Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 2 września 2013 r.

ministra gospodarki z 8 kwietnia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu odkrywkowego zakładu górniczego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 17 września 2013 r.

Przed rozpoczęciem prac przedsiębiorca sporządza dla zakładu górniczego dokument bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników.

Ruch kopalni jest organizowany i prowadzony przez kierownika, który w szczególności:

wustala zakres działania poszczególnych działów ruchu zakładu górniczego oraz służb specjalistycznych,

wdobiera maszyny, urządzenia, materiały, wyroby z tworzyw sztucznych oraz środki strzałowe i sprzęt strzałowy w taki sposób, by nie stwarzały zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia osób oraz środowiska,

wwyznacza osobę nadzorującą na danej zmianie albo pełni tę rolę osobiście,

wustala zasady zabezpieczenia kopalni na zmianach, na których ruch nie jest prowadzony, w dni wolne od pracy oraz w przypadku czasowego wstrzymania eksploatacji,

wzapewnia odpowiedni nadzór lub środki łączności, jeżeli stanowiska pracy są zajmowane przez odosobnionych pracowników.

W miejscach, w których powstało zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub pracowników, wykonuje się wyłącznie prace związane z usuwaniem problemu. Ponowne podjęcie pracy następuje po stwierdzeniu, że niebezpieczeństwo zostało usunięte.

Roboty przygotowawcze na przedpolu wyrobiska górniczego i zwałowiska prowadzi się z wyprzedzeniem (na podstawie szczegółowego rozeznania hydrogeologicznego złoża) przed robotami górniczymi, w zakresie i terminie określonym przez kierownika ruchu kopalni, zapewniającym bezpieczeństwo wydobycia.

Osoby z dozoru kopalni oraz inni pracownicy zatrudnieni w ruchu tego zakładu, każdy w swoim zakresie, odpowiadają za właściwą eksploatację oraz konserwację maszyn i urządzeń.

Kierownik ruchu zakładu zatwierdza lokalizację i konstrukcje zbiorników, osadników oraz rowów odwadniających budowanych na stałych elementach wyrobiska górniczego, zwałowiska i składowiska, jeżeli nie dokonano tego w dokumentacji technicznej. Niedopuszczalne jest utrzymywanie zbiorników wodnych niezwiązanych z ruchem kopalni na poziomach roboczych wyrobiska, zwałowiska i składowiska oraz w odległości od krawędzi wyrobiska wgłębnego nie mniejszej niż ustalona przez kierownika ruchu zakładu. Dopływy wód opadowych w obrębie zlewni wyrobiska i zwałowiska oblicza się na podstawie maksymalnego opadu dobowego o prawdopodobieństwie 10 proc. (chodzi o najsilniejszy deszcz w ciągu 10 lat).

W zakładach górniczych wydobywających kopaliny inne niż węgiel brunatny, zaliczonych do pierwszego stopnia zagrożenia wodnego, wydajność pomp zapewnia odprowadzenie w ciągu 36 godzin dobowego dopływu wód podziemnych oraz w ciągu 48 godzin dobowego dopływu wód opadowych.

ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 13 sierpnia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu rozliczania i dokumentowania kosztów związanych z zapewnieniem służb żeglugi powietrznej za loty zwolnione z opłat nawigacyjnych

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 3 września 2013 r.

Rozliczenie kosztów refundowanych jest weryfikowane przez wyznaczoną instytucję zapewniającą służby żeglugi powietrznej po zakończeniu roku kalendarzowego.

Podstawę obliczenia kosztów refundowanych stanowi:

wszczegółowe zestawienie lotów wykonywanych zgodnie z przepisami dla lotów według wskazań przyrządów, czyli IFR (od Instrument Flight Rules), wykonanych w okresie, którego rozliczenie dotyczy, oraz ustalone zgodnie z odrębnymi przepisami stawki jednostkowe opłat nawigacyjnych,

wkoszt obsługi lotów wykonywanych zgodnie z przepisami dla lotów z widocznością, czyli VFR (od Visual Flight Rulet), ustalony dla okresu, którego rozliczenie dotyczy, na podstawie przypadającej na daną instytucję w części ustalonych kosztów określonych w tabeli sprawozdawczej dla opłat nawigacyjnych.

Koszt obsługi lotów VFR ustala się za pomocą metody kosztów krańcowych. Rozliczenie jest weryfikowane na podstawie kosztów rzeczywistych. I jeśli w ich wyniku kwota kosztów refundowanych ulegnie zmianie, różnica jest rozliczana przy okazji uzyskiwania dotacji należnej w kolejnym roku kalendarzowym, we wniosku o pieniądze za drugi kwartał.

ministra finansów z 16 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków otrzymywania dodatków do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy celnych oraz wysokości tych dodatków

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 3 września 2013 r. z mocą od 1 lipca 2013 r.

ministra sprawiedliwości z 18 lipca 2013 r. w sprawie okresowej oceny pracy i opracowania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 17 września 2013 r.

Okresowa ocena pracy prokuratora jest dokonywana przez jego bezpośredniego przełożonego, a w przypadku prokuratora apelacyjnego - przez wyznaczonego zastępcę prokuratora generalnego. Brane są przy tym pod uwagę:

wocena zwierzchnika,

wocena zespołu wizytacyjnego przeprowadzającego wizytację jednostki, w której prokurator pełni lub pełnił czynności w okresie objętym wizytacją.

Dodatkowymi kryteriami mogą być:

wsamoocena,

wocena prokuratora współpracującego z ocenianym.

Oceny w zakresie poszczególnych kompetencji ferowane są według skali:

wbardzo słaba = 1,

wsłaba = 2,

wdobra = 3,

wbardzo dobra = 4.

Zespół wizytacyjny przeprowadza ocenę pracy prokuratora na podstawie:

wbadania od 10 do 15 akt, w tym nie mniej niż pięciu zakończonych spraw, obejmujących różne kategorie prowadzonych lub nadzorowanych postępowań przygotowawczych lub innych spraw prowadzonych lub nadzorowanych przez prokuratora w okresie objętym oceną, nie mniej niż trzech spraw niezakończonych, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy okres, oraz dwóch spraw wskazanych przez prokuratora podlegającego ocenie,

wdanych statystycznych przedstawiających liczbę spraw poszczególnych kategorii znajdujących się w referacie prokuratora, statystycznego ujęcia wyników pracy na koniec pełnych okresów statystycznych zawierających się w okresie objętym oceną, w tym ze wskazaniem spraw zakończonych, pozostających w biegu, ponadto liczby terminów rozpraw lub posiedzeń oraz sporządzonych środków zaskarżenia ze wskazaniem, czy te środki zostały uwzględnione,

winformacji o warunkach pracy prokuratora, przydzielonym personelu pomocniczym, okolicznościach utrudniających pracę bądź skutkujących zwiększonym obciążeniem pracą,

winformacji o liczbie przepracowanych dni,

winformacji o wytkniętych uchybieniach, zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych i zasadnych skargach,

winformacji o odbytych szkoleniach i innych formach doskonalenia na podstawie akt osobowych i wykazu służbowego podlegającego ocenie,

wsamooceny,

wopinii współpracownika.

Monitor Polski z 30 sierpnia 2013 r.

Trybunału Konstytucyjnego z 24 lipca 2013 r. sygn. akt Kp 1/13

Posłużenie się w art. 1 pkt 6 ustawy o zmianie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi otwartym katalogiem urządzeń technicznych, które mają służyć stosowaniu przymusu bezpośredniego np. w izbie wytrzeźwień, jest niezgodne z konstytucją - orzekł TK. Chodzi o możliwość unieruchomienia pijanego przy pomocy "innych środków technicznych", co wyłącza możliwość precyzyjnego ustalenia sposobów ograniczania konstytucyjnej wolności. Otwarty katalog środków przymusu bezpośredniego, które wolno zastosować wobec osób umieszczonych w izbach wytrzeźwień, powoduje, że dla potencjalnych pensjonariuszy nie jest jasne, co może ich spotkać. W szczególności, czy będą to środki mniej lub bardziej dolegliwe od tych, które przepis wymienia expressis verbis.

Monitor Polski z 2 września 2013 r.

ministra sprawiedliwości z 18 lipca 2013 r. o wolnych stanowiskach komornika sądowego

Do obsadzenia pozostają dwa stanowiska komornika sądowego - w rewirze przy Sądzie Rejonowym w Brzesku i rewirze przy Sądzie Rejonowym w Zabrzu. Wnioski o powołanie należy składać do prezesów sądów apelacyjnych w Krakowie i w Katowicach. W obu wypadkach w terminie 1 miesiąca od ogłoszenia tego obwieszczenia, tj. do 2 października 2013 r.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 224 z 22 sierpnia 2013 r., w nim m.in.:

- decyzja Komisji z 21 sierpnia 2013 r. w sprawie ustanowienia rocznych wykazów priorytetów do celów opracowywania kodeksów sieci i wytycznych na rok 2014

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 11 września 2013 r.

Na posiedzeniu Rady Europejskiej 4 lutego 2011 r. ustalono, że rok 2014 będzie docelowy w tworzeniu wewnętrznego rynku energii elektrycznej i gazu. Konieczne jest jednak podjęcie dalszych starań w celu umożliwienia swobodnego przepływu gazu i energii elektrycznej w całej Europie. Kodeksy sieci oraz wytyczne dotyczące sieci, które przewidziano w trzecim pakiecie, zapewnią odpowiednie zasady dla tego rodzaju dalszych działań.

Wchodzą w życie 5 września 2013 r.

- rozporządzenie ministra gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. z 4 czerwca 2013 r. poz. 640)

Zespół gazowy na przyłączu oznacza instalację stanowiącą zespół urządzeń służących do redukcji ciśnienia oraz pomiaru ilości gazu ziemnego o strumieniu do 200 m3/h włącznie, o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) na wejściu powyżej 0,5 MPa do 1,6 MPa włącznie lub o strumieniu gazu do 300 m3/h o maksymalnym ciśnieniu roboczym (MOP) na wejściu do 0,5 MPa włącznie. Przy projektowaniu, budowie sieci gazowej, a także jej przebudowie należy uwzględniać warunki geologiczne, hydrologiczne, wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej, ochrony środowiska i ochrony zabytków oraz infrastrukturę i zabudowę terenu. Sieć gazową projektuje się i buduje w sposób zapewniający jej bezpieczne użytkowanie i utrzymanie oraz transport gazu ziemnego w ilościach wynikających z bieżącego i planowanego zapotrzebowania na gaz ziemny.

Dla gazociągów wybudowanych przed 12 grudnia 2001 r. lub dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę od 12 grudnia 2001 r. do wejścia w życie tego rozporządzenia, lub dla których w tym czasie wydano pozwolenie na budowę, stosuje się szerokość stref kontrolowanych określoną w załączniku nr 2 do rozporządzenia.

- rozporządzenie ministra zdrowia z 10 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań Dobrej Praktyki Wytwarzania (Dz.U. z 21 sierpnia 2013 r. poz. 944)

Frakcjonowanie to proces wytwarzania, podczas którego składniki osocza są rozdzielane lub oczyszczane za pomocą metod fizycznych i chemicznych, takich jak wytrącanie lub chromatografia. Osoczem do frakcjonowania jest płynna część krwi pozostała po oddzieleniu elementów komórkowych z krwi pobranej do pojemnika zawierającego antykoagulant lub po oddzieleniu metodą filtracji lub wirowania krwi z antykoagulantem w procesie aferezy. Przeznacza się je do wytwarzania produktów krwiopochodnych, w szczególności albumin, czynników krzepnięcia oraz immunoglobulin pochodzenia ludzkiego opisanych w monografii Farmakopei Europejskiej zatytułowanej "Osocze ludzkie do frakcjonowania".

dobromila.niedzielska@infor.pl