Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 30 czerwca 2014 r.

ministra spraw wewnętrznych z 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu

1 lipca 2014 r.

Stopień uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy ustala się na podstawie wykazu norm oceny procentowej. I jeśli:

wnastąpiły utrata lub uszkodzenie organu, narządu albo układu, których funkcje były już upośledzone przed wypadkiem lub chorobą, stopień uszczerbku na zdrowiu określa się jako różnicę między stanem po wypadku lub po przebyciu choroby a stopniem upośledzenia istniejącego wcześniej; jeżeli nie jest możliwe określenie, w jakim stopniu funkcje organu, narządu albo układu były upośledzone przed wypadkiem lub chorobą, przyjmuje się, że problemu wcześniej nie było,

wofiara doznała wielomiejscowych uszkodzeń kończyny lub jej części, stopień uszczerbku na zdrowiu określa się jako sumę procentów uszczerbku ustalonych dla poszczególnych uszkodzeń, która nie może być wyższa niż procent uszczerbku przewidziany w razie utraty uszkodzonej kończyny lub jej części,

wwypadek lub choroba spowodowały uszkodzenie kilku kończyn, narządów albo układów, ogólny stopień utraty zdrowia określa się jako sumę procentów dla poszczególnych uszkodzeń, która nie może jednak przekraczać 100 proc.,

wjeżeli procent uszczerbku jest podany w wykazie norm oceny procentowej z określeniem granic, przy ustalaniu stopnia utraty zdrowia bierze się pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia organu, narządu albo układu oraz towarzyszące mu powikłania,

wjeżeli dla danego przypadku nie ma odpowiedniej pozycji w wykazie norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy, przypadek ocenia się według pozycji najbardziej zbliżonej.

ministra infrastruktury i rozwoju z 5 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle kolejowe i ich usytuowanie

po upływie 30 dni od ogłoszenia, tj. 31 lipca 2014 r.

Granica przyległego pasa gruntu, w uzgodnieniu z właściwym zarządcą infrastruktury kolejowej, powinna być oznaczona w terenie stałymi punktami zwanymi ogranicznikami. Powinna znajdować się w odległości niezakłócającej działania urządzeń związanych z jazdą pociągów, a także niepowodującej zagrożenia bezpieczeństwa ruchu.

W łukach o promieniu nie mniejszym niż 190 m w torach głównych dodatkowych i bocznych oraz w łukach o promieniu nie mniejszym niż 250 m w torach szlakowych i głównych zasadniczych stosuje się tor bezstykowy - w przypadku wymuszenia naprężeń rozwiązań zwiększających stateczność toru bezstykowego lub niezawodność użytkowania.

W przypadku nawierzchni bezpodsypkowej stosuje się wyłącznie tor bezstykowy, niezależnie od promienia łuku, i dopuszcza się zmniejszenie poszerzenia toru.

Nawierzchnię torów i rozjazdów bezstykowych stanowią:

wszyny odpowiadające normie PN-EN 13674-1 Kolejnictwo - Tor - Szyna - Część 1: Szyny kolejowe Vignoles’a o masie 46 kg/m i większej,

wprzytwierdzenia sprężyste lub pośrednie,

wpodkłady i podrozjazdnice,

wpodsypka tłuczniowa ze skał naturalnych o szerokości korony pryzmy za czołami podkładów nie mniejszej niż 0,40 m.

ministra sportu i turystyki z 26 czerwca 2014 r. w sprawie nabywania uprawnień przewodnika górskiego

1 lipca 2014 r.

Uprawnienia przewodników górskich zdobywa się na obszary Beskidów, Tatr i Sudetów.

Nabycie uprawnień przewodnika górskiego na określony obszar oznacza uzyskanie klasy III. Warunkiem uzyskania takich uprawnień jest wykazanie się wiadomościami i umiejętnościami w zakresie określonym programem szkolenia, niezbędnymi do prowadzenia wycieczek na tym obszarze. Przewodnik górski klasy III może ubiegać się o uzyskanie uprawnień klasy II. Temu - po uzyskaniu co najmniej trzyletniego stażu - wolno ubiegać się o uprawnienia przewodnika górskiego klasy I. W tym celu musi wykazać się prowadzeniem na obszarze uprawnień w klasie II wycieczek w warunkach letnich i zimowych przez co najmniej 50 dni. Jedynie tatrzański przewodnik górski musi mieć staż wycieczkowy co najmniej dziewięćdziesięciodniowy. Dodatkowo wszyscy z uprawnieniami II klasy muszą wykazać się wiadomościami i umiejętnościami z zakresu przedmiotów określonych w programie szkolenia uzupełniającego dla przewodników górskich ubiegających się o uzyskanie uprawnień przewodnika klasy I na swoim obszarze uprawnień. Konieczne jest też zawsze złożenie oświadczenia o wykazie odbytych przejść przez obszary górskie w okresie, w którym przewodnik miał uprawnienia klasy II. Muszą one także dotyczyć przejść w warunkach zimowych. Przewodnicy tatrzańscy mają obowiązek dodatkowo wykazać przejścia skalne wielowyciągowe, lodowe i skalno-lodowe.

ministra sportu i turystyki z 25 czerwca 2014 r. w sprawie egzaminów z języka obcego dla przewodników turystycznych i pilotów wycieczek

1 lipca 2014 r.

Do zgłoszenia na egzamin z języka obcego składanego marszałkowi województwa, nie później niż 14 dni przed terminem sprawdzianu, przewodnicy turystyczni i piloci wycieczek dołączają:

woświadczenie o spełnianiu warunków do wykonywania zawodu,

wdowód wniesienia opłaty za egzamin z języka obcego.

Sprawdzian jest przeprowadzany, jeżeli dopuszczono do niego co najmniej 5 osób.

ministra pracy i polityki społecznej z 25 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych

1 lipca 2014 r., z wyjątkiem par. 5 ust. 1 pkt 3 oraz par. 6 ust. 1 pkt 2, które wejdą w życie 4 stycznia 2016 r.

Kartę parkingową wydaje osobie niepełnosprawnej na jej wniosek. Dokumenty składa się do przewodniczącego powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, właściwego ze względu na miejsce stałego pobytu osoby niepełnosprawnej. Niepełnosprawny przekazuje wniosek osobiście. Wyjątkiem są osoby, które nie ukończyły 18 lat i ubezwłasnowolnione całkowicie, za które działają rodzice, opiekunowie lub kurator.

prezesa Rady Ministrów z 30 czerwca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu ustalania okoliczności i przyczyn wypadków w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu oraz Centralnym Biurze Antykorupcyjnym

1 lipca 2014 r.

Komisja powypadkowa po ustaleniu, że wyłączną przyczyną wypadku było umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie poszkodowanego, naruszające obowiązujące przepisy lub pozostające w sprzeczności z rozkazami, wykazuje wyłączny związek tego działania albo zaniechania poszkodowanego z powstaniem wypadku. Wskazuje przy tym:

wprzepis, który został przez poszkodowanego naruszony, lub rozkaz, który nie został wykonany,

wczy i w jaki sposób przełożeni poszkodowanego zapewnili warunki do stosowania przepisów lub wykonywania rozkazów, czy sprawowali właściwy nadzór nad przestrzeganiem przepisów lub wykonywaniem rozkazów, a także czy poszkodowany był przeszkolony w zakresie znajomości prawa,

wczy poszkodowany miał potrzebne umiejętności do wykonywania określonych czynności.

Komisja powypadkowa po ustaleniu, że:

wdo wypadku przyczyniło się zachowanie poszkodowanego spowodowane jego stanem nietrzeźwości, po zażyciu środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych o podobnym działaniu,

wuraz lub śmierć poszkodowanego zostały spowodowane przez niego umyślnie

- wykazuje związek tego zachowania poszkodowanego z powstaniem wypadku.

Dane dotyczące doznanych urazów wpisuje się do protokołu powypadkowego na podstawie dokumentacji medycznej. Poszkodowany albo uprawnieni członkowie jego rodziny mogą zgłaszać uwagi i zastrzeżenia w terminie 7 dni od zapoznania się z protokołem lub wyciągiem z protokołu, albo od doręczenia im protokołu lub wyciągu z protokołu.

prezesa Rady Ministrów z 30 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnego Biura Antykorupcyjnego

1 lipca 2014 r.

Stopień uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy ustala się na podstawie wykazu norm oceny procentowej, jeżeli:

wnastąpiły utrata lub uszkodzenie organu, narządu albo układu, których funkcje były już upośledzone przed wypadkiem lub chorobą, stopień uszczerbku określa się jako różnicę między tym, co można stwierdzić po wypadku lub po przebyciu choroby a stopniem upośledzenia istniejącego wcześniej; jeżeli nie jest możliwe określenie upośledzenia przed wypadkiem lub chorobą, przyjmuje się, że go nie było,

wnastąpiły wielomiejscowe uszkodzenia kończyny lub jej części, stopień uszczerbku na zdrowiu określa się jako sumę procentów uszczerbku ustalonych dla poszczególnych uszkodzeń, która nie może być wyższa niż procent przewidziany dla przypadku utraty uszkodzonej kończyny lub jej części,

wwypadek lub choroba spowodowały uszkodzenie kilku kończyn, narządów albo układów, ogólny stopień uszczerbku na zdrowiu określa się jako sumę procentów ustalonych dla poszczególnych niedomagań, która nie może przekraczać 100 proc.,

wprocent uszczerbku na zdrowiu jest podany w wykazie norm oceny procentowej z określeniem granic, bierze się pod uwagę obraz kliniczny, stopień uszkodzenia organu czy narządu albo układu oraz towarzyszące mu powikłania,

wdla danego przypadku nie ma odpowiedniej pozycji w wykazie norm oceny procentowej uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy, przypadek ocenia się według pozycji najbardziej zbliżonej.

Monitor Polski z 30 czerwca 2014 r.

prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 czerwca 2014 r. o przedłużeniu okresu użycia Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Siłach Międzynarodowych w Republice Kosowa i Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii oraz w Bośni i Hercegowinie

z dniem ogłoszenia, tj. 30 czerwca 2014 r.

Od 1 lipca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. nadal działa Polski Kontyngent Wojskowy w Siłach Międzynarodowych w Republice Kosowa i Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii oraz w Bośni i Hercegowinie. Liczy do 300 żołnierzy i pracowników wojska. Wydzielonymi siłami wchodzi w skład Wielonarodowej Grupy Bojowej - Wschód podporządkowanej Dowódcy Sił Międzynarodowych w Republice Kosowa i Byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii.

Wchodzą w życie 15 lipca 2014 r.

- ustawa z 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 14 kwietnia 2014 r. poz. 481)

Sąd rejonowy tworzy się dla obszaru jednej lub większej liczby gmin zamieszkanych przez co najmniej 50 tys. mieszkańców, jeżeli łączna liczba spraw cywilnych, karnych oraz rodzinnych i nieletnich wpływających do istniejącego sądu rejonowego z obszaru tej gminy lub kilku gmin wynosi co najmniej 5 tys. w ciągu roku kalendarzowego. Sąd rejonowy może być utworzony dla jednej lub większej liczby gmin zamieszkanych przez mniejszą niż 50 tys. liczbę mieszkańców, jeżeli łączny wpływ spraw cywilnych, karnych oraz rodzinnych i nieletnich do istniejącego sądu rejonowego z obszaru tej gminy lub kilku gmin wynosi co najmniej 5 tys. w ciągu roku kalendarzowego.

Sąd może powstać tylko wtedy, gdy zmiana obszaru właściwości sądu rejonowego właściwego dla tej gminy lub gmin nie spowoduje, że istniejący sąd rejonowy nie będzie spełniał kryteriów potrzebnych do spełnienia po to, by mógł zostać utworzony nowy sąd.

Sąd rejonowy może zostać zniesiony, o ile łączna liczba spraw cywilnych, karnych oraz rodzinnych i nieletnich wpływających w ciągu kolejnych 3 lat nie przekracza 5 tys. w każdym roku kalendarzowym.

dobromila.niedzielska@infor.pl