Najważniejsze orzeczenia publikowane w DGP w lipcu 2014 r.

Podatki

Spór toczył się o art. 90 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, a ściślej o to, czy czynności nieopodatkowane mają znaczenie dla odliczenia podatku zapłaconego w zakupach towarów i usług. Do końca 2008 r. organizowanie zakładów bukmacherskich w ogóle nie było objęte VAT. Obecnie jest zwolnione z podatku, a to zasadnicza różnica. Organy podatkowe były zdania, że do 2009 r. czynności bukmacherskie mimo że nieobjęte VAT - powodują obniżenie proporcji. Twierdziły, że należy w niej uwzględnić także działalność w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i na automatach o niskich wygranych.

Przyjmowanie zakładów bukmacherskich na wyniki wydarzeń sportowych, politycznych i społecznych nie miało do 2009 r. wpływu na zakres prawa do odliczenia podatku.

Wyrok NSA z 2 lipca 2014 r., sygn. akt: I FSK 1084/13, I FSK 1085/13, I FSK 1086/13, I FSK 1087/13, I FSK 1088/13

DGP z 3 lipca 2014 r. nr 127

Problem dotyczy podatników, którzy zaskarżają wydane w ich sprawie interpretacje indywidualne tylko w części niezgodnej z ich stanowiskiem, a sąd uchyla je w całości. Także w części dla nich korzystnej. Wyrok sądu stawia ich więc w gorszej sytuacji, niż gdyby skargi nie złożyli. Zdarza się jednak, że sąd, mając na uwadze interes podatnika, pozostawia w mocy część interpretacji, która była dla niego korzystna.

Sąd może uchylić interpretację nawet w tej części, która była korzystna dla podatnika. Nie obowiązuje tu zakaz rozstrzygania na niekorzyść skarżącego.

Uchwała NSA z 7 lipca 2014 r., sygn. akt II FPS 1/14

DGP z 8 lipca 2014 r. nr 130

Chodziło o spółkę, która zamierzała rozpocząć sprzedaż niepociętych, nieskręconych oraz nieprasowanych liści tytoniu (miały one postać bloków). Spółka zdawała sobie jednak sprawę z tego, że jej klienci mogą wykorzystać sprzedawane liście do palenia. Po ich zakupie mogą je bowiem pociąć, dokupić gilzę i otrzymać nawet o połowę tańsze od dostępnych na rynku papierosów wyroby do palenia. Spółka postanowiła się upewnić, czy wyrób, który planowała sprzedawać, będzie w takim wypadku podlegał akcyzie. Sama była zdania, że nie. Izba skarbowa miała jednak odmienne zdanie.

Niepocięte i nieskręcone liście tytoniu nie muszą być opodatkowane, nawet jeśli, zdaniem organów podatkowych, nadają się do palenia.

Wyrok NSA z 3 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 999/13

DGP z 4 lipca 2014 r. nr 128

Cash pooling to usługa skierowana m.in. do przedsiębiorców działających w grupach kapitałowych. Polega na kompensowaniu (wyrównywaniu) przejściowych nadwyżek wykazywanych u jednych podmiotów z niedoborami innych z tej samej grupy. W tym celu wykorzystuje się skonsolidowany rachunek bankowy, będący w posiadaniu agenta cash poolingu - najczęściej banku, który organizuje system. Spór z fiskusem dotyczył opodatkowania odsetek, które spółka będąca uczestnikiem tego systemu miała płacić na rzecz agenta.

Spółki, które dokonują między sobą przejściowych transferów pieniężnych za pośrednictwem skonsolidowanego rachunku bankowego, mogą zaliczać całość wypłaconych odsetek do kosztów podatkowych.

Wyroki WSA w Warszawie z 15 lipca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 241/14 i III SA/Wa 277/14

DGP z 17 lipca 2014 r. nr 137

Prawo pracy

Chodziło o sprawę spółki, która nie dopuściła skarżącego do wykonywania przez niego pracy, mimo że zgłosił on gotowość do jej podjęcia. Wkrótce wypowiedziała mu umowę o pracę, a jako jego przyczynę wskazała likwidację jego stanowiska pracy związaną z sytuacją ekonomiczną przedsiębiorstwa. Zainteresowany odwołał się do sądu rejonowego, który przywrócił go do pracy. Spółka zaskarżyła wyrok do sądu okręgowego. Ten zmienił go i oddalił powództwo. Pracownik wniósł skargę kasacyjną, jednak SN oddalił ją. Zastrzegł, że nie może uwzględnić naruszenia żadnych innych przepisów niż te, które zostały wskazane przez stronę w skardze. Zwrócił przy tym uwagę, że pracownik powinien był poddać krytyce nieprzywrócenie go do pracy związane z bezprawnym wypowiedzeniem umowy o pracę. Tymczasem zarzuty pracownika dotyczyły naruszenia art. 52 k.p., który reguluje rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Pracownik wnoszący skargę kasacyjną od prawomocnego wyroku sądu II instancji musi zgłosić zarzuty względem przepisów prawa, które rzeczywiście zostały naruszone. Błąd spowoduje, że Sąd Najwyższy nie będzie mógł zmienić wadliwego wyroku.

Wyrok SN z 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II PK 184/13

DGP z 21 lipca 2014 r. nr 139

Naczelny Sąd Administracyjny zajmował się sprawą studenta, któremu resort nauki nie przyznał stypendium ministra. Wniosek studenta o przyznanie tego świadczenia uzyskał jedynie 19 punktów, a zakwalifikowały się tylko te, które zdobyły ich 20. W efekcie wsparcie to otrzymało 996 osób, a skarżący student znalazł się na 997. pozycji. Student odwołał się zatem od tej decyzji, ale resort ponownie ocenił studenta na 19 punktów. Mimo że ten wpisał do wniosku dodatkowe osiągnięcia na uczelni. Student zarzucił więc ministerstwu, że ta decyzja nie została wystarczająco uzasadniona.

Błędne jest założenie, że student powinien znać szczegółowe kryteria, którymi kieruje się właściwy zespół przy ocenianiu wniosków o przyznanie stypendiów.

Wyrok NSA z 2 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 565/14

DGP z 3 lipca 2014 r. nr 127

Pracownicy cywilni byli zatrudnieni w Wojskowej Komendzie Transportu (WTK) na podstawie umów na czas nieokreślony. 15 kwietnia 2011 r. dowódca okręgu wojskowego polecił jej rozformowanie do końca roku. Komendant powiadomił związki zawodowe i zatrudnione osoby o ich przejściu do innego zakładu na podstawie art. 231 kodeksu pracy (zgodnie z tym przepisem w takiej sytuacji nowy pracodawca staje się z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy). Przy czym propozycja zatrudnienia w nowej instytucji została skierowana tylko do części osób. Dziewięć otrzymało zaś wypowiedzenia ze skutkiem na koniec grudnia. Jako przyczynę wskazano likwidację zakładu. Jeden ze zwolnionych odwołał się od tej decyzji I instancji. Sąd uznał, że nie doszło do przejęcia całości ani nawet części zakładu zatrudniającego dotąd pracowników cywilnych przez inny podmiot. Stąd dodał też, że zastosowanie art. 23¹ kodeksu pracy w odniesieniu do części pracowników nastąpiło niejako na wyrost, bez takiej konieczności. Sprawa została oddalona.

Sąd, zanim przywróci byłego pracownika instytucji państwowej, powinien ustalić, czy rzeczywiście doszło do likwidacji zakładu, czy też tylko do reorganizacji. Przekształcenia w polskiej administracji prowadzą najczęściej do przejęcia zakładu, a nie jego likwidacji.

Wyrok SN z 19 lutego 2014 r., sygn. akt II PK 130/13

DGP z 1 lipca 2014 r. nr 125