2 stosuje się od wejścia w życie rozporządzenia (UE) nr 748/2010.

Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Ostateczne cło antydumpingowe w wysokości 28,8 proc. stosowane wobec "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" nałożone rozporządzeniem (WE) nr 1425/2006 na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych z Chin zostało rozszerzone na przywóz produktów zgłaszanych jako wyprodukowane przez Xiamen Xingxia Polymers Co. Ltd.

wykonawcze Rady (UE) nr 475/2011 z 13 maja 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz kończącego postępowanie dotyczące przywozu niektórych worków i toreb plastikowych pochodzących z Malezji

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 19 maja 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Do wykazu producentów z Chińskiej Republiki Ludowej wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1425/2006 dodano przedsiębiorstwo Xiamen Good Plastic Co., Ltd. Chodzi o produkt o dodatkowym kodzie TARIC B109.

Komisji (UE) nr 477/2011 z 17 maja 2011 r. wszczynające dochodzenie dotyczące możliwego obchodzenia środków antydumpingowych nałożonych rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 511/2010 na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, w drodze przywozu niektórych rodzajów drutu molibdenowego wysyłanego z Malezji i Szwajcarii, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji i Szwajcarii, i poddające ten przywóz rejestracji

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 19 maja 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Z wniosku o dochodzenie wynika, że środki antydumpingowe nałożone na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chin są obchodzone przez dokonywanie przeładunku w Malezji i Szwajcarii. Wszczęto więc dochodzenie zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 w celu określenia, czy przywóz do Unii drutu zawierającego przynajmniej 99,95 proc. masy molibdenu, o maksymalnym przekroju poprzecznym przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, wysyłanego z Malezji i Szwajcarii, bez względu na to, czy został zgłoszony jako pochodzący z Malezji i Szwajcarii, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102 96 00 11), obchodzi środki antydumpingowe wprowadzone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 511/2010.

●

wykonawcze Komisji (UE) nr 476/2011 z 17 maja 2011 r. zmieniające rozporządzenie Rady (UE) nr 57/2011 w odniesieniu do limitów połowowych dla połowów dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa oraz IV

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 19 maja 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Opinia Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) została zweryfikowana przez Komitet Naukowo-Techniczny i Gospodarczy ds. Rybołówstwa (STECF), który przedstawił swoje wnioski Komisji Europejskiej 24 lutego 2011 r. Zgodnie z nimi limit połowowy dla obszaru zarządzania 1 powinien zostać zwiększony do 320 tys. ton, a dla obszaru zarządzania 2 zmniejszony do 34 tys. ton. W opinii STECF należy również ustanowić limity połowowe w wysokości 10 tys. ton i 420 ton odpowiednio dla obszaru zarządzania 4 i 6.

W opinii STECF limity połowowe dla obszarów zarządzania 3 i 7 powinny wynosić zero. Jednak w dodatkowej opinii przedstawionej 17 marca 2011 r. STECF uznał, że można przyznać limit połowowy w wysokości 10 tys. ton dla obszaru zarządzania 3 w celu przeprowadzenia tam monitorowania połowów.

●

wykonawcze Komisji (UE) nr 478/2011 z 17 maja 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

18 maja 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

wykonawcze Komisji (UE) nr 479/2011 z 17 maja 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

18 maja 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

●

Komisji z 12 maja 2011 r. w sprawie procedury zaświadczania zgodności wyrobów budowlanych na podstawie art. 20 ust. 2 Dyrektywy Rady 89/106/EWG w odniesieniu do kabli zasilania, kabli sterujących i kabli komunikacyjnych (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 3107)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

●

do rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z 18 grudnia 2008 r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych

●

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1309/ 2005 z 10 sierpnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego

●

W sytuacji gdy pomiędzy sprzedażą kontrahentowi zagranicznemu a wysłaniem towaru za granicę, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu, mija jakiś czas, w którym podatnik magazynuje (przechowuje) towar nabyty przez zagranicznego kontrahenta, przysługuje mu prawo do korekty wykazanej pierwotnie z tego tytułu dostawy krajowej (podatku krajowego). Przysługuje mu jednocześnie także prawo do zastosowania stawki 0 proc. z tytułu udokumentowanego wywozu towaru z kraju - w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - lub z Unii Europejskiej - w ramach eksportu towarów. Odbywa się to na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ust. 1 i ust. 12a lub art. 41 ust. 4 i 5 w zw. z ust. 9 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.).

●

Artykuły 15 i 16 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z 16 grudnia 2008 r. określają wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich. Niezgodne z nimi jest jednak uregulowanie państwa członkowskiego, które przewiduje wymierzenie przebywającemu nielegalnie obywatelowi państwa trzeciego kary pozbawienia wolności wyłącznie z tego względu, że przebywa on bez uzasadnionego powodu na terytorium tego państwa, z naruszeniem nakazu opuszczenia tego terytorium w określonym terminie.

●

Wykładni aktualnego art. 4 ust. 2a rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie należy dokonywać tak, że składnik "z tytułu przemieszczania" się zasiłku na utrzymanie w przypadku niepełnosprawności jest specjalnym świadczeniem pieniężnym o charakterze nieskładkowym w rozumieniu tego przepisu, wymienionym w załączniku IIa.

Artykuł 63 traktatu o funkcjonowaniu UE nie stoi na przeszkodzie stosowaniu przepisów krajowych, obowiązujących 31 grudnia 1993 r., na mocy których zwalnia się z podatku od wartości rynkowej nieruchomości położone na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej spółki mające siedzibę na terytorium tego państwa. Może się to odbywać przy równoczesnym uzależnieniu takiego zwolnienia w odniesieniu do spółek mających siedzibę na obszarze jednego z krajów i terytoriów zamorskich od istnienia konwencji o współpracy administracyjnej zawartej pomiędzy tym państwem członkowskim a tym terytorium, mającej na celu zwalczanie oszustw podatkowych i unikania opodatkowania. Uzależnienie może też dotyczyć tego, by w oparciu o umowę międzynarodową zawierającą klauzulę niedyskryminacji ze względu na przynależność państwową wskazane osoby prawne nie mogły podlegać wyższemu opodatkowaniu niż to, któremu podlegają spółki mające siedzibę na obszarze tegoż państwa członkowskiego.

●

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich nie ma zastosowania do obywatela Unii, który nigdy nie skorzystał z przysługującego mu prawa do swobodnego przemieszczania się. Jest tak, gdy zawsze przebywał on w państwie członkowskim, którego ma paszport, podobnie jak obywatelstwo innego państwa członkowskiego.

Artykuł 21 traktatu o funkcjonowaniu UE nie ma zastosowania do obywatela Unii, który nigdy nie skorzystał z przysługującego mu prawa do swobodnego przemieszczania się i który zawsze przebywał w państwie, którego jest obywatelem, i który ponadto posiada przynależność państwową innego państwa członkowskiego. Zasada ta ma zastosowanie, o ile sytuacja tego obywatela nie obejmuje stosowania środków państwa członkowskiego skutkujących pozbawieniem go skutecznego korzystania z istoty praw przyznanych w związku ze statusem obywatela Unii lub stanowiących dla niego przeszkodę w wykonywaniu jej prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.

dobromila.niedzielska@infor.pl

adam.makosz@infor.pl