Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo
Akty prawne

Ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

9 stycznia 2017
Ten tekst przeczytasz w 1025 minut

(t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.).

@RY1@i02/2017/005/i02.2017.005.07100020h.801.jpg@RY2@

Uwaga: Pogrubioną czcionką zaznaczyliśmy nowe i zmienione przepisy oraz informacje o uchylonych. Na niebiesko wyróżniliśmy daty wejścia w życie przepisów inne niż 1 stycznia br.

Przepis

Tak było do końca 2016 r.

Tak jest w 2017 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

(...)

8) eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych;

(...)

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

(...)

8) eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub

b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych

- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez określony w przepisach celnych;

(...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie "właściwego organu celnego".

Art. 2 pkt 8 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948; dalej ustawa z 16 listopada 2016 r.).

(...)

9f. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, złożenie do depozytu kwoty zwrotu różnicy podatku następuje po zakończeniu weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej.

(...)

9f.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej oraz powodowanych tym procedur. Wkrótce nie będą już obowiązywały przepisy dotyczące kontroli skarbowej. Z tego powodu prawodawca postanowił ograniczyć zapis do wskazania tylko na sam fakt zakończenia weryfikacji bez wskazania na procedury, w ramach których ma ona być prowadzona.

Art. 14 ust. 9f w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 2 ustawy z 16 listopada 2016 r.

1. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne: (...)

8) nabywające usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, o których mowa w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. poz. 1223 oraz z 2016 r. poz. 266 i 542), jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

a) usługodawcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,

b) usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15. (...)

1. Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

(...)

8)

(...)

Nowelizując ten przepis, prawodawca zrezygnował z wymieniania w nim konkretnej usługi, jaka do tej pory była zapisana. Zamiast tego ustawodawca odsyła w zmienionej regulacji do załącznika nr 14. W jego treści, w pierwszej pozycji wymienione są usługi w zakresie przenoszenia uprawnień do emisji gazów cieplarnianych, czyli te, które jeszcze do końca 2016 r. wprost były wskazane w omawianym przepisie. Ponadto w załączniku nr 14, w poz. 2-48 prawodawca specyfikuje roboty budowlane, wskazując przy każdej z takich pozycji symbol PKWiU.

Stąd przypomnieć trzeba, że według art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności opodatkowanych VAT wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Nie oznacza to, że symbol PKWiU musi być przywołany na fakturze, jednak klasyfikacja powinna być brana pod uwagę przy rozstrzygnięciu, czy dane świadczenie zawiera się w odpowiedniej pozycji z listy 2-48 załącznika nr 14 do ustawy o VAT.

Dodatkowo należy podkreślić, że od 2017 r. odwrotne opodatkowanie ma zastosowanie na podstawie omawianego przepisu tylko i wyłącznie wówczas, gdy obie strony transakcji (a nie jak wcześniej to było wobec zbycia praw emisji) są czynnymi podatnikami VAT.

Art. 17 ust. 1 pkt 8 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2024; dalej: ustawa z 1 grudnia 2016 r.). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1c. W przypadku dostaw towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się, jeżeli łączna wartość tych towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez kwoty podatku, przekracza kwotę 20 000 zł.

1d. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się transakcję obejmującą umowę, w ramach której występuje jedna lub więcej dostaw towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy, nawet jeżeli są one dokonane na podstawie odrębnych zamówień lub wystawianych jest więcej faktur dokumentujących poszczególne dostawy.

1e. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się również transakcję obejmującą więcej niż jedną umowę, o której mowa w ust. 1d, jeżeli okoliczności towarzyszące tej transakcji lub warunki, na jakich została ona zrealizowana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie towarami wymienionymi w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy. (...)

1c. W przypadku dostaw towarów wymienionych w  przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się, jeżeli łączna wartość tych towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji obejmującej te towary, bez kwoty podatku, przekracza kwotę 20 000 zł.

1d. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się transakcję obejmującą umowę, w ramach której występuje jedna lub więcej dostaw towarów wymienionych w , nawet jeżeli są one dokonane na podstawie odrębnych zamówień lub wystawianych jest więcej faktur dokumentujących poszczególne dostawy.

1e. Za jednolitą gospodarczo transakcję, o której mowa w ust. 1c, uznaje się również transakcję obejmującą więcej niż jedną umowę, o której mowa w ust. 1d, jeżeli okoliczności towarzyszące tej transakcji lub warunki, na jakich została ona zrealizowana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie towarami wymienionymi w 

(...)

W wyniku zmiany wprowadzonej w tej regulacji zasadą, wedle której odwrotne opodatkowanie jest właściwe jedynie wówczas, gdy łączna wartość netto towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji przekracza 20 000 zł, objęte zostały również towary z poz. 28 załącznika nr 11. Jednocześnie prawodawca w poz. takiej wskazał na Elektroniczne układy scalone - wyłącznie procesory (PKWiU ex 26.11.30.0), zastępując nimi tym samym wymienione wcześniej w tej poz. Odpady i złom metali nieszlachetnych (PKWiUex 24.45.30.0) - te zostały przesunięte do poz. 27b załącznika.

Art. 17 ust. 1c, 1d i 1e w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1h.

Wskazując na odwrotne opodatkowanie robót budowlanych wymienionych w zamkniętym katalogu czynności z poz. 2-48 załącznika nr 14 prawodawca zastrzegł jednocześnie, że odwrotne opodatkowanie ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy usługodawca wykonuje roboty budowlane jako podwykonawca.

Wprowadzając obowiązek stosowania odwrotnego opodatkowania w robotach budowlanych, prawodawca nie ograniczył się wyłącznie do uznanych podwykonawców według prawa cywilnego oraz do jednopoziomowego podwykonawstwa.

W konsekwencji, nawet jeżeli podatnik sam jest podwykonawcą i wykonując usługi budowlane nie opodatkowuje swoich świadczeń, lecz podatek rozlicza kontrahent jako nabywca (w ramach odwrotnego opodatkowania), może być podatnikiem z tytułu zakupu usług od swoich podwykonawców.

Istnieje duże prawdopodobieństwo graniczące z pewnością, że już wkrótce pojawią się spory o zakres pojęcia "podwykonawca". Faktyczne bowiem część podatników może się obawiać nieopodatkowywania swoich usług. Dodatkowo niepokój budzić musi to, że według słownika języka polskiego podwykonawca to "firma lub osoba wykonująca pracę na zlecenie głównego wykonawcy". Jednak skoro przepisy prawa cywilnego mówią o "dalszym podwykonawcy", to należy przyjąć, że jest możliwe dalsze podwykonawstwo.

Status podwykonawcy należy nadać również tym przedsiębiorcom, którzy blisko współpracują ze swoim mocodawcą (jest ich jedynym lub głównym zlecającym). W przypadku gdy taki podmiot jest czynnym podatnikiem VAT, to nabywając od niego usługi budowlane należy opodatkować je w ramach odwrotnego obciążenia.

Na podstawie przepisów przejściowych nowe zasady mają zastosowanie do usług wykonanych od 1 stycznia 2017 r. Gdyby przed końcem 2016 r. podatnik (świadczący) otrzymał zapłatę i opodatkował usługę, a samo świadczenie będzie zrealizowane w 2017 r. i podatnikiem będzie nabywca, to korekta rozliczenia powinna być dokonana w momencie wykonania.

Art. 17 ust. 1h dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2a. Jeżeli dokonujący dostawy towarów wymienionych w poz. 28a-28c załącznika nr 11 do ustawy, dla której zgodnie z ust. 1 pkt 7 podatnikiem jest nabywca, podjął wszelkie niezbędne środki celem rzetelnego rozliczenia podatku od tej dostawy, nie ma on obowiązku rozliczenia podatku z tytułu tej dostawy, także w przypadku, gdy po jej dokonaniu ustalono, że wskutek działania podmiotu uczestniczącego w tej dostawie jako nabywca nie były spełnione przesłanki określone w ust. 1 pkt 7, o którym to działaniu dokonujący dostawy towarów przy zachowaniu należytej staranności nie wiedział lub nie mógł wiedzieć.

(...)

2a. Jeżeli dokonujący dostawy towarów wymienionych w dla której zgodnie z ust. 1 pkt 7 podatnikiem jest nabywca, podjął wszelkie niezbędne środki celem rzetelnego rozliczenia podatku od tej dostawy, nie ma on obowiązku rozliczenia podatku z tytułu tej dostawy, także w przypadku, gdy po jej dokonaniu ustalono, że wskutek działania podmiotu uczestniczącego w tej dostawie jako nabywca nie były spełnione przesłanki określone w ust. 1 pkt 7, o którym to działaniu dokonujący dostawy towarów przy zachowaniu należytej staranności nie wiedział lub nie mógł wiedzieć. (...)

Zmiana spowodowana objęciem zasadą stosowania odwrotnego opodatkowania jedynie wówczas, gdy łączna wartość netto towarów w ramach jednolitej gospodarczo transakcji przekracza 20 000 zł, towarów z poz. 28 załącznika nr 11.

Art. 17 ust. 2a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 15. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;

3) sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy;

4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej.

(...)

(...) 15. Warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługobiorcę nie stosuje się w przypadku:

1) eksportu towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;

2) dostawy towarów i świadczenia usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju;

3)

4) gdy podatnik nie uzyskał potwierdzenia mimo udokumentowanej próby doręczenia faktury korygującej i z posiadanej dokumentacji wynika, że nabywca towaru lub usługobiorca wie, że transakcja została zrealizowana zgodnie z warunkami określonymi w fakturze korygującej. (...)

W niniejszym przepisie prawodawca specyfikuje przypadki, w których dla rozliczenia zmniejszenia, w wyniku korekty, podstawy opodatkowania lub kwoty VAT nie jest potrzebne potwierdzenie otrzymania faktury korygującej przez nabywcę towaru lub usługi. W pkt 3 wymieniane są media (gaz, energia etc.). Jeszcze niedawno dystrybucja energii czy gazu była elementem ceny samego towaru. Jednak liberalizacja rynku energii elektrycznej i gazu spowodowała, że obecnie inny podmiot może dostarczać towar (gaz, energia), a inny świadczyć usługę dystrybucji. Wprowadzając zasadę braku konieczności pozyskiwania potwierdzeń doręczenia faktur korygujących dotyczących mediów, prawodawca wziął pod uwagę masowość świadczeń. Podobnie masowy charakter mają usługi dystrybucji takich towarów. Stąd właśnie prawodawca uznał, że bezzasadne jest różne traktowanie dostawy energii i gazu oraz usług dystrybucji. Stąd właśnie w ramach nowelizacji katalog pkt 3 zawierający świadczenia, dla których korekta in minus może być dokonywana bez konieczności pozyskiwania potwierdzenia doręczenia faktury korygującej do nabywcy, został poszerzony o usługę dystrybucji towarów w mienionych w takim przepisie, tj. energii i gazu.

Art. 29a ust. 15 pkt 3 w  brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

2. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

3. Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do naczelnika urzędu celnego o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości. (...)

(...)

2. Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

3. Po przyjęciu zgłoszenia celnego podatnik może wystąpić do o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości. (...)

Zmiana spowodowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie kierujący nimi jako organem, i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędu celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do naczelnika urzędu celnego takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 33 ust. 2, 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

6. Naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c. (...)

6. jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów, z zastrzeżeniem art. 33a i 33c. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33 ust. 6 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 4 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celnego, przed którym podatnik dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:

(...)

(...) 2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1) przedstawienia przez podatnika , przed którym podatnik dokonuje formalności związanych z importem towarów, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu: (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33a ust. 2 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

3. Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli naczelnik urzędu celnego posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4. Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu celnego oraz naczelnika urzędu skarbowego o: (...)

3. Warunku przedstawienia dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się, jeżeli posiada złożone przez podatnika aktualne dokumenty.

4. Podatnik jest obowiązany do pisemnego zawiadomienia oraz naczelnika urzędu skarbowego o: (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33a ust. 3, 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

6. Podatnik jest obowiązany do przedstawienia organowi celnemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów.

6.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33a ust. 6 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 5 ustawy z 16 listopada 2016 r.

7. W przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami. (...)

7. W przypadku gdy podatnik, w terminie, o którym mowa w ust. 6, nie przedstawił dokumentów, o których mowa w tym przepisie, traci prawo do rozliczenia podatku na zasadach określonych w ust. 1, w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33a ust. 7 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 6 ustawy z 16 listopada 2016 r.

9. W przypadku gdy organ celny pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku została pobrana. (...)

9. W przypadku gdy pobrał kwotę podatku, o której mowa w ust. 7, a podatnik rozliczył tę kwotę podatku w deklaracji podatkowej, podatnik ma prawo do dokonania korekty kwoty podatku w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym kwota tego podatku została pobrana. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33a ust. 9 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 6 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 2. Deklaracja importowa jest składana naczelnikowi urzędu celnego w terminie do 16. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym urzędzie celnym, podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny. (...)

(...) 2. Deklaracja importowa jest składana w terminie do 16. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie później jednak niż przed złożeniem deklaracji podatkowej. W przypadku gdy towary powinny być przedstawiane lub udostępniane do kontroli tylko w jednym , podatnik może złożyć deklarację importową zbiorczą za okres miesięczny. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33b ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 i pkt 7 ustawy z 16 listopada 2016 r.

5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór deklaracji importowej, wraz z objaśnieniami co do sposobu jej wypełnienia, miejsce i sposób składania deklaracji importowej oraz właściwość miejscową o którym mowa w ust. 1, uwzględniając:

1) zakres zadań wykonywanych przez

2) specyfikę pojedynczych pozwoleń;

3) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne.

Art. 33b ust. 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r. Zmiana wejdzie w życie 1 marca 2017 r.

Art. 33b ust. 5 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

1. W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji.

(...)

3. Od decyzji, o której mowa w ust. 1 oraz w art. 33 ust. 2 i 3, służy odwołanie do dyrektora izby celnej, za pośrednictwem naczelnika urzędu celnego, który wydał decyzję. (...)

1. W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa w drodze decyzji. (...)

3. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i  celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do dyrektora izby celnej takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 34 ust. 1, 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

1. Podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, a podatkiem:

1) pobranym przez ten organ,

2) należnym z tytułu importu towarów wykazanym przez podatnika w:

a) zgłoszeniu celnym i rozliczanym w deklaracji podatkowej, zgodnie z art. 33a, lub

b) deklaracji importowej, zgodnie z art. 33b

- w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

1a. W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

(...)

1.

1a. W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34, pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do naczelnika urzędu celnego takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 37 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 9 lit. a ustawy z 16 listopada 2016 r.

3. Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby celnej.

3.

W ustawie o podatku od towarów i usług konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do dyrektora izby celnej takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury. Tutaj jest to dyrektor izby administracji skarbowej.

Art. 37 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 9 lit. b ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 2. Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie upłynęło 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, i istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, naczelnik urzędu celnego może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. (...)

(...) 2. Jeżeli, zgodnie z przepisami celnymi, powiadomienie dłużnika o wysokości długu celnego nie może nastąpić z uwagi na przedawnienie, a nie upłynęło 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, i istnieje podstawa do obliczenia lub zweryfikowania należności podatkowych, może określić elementy kalkulacyjne według zasad określonych w przepisach celnych na potrzeby prawidłowego określenia należnego podatku z tytułu importu towarów. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy, i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do naczelnika urzędu celnego takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 38 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 3 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 6a. Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny. (...)

(...) 6a. Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez wydruk tego dokumentu;

2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;

3) zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie właściwego organu celnego.

Art. 41 ust. 6a pkt 1 i 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 13. Zwolnienie od podatku stosuje się również do świadczenia usługi stanowiącej element usługi wymienionej w ust. 1 pkt 7 i 37-41, który sam stanowi odrębną całość i jest właściwy oraz niezbędny do świadczenia usługi zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 7 i 37-41.

(...) 13.

Zmiana stanowi implementację wykładni zaprezentowanej w orzeczeniu TSUE w sprawie C-40/15. W wyroku tym TSUE uznał, że brak jest analogii transakcji ubezpieczeniowych z usługami finansowymi, co uprzednio postrzegane było jako uzasadnienie do wprowadzenia zwolnienia dla świadczeń powołanych w derogowanym przepisie. W wyniku usunięcia niniejszego przepisu ze zwolnienia od VAT nie korzystają usługi, które traktowane były jako element usługi ubezpieczeniowej, chociaż wykonywane przez podmiot trzeci. W efekcie nie są już zwolnione, w szczególności usługi likwidacji szkód przez podmiot trzeci (tj. inny niż ubezpieczyciel), w tym usługi call center służące do zgłaszania i obsługi szkody, szacowanie szkód, badanie przyczyn szkody, kompletacja dokumentacji, wynajem pojazdów zastępczych, udostępnianie noclegów, transportu etc.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że według uzasadnienia do projektu, na podstawie którego została wprowadzona zmiana: "Przy dokonywaniu interpretacji przepisów art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38-41 ustawy o VAT uwzględniane będzie orzecznictwo TSUE dotyczące usług finansowych (w tym usług stanowiących element usług finansowych). Ze zwolnienia będą nadal korzystać usługi stanowiące element usług finansowych wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7 i 38-41, jeżeli takie zwolnienie wynika z orzecznictwa TSUE". Jednak w przypadku usług finansowych zwolnienie nie będzie właściwe dla wyodrębnionych technicznych usług wspierających usługi finansowe.

Art. 43 ust. 13 uchylony przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r.

14. Przepisu ust. 13 nie stosuje się do świadczenia usług stanowiących element usług pośrednictwa, o których mowa w ust. 1 pkt 7 i 37-41.

14.

Usunięcie jest wprost powodowane derogacją ust. 13, do którego bezpośrednio odnosił się ten przepis.

Art. 43 ust. 14 uchylony przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r.

15. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41 oraz w ust. 13, nie mają zastosowania do:

(...)

15.

Usunięcie jest wprost powodowane derogacją ust. 13, na który bezpośrednio wskazywał ten przepis.

Art. 43 ust. 15 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r.

(...) 3. Rzeczy, o których mowa w ust. 1, podlegają zwolnieniu od podatku, jeżeli zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu przed upływem 2 lat, licząc od dnia ostatecznego nabycia spadku przez osobę uprawnioną. Okres ten może być wydłużony przez właściwy organ podatkowy w wyjątkowych przypadkach.

(...)

(...) 3.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

W tym przepisie prawodawca uzupełnia jego treść poprzez wskazanie właściwego organu, jakim jest naczelnik urzędu celno-skarbowego.

Art. 49 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 10 ustawy z 16 listopada 2016 r.

1. Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do:

1) dostaw armatorom morskim:

a) pełnomorskich liniowców pasażerskich, pełnomorskich statków wycieczkowych i tym podobnych jednostek pływających do przewozu osób; pełnomorskich promów wszelkiego typu (PKWiU ex 30.11.21.0),

b) pełnomorskich tankowców do przewozu ropy naftowej, produktów przerobu ropy naftowej, chemikaliów oraz gazów skroplonych (PKWiU ex 30.11.22.0),

c) pełnomorskich chłodniowców, z wyłączeniem tankowców (PKWiU ex 30.11.23.0),

d) pozostałych statków pełnomorskich do przewozu ładunków suchych (stałych), z wyłączeniem barek morskich bez napędu (PKWiU ex 30.11.24.0),

e) pełnomorskich statków rybackich, pełnomorskich statków przetwórni oraz pełnomorskich pozostałych jednostek pływających do przetwarzania lub konserwowania produktów rybołówstwa (PKWiU ex 30.11.31.0),

f) pchaczy pełnomorskich (PKWiU ex 30.11.32.0),

g) statków szkolnych i badawczych rybołówstwa morskiego oraz statków ratowniczych morskich (PKWiU ex 30.11.33.0);

1. Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do:

Na skutek nowelizacji prawodawca poszerzył zakres przedmiotowy stosowania stawki VAT 0 proc. dla dostawy jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów. Co ważne, prawodawca zrezygnował z zamkniętego katalogu jednostek pływających, zastępując go ogólną definicją i przykładowym wyszczególnieniem. Przepis został zmodyfikowany z uwzględnieniem przepisów prawa unijnego (dyrektywy 2006/112/WE), które pozwalają na szersze stosowanie stawki VAT 0 proc. niż uprzednio (do końca 2016 r.) było realizowane przez polskiego prawodawcę.

Ważne jest również to, że prawodawca zrezygnował z zamieszczonej wcześniej przesłanki podmiotowej po stronie nabywcy. Otóż, o ile do końca 2016 r. stawka VAT 0 proc. była właściwa jedynie wówczas, gdy wymienione jednostki pływające zbywane były armatorom, o tyle obecnie status nabywcy nie ma żadnego znaczenia.

Art. 83 ust. 1 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 1 ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz.U. poz. 1206; dalej: ustawa z 6 lipca 2016 r.). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2) importu środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich (CN 8901 10 10, 8901 20 10, 8901 30 10, 8901 90 10, 8902 00 10, ex 8905 90 10) przez armatorów morskich;

2)

Na skutek nowelizacji prawodawca poszerzył zakres przedmiotowy stosowania stawki VAT 0 proc. dla importu jednostek pływających używanych do żeglugi na pełnym morzu i przewożących odpłatnie pasażerów lub używanych do celów handlowych, przemysłowych lub do połowów. Co ważne, prawodawca zrezygnował z zamkniętego katalogu jednostek pływających, zastępując go ogólną definicją i przykładowym wyszczególnieniem. Przepis został zmodyfikowany z uwzględnieniem przepisów prawa unijnego (dyrektywy 2006/112/WE), które pozwalają na szersze stosowanie stawki VAT 0 proc. niż to uprzednio (do końca 2016 r.) było realizowane przez polskiego prawodawcę.

Ważne jest również to, że prawodawca zrezygnował z zamieszczonej wcześniej przesłanki podmiotowej po stronie nabywcy. Otóż, o ile do końca 2016 r. stawka VAT 0 proc. była właściwa jedynie wówczas, gdy wymienione jednostki pływające zbywane były armatorom, o tyle obecnie status nabywcy nie ma żadnego znaczenia.

Art. 83 ust. 1 pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 1 ustawy z 6 lipca 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

3) dostaw części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia tych środków, z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu;

3)

Zmiana bezpośrednio powiązana z modyfikacją pkt 1 i zamieszczonej w nim definicji jednostek pływających dotycząca dostawy części do takich jednostek. Dodatkowo prawodawca zrezygnował z wyłączenia dla wyposażania służącego celom rozrywki i sportu, wprowadzając warunek, że części mają być wbudowane w jednostki pływające lub służyć ich eksploatacji.

Art. 83 ust. 1 pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 1 ustawy z 6 lipca 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4) importu części do środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, i wyposażenia do tych środków, z wyłączeniem wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu; (...)

4)

Zmiana bezpośrednio powiązana z modyfikacją pkt 1 i zamieszczonej w nim definicji jednostek pływających dotycząca importu części do takich jednostek. Dodatkowo prawodawca zrezygnował z wyłączenia dla wyposażenia służącego celom rozrywki i sportu, wprowadzając warunek, że części mają być wbudowane w jednostki pływające lub służyć ich eksploatacji.

Art. 83 ust. 1 pkt 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 1 ustawy z 6 lipca 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

12) usług najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, oraz najmu, dzierżawy, leasingu lub czarteru wyposażenia tych środków; (...)

12)

Zmiana bezpośrednio powiązana z modyfikacją pkt 1 i zamieszczonej w nim definicji jednostek pływających.

Art. 83 ust. 1 pkt 12 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 2 ustawy z 6 lipca 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

17) pozostałych usług świadczonych na rzecz armatorów morskich lub innych podmiotów wykonujących przewozy środkami transportu morskiego służących bezpośrednim potrzebom środków transportu morskiego, rybołówstwa morskiego i statków ratowniczych morskich, o których mowa w pkt 1, lub ich ładunków; (...)

17)

Zmiana bezpośrednio powiązana z modyfikacją pkt 1 i zamieszczonej w nim definicji jednostek pływających.

Art. 83 ust. 1 pkt 17 w brzmieniu ustalonym przez art. 20 pkt 3 ustawy z 6 lipca 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu:

(...)

2) towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów; (...)

5. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu: (...)

2) towarów importowanych - oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, dokument potwierdzony przez z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów; (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organ, i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do urzędu celnego takim, który wskazuje na urząd celno-skarbowy.

Art. 83 ust. 5 pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 7 ustawy z 16 listopada 2016 r.

6. Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera towarów;

2) określenie towarów i ich ilości;

3) potwierdzenie wywozu przez urząd celny. (...)

6. Dokument, o którym mowa w ust. 5 pkt 3, powinien zawierać co najmniej:

1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania eksportera towarów;

2) określenie towarów i ich ilości;

3) potwierdzenie wywozu przez (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe. Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o VAT, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie właściwego organu celnego.

Art. 83 ust. 6 pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:

1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

a) otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,

b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;

(...) 10b. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:

1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;

2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:

a) otrzyma fakturę dokumentującą dostawę towarów, stanowiącą u niego wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w terminie trzech miesięcy od upływu miesiąca, w którym w odniesieniu do nabytych towarów powstał obowiązek podatkowy,

b)

Zanim pochylimy się nad nowym przepise, musimy przypomnieć: cały czas obowiązuje zasada, wedle której podatnik dokonawszy rozliczenia VAT naliczonego od WNT musi zmniejszyć VAT naliczony, jeżeli w ciągu trzech miesięcy od końca powstania obowiązku podatkowego nie otrzyma faktury. Ale od 2017 r. wprowadzone zostało dodatkowe zastrzeżenie. Otóż aby odliczenie VAT naliczonego z tytułu WNT mogło być dokonane w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy, VAT należny musi być rozpoznany nie później niż w ciągu trzech miesięcy od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy. Powyższe może wydawać się skomplikowane, ale tak nie jest. W pierwszej kolejności należy bowiem wyjaśnić, że chodzi o przypadki, w których podatnik nie rozpoznał na bieżąco obowiązku podatkowego z tytułu WNT i dla opodatkowania takiego nabycia dokonuje korekty deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek opodatkowania. I teraz, jeżeli podatnik składa deklarację korygującą w terminie do końca trzeciego miesiąca od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy dla WNT, to w jednej deklaracji (korekcie) rozpoznaje VAT należny i naliczony (o ile ma prawo do odliczenia). Jeżeli korekta składana jest później, to w deklaracji (korekcie) wykazywany jest wyłącznie VAT należny, bez naliczonego. Jednym słowem, w związku z korektą musi być zapłacony VAT należny od WNT wraz z odsetkami (np. obowiązek podatkowy w styczniu, ale podatnik nie wykazał WNT; w kwietniu podatnik składa korektę za styczeń, rozpoznaje WNT - VAT należny i naliczony; gdyby podatnik złożył korektę za styczeń w maju lub później, wówczas w deklaracji za styczeń wykazuje wyłącznie VAT należny).

Art. 86 ust. 10b pkt 2 lit. b w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

(...)

3)

Od 2017 r. wprowadzone zostało zastrzeżenie, w myśl którego aby odliczenie VAT naliczonego z tytułu nabycia świadczeń opodatkowanych w ramach rozliczenia odwrotnego (tak w transakcjach krajowych, jak i w obrocie międzynarodowym) mogło być dokonane w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy, VAT należny musi być rozpoznany nie później niż w ciągu trzech miesięcy od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Zasada taka sama jak przy WNT.

Należy wyjaśnić, że chodzi o przypadki, w których podatnik nie rozpoznał na bieżąco obowiązku podatkowego z tytułu nabycia towaru lub usługi odwrotnie opodatkowanej i dla opodatkowania takiego nabycia dokonuje korekty deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Jeżeli podatnik składa deklarację korygującą w terminie do końca trzeciego miesiąca od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy dla takiej czynności, to w jednej deklaracji (korekcie) rozpoznaje VAT należny i naliczony (o ile ma prawo do odliczenia). Jeżeli korekta składana jest później, to w deklaracji (korekcie) wykazywany jest wyłącznie VAT należny, bez naliczonego. Jednym słowem, w związku z korektą musi być zapłacony VAT należny od nabycia odwrotnie opodatkowanej usługi lub towaru wraz z odsetkami (np. obowiązek podatkowy w styczniu, ale podatnik nie wykazał importu usług; w kwietniu składa korektę za styczeń, rozpoznaje import usług - VAT należny i naliczony; gdyby złożył korektę za styczeń w maju lub później, to w deklaracji za styczeń wykazuje wyłącznie VAT należny).

Art. 86 ust. 10b pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10i.

Nowa regulacja bezpośrednio powiązana z dwiema poprzedzającymi zmianami. Regulacja taka dotyczy przypadku, w którym korekta świadczenia opodatkowanego przez nabywcę (w tym WNT) dokonywana jest po upływie trzech miesięcy od końca miesiąca, w którym powstał obowiązek podatkowy. Tak więc podatnik nie może rozpoznać VAT naliczonego w miesiącu/kwartale powstania obowiązku podatkowego, ale nie traci go bezpowrotnie. Otóż w takiej sytuacji podatek naliczony ujmowany jest w bieżącej deklaracji, a dokładniej w deklaracji za okres, w odniesieniu do którego nie upłynął jeszcze termin do złożenia deklaracji podatkowej (oczywiście o ile ma obiektywne prawo do odliczenia). Taki sposób rozliczenia VAT związany jest z koniecznością zapłaty odsetek od zaległości z tytułu VAT należnego. Jest to powodowane tym, że VAT należny i naliczony z tytułu dostawy lub usługi opodatkowanej przez nabywcę rozliczany jest w różnych deklaracjach (naliczony w późniejszej).

Art. 86 ust. 10i dodany przez art. 1 pkt 4 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 2. Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika, do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.

(...)

(...) 2.

2. Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.

Zmiany mają charakter dostosowujący, uściślający poprzez wskazanie, że zwrot ma być dokonywany zawsze na rachunek w banku czy SKOK mającym siedzibę na terytorium kraju, również wówczas, gdy jest dokonywany w związku z udzielonym zabezpieczeniem.

Druga część zmiany wprowadzana od 1 marca 2017 r. determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku zmodyfikowane są nie tylko struktury organizacyjne, ale i procedury. Jest to związane m.in. z derogacją przepisów o kontroli skarbowej. Stąd właśnie prawodawca zmuszony był do odwołania się do nowych podstaw prawnych i nowych procedur.

Prawodawca wyraźnie wskaże, że przedłużenie terminu zwrotu dokonane będzie w drodze postanowienia.

Art. 87 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

Art. 87 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 11 lit. a ustawy z 16 listopada 2016 r.

2b.

Zmiana na ma celu uczynić skuteczniejszą walkę z wyłudzaniem VAT w ramach transakcji karuzelowych. Dzięki wprowadzonej regulacji organ, badając zasadność zwrotu, może sprawdzić nie tylko samego podatnika i jego bezpośrednich kontrahentów, ale również podmioty, które znajdują się na znacznie wcześniejszych lub późniejszych etapach czynności, przedmiotem których był towar lub usługa, nabycie których wygenerowało u podatnika VAT naliczony. Zerwanie łańcucha świadczeń przed etapem podatnika stanowić może wyraźne potwierdzenie pozorności czynności.

Art. 87 ust. 2b dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2c.

W przepisie specyfikowane są dodatkowe podmioty administracji, które mogą wnioskować o wstrzymanie zwrotu.

Wstrzymanie zwrotu z inicjatywy takich podmiotów nie pozbawia podatnika prawa do odsetek (jeżeli finalnie zwrot zostanie wypłacony).

Art. 87 ust. 2c dodany przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4f. Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się:

(...)

2) w przypadku wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy zabezpieczenie - do czasu zakończenia tego postępowania;

3) w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

4f. Zwolnienia zabezpieczenia nie dokonuje się:

(...)

2)

3) w przypadku stwierdzenia, że podatnik w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego nienależną lub wyższą od kwoty należnej i ją otrzymał - do czasu uregulowania powstałej zaległości podatkowej.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku zmodyfikowane są nie tylko struktury organizacyjne, ale i procedury. Jest to związane m.in. z likwidacją u.k.s. i derogacją przepisów o kontroli skarbowej. Stąd właśnie prawodawca zmuszony był do odwołania się do nowych podstaw prawnych i nowych procedur.

Art. 87 ust. 4f pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 11 lit. b ustawy z 16 listopada 2016 r.

5. Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

5. Na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze.

Regulacja porządkująca, uwzględniająca dodanie ust. 2b i 2c.

Art. 87 ust. 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5a. W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

5a. W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.

j. w.

Art. 87 ust. 5a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

6. Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany zwrócić różnicę podatku, o której mowa w ust. 2, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, wynikają z:

1) faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone, z uwzględnieniem art. 22 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.),

2) dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34, i zostały przez podatnika zapłacone,

3) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji

- przy czym przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a, 4a-4f stosuje się odpowiednio.

(...)

6.

Od 1 stycznia 2017 r. prawodawca w istotny sposób zmodyfikował warunki, jakie podatnicy muszą spełnić, aby otrzymać zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni.

Dość lakoniczne w poprzednim stanie prawnym regulacje zyskały obecnie całkiem nowe oblicze.

Nie zmienia to jednak faktu, że cały czas są to lex specialis, co oznacza, iż nie mogą być stosowane przez wykładnię rozszerzającą.

Warto zwrócić uwagę na to, że w dalszym ciągu prawodawca zachował wymóg zapłaty za pośrednictwem rachunku bankowego. Obecnie prawodawca nie odsyła do art. 22 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, a wprost konstytuuje tak zasadę, wedle której zapłata ma być za pośrednictwem rachunku bankowego. UWAGA - nie płatniczego, a bankowego! Mało tego, ma to być rachunek zgłoszony w urzędzie skarbowym. Jako ciekawostkę prawodawca wskazuje na należności, a to przecież są zobowiązania...

Podatnik może ubiegać się o zwrot w terminie 25 dni, jeżeli nie zapłacił należności (sic!) z wykorzystaniem rachunku bankowego, ale ich łączna wartość nie przekroczyła 15 000 zł - ważne, że chodzi tutaj nie o 15 000 zł VAT, a 15 000 zł brutto zobowiązań podatnika, z których wynika VAT naliczony.

Zachowane zostały wymogi dla importu towarów.

Dodatkowo organ nie dokona zwrotu w terminie 25 dni, jeżeli kwota VAT lub różnicy do zwrotu przeniesione z poprzednich okresów przekracza 3000 zł.

Zatem o zwrot w terminie 25 dni można ubiegać się tylko wobec "świeżego" VAT naliczonego.

Ale to nie koniec. Chcąc otrzymać zwrot w terminie 25 dni, podatnik jest zobligowany przekazać organowi bez wezwania potwierdzenia zapłaty podatku (?). Zapewne chodziło prawodawcy o potwierdzenie zapłaty ceny świadczeń, które wyznaczyły podatek naliczony. Co ważne, chodzi o zapłaty dokonane za pośrednictwem zgłoszonego w US rachunku bankowego (j. w.).

Należy przyjąć, że przy deklaracji elektronicznej dowody zapłaty prześlemy w formie papierowej lub w postaci PDF potwierdzeń zapłaty.

Na zakończenie należy zaznaczyć, że zwrotu w terminie 25 dni nie otrzyma podatnik, który posiada status czynnego krócej niż rok (12 miesięcy).

Powyższe zasady mają zastosowanie do zwrotów od styczniowej deklaracji. Zatem składając deklarację za grudzień 2016 r. (czwarty kwartał) podatnicy stosują dotychczasowe zasady.

Art. 87 ust. 6 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. e ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10. Do zwrotu różnicy podatku podatnikowi, o którym mowa w art. 16, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2, 2a, 6 i 7. (...)

10.

Zmiana powodowana dodaniem przepisów ust. 2b i 2c.

Art. 87 ust. 10 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. f ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 6. W przypadku stwierdzenia, że podatnik naruszył obowiązek określony w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30% kwoty podatku wynikającego z nieuregulowanych faktur, który nie został skorygowany zgodnie z ust. 1. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się. (...)

(...) 6.

Sankcja zniesiona ze względu na wprowadzenie dodatkowego zobowiązania podatkowego, które ma zastosowanie również w przypadkach uprzednio przewidzianych w derogowanej tutaj regulacji.

Art. 89b ust. 6 uchylony przez art. 1 pkt 6 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 4. Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika jako "podatnika VAT czynnego", a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego", i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.

(...)

(...) 4.

Wprowadzona zmiana daje organowi prawo, ale jednocześnie nakłada obowiązek weryfikacji danych podmiotu dokonującego zgłoszenia jako podatnik VAT czynny lub zwolniony.

Ta modyfikacja stanowi wprowadzenie i przygotowuje grunt pod nowo dodane ust. 4a-4c tego artykułu.

Art. 96 ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4a.

Przepis specyfikuje okoliczności, w których organ podatkowy nie może dokonać rejestracji podatnika VAT. Co ważne, organ nie informuje o braku rejestracji.

Zatem podmiot, który złożył zgłoszenie rejestracyjne, a nie wystąpił o potwierdzenie, może nie mieć świadomości tego, że nie został zarejestrowany.

Katalog przesłanek braku rejestracji jest zamknięty, jednak prawodawca nie definiuje ich w sposób szczegółowy, i tak np. niezgodność danych z prawdą może dotyczyć miejsca siedziby - organ może uznać, że podany adres nie jest zgodny z rzeczywistością (problem wirtualnych biur).

Art. 96 ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4b.

Ta regulacja ma ułatwić organowi dochodzenie należności z tytułu VAT od nowych podmiotów poprzez włączenie solidarnej odpowiedzialności pełnomocnika, który zarejestrował podatnika.

Podkreślić trzeba, że odpowiedzialność jest ograniczona kwotowo i w czasie. Przy czym ważny jest nie moment wydania decyzji, a wykonania czynności generującej zaległość.

Art. 96 ust. 4b dodany przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4c.

Niniejszy przepis łagodzi skutki poprzedniego. Na jego podstawie pełnomocnik może uniknąć odpowiedzialności, jeżeli podatnik nie uczestniczył w nierzetelnym rozliczeniu podejmowanym dla korzyści, czyli w wyłudzeniu VAT.

WAŻNE: chodzi o brak udziału podatnika, a nie pełnomocnika!

Art. 96 ust. 4c dodany przez art. 1 pkt 10 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9. Naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podatnika z rejestru jako podatnika VAT bez konieczności zawiadamiania o tym podatnika, jeżeli w wyniku podjętych czynności sprawdzających okaże się, że podatnik nie istnieje lub mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z podatnikiem albo jego pełnomocnikiem.

(...)

9.

Ten przepis stanowi swego rodzaju odpowiednik ust. 4a, tyle że w zastosowaniu wobec podatników zarejestrowanych już jako czynni (nawet przed 2017 r.).

De facto przesłanki są identyczne jak dla odmowy rejestracji. Tutaj również nie istnieje obowiązek zawiadomienia podatnika.

Zatem podatnik może zostać wyrejestrowany i nawet o tym nie wiedzieć! Wiąże się to z koniecznością zapłaty VAT wykazanego w wystawionych fakturach, a jednocześnie z brakiem prawa do rozliczania VAT naliczonego!

Art. 96 ust. 9 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 10 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1  stycznia 2017 r.

9a.

Regulacja specyfikuje okoliczności, w których podatnik podlega wykreśleniu z rejestru. Nie zawsze jest to sankcyjne działanie organu. W przypadku podatników, którzy zawieszają działalność na okres dłuższy niż 6 miesięcy, przepis zdaje się mieć na celu porządkowanie rejestru podatników.

Kolejne przesłanki wykreślenia mają już nieco innych charakter i związane są z zaniechaniami lub niewłaściwymi działaniami.

Prawodawca przyjmuje założenia, że brak deklaracji przez ustawowy okres lub złożenie pustych stanowi informację, iż w istocie podatnik nie prowadzi działalności gospodarczej.

Dwa ostatnie powody to już stricte represyjne działanie związane z wystawianiem pustych faktur lub wręcz uczestniczeniem w jakimś zakresie w łańcuchowej transakcji służącej wyłudzaniu VAT.

Art. 96 ust. 9a dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9b.

Ten przepis uwzględnia fakt, że nawet w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej może wystąpić sprzedaż podatkowana. Jeżeli taka sytuacja będzie miała miejsce, podatnik musi złożyć stosowne zawiadomienie do US.

Zawiadomienie ma skutkować brakiem wyrejestrowania podatnika.

Art. 96 ust. 9b dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9c.

Tak jak zostało wskazane w komentarzu do wcześniejszego przepisu, zawiadomienie skutkuje zachowaniem, względnie przywróceniem podatnikowi statusu czynnego podatnika VAT. Co ważne, z treści zawiadomienia musi wynikać, jak długo w okresie zawieszenia podatnik zamierza wykonywać sprzedaż opodatkowaną.

Art. 96 ust. 9c dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9d.

Spełniając warunki zapisane w tym przepisie, podatnik może się uchronić przed negatywnymi skutkami wykreślenia z rejestru VAT.

Nie występuje przerwa w statusie podatnika. Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 9d dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9e.

Spełniając warunki zapisane w tym przepisie, podatnik może się uchronić przed negatywnymi skutkami wykreślenia z rejestru VAT.

Nie występuje przerwa w statusie podatnika. Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 9e dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9f.

Dzięki niniejszej regulacji podatnik może uchronić się przed negatywnymi skutkami wykreślenia z rejestru VAT.

Nie występuje przerwa w statusie podatnika. Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 9f dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9g.

Regulacja ma charakter automatyczny - powoduje ponowną rejestrację podatnika, który zakończył okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.

Art. 96 ust. 9g dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

Dzięki niniejszej regulacji podatnik może się uchronić przed negatywnymi skutkami wykreślenia z rejestru VAT.

Skoro regulacja wskazuje na przywrócenie, a nie ponowną rejestrację, należy przyjąć, że nie występuje przerwa w statusie podatnika. Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 9h dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9i.

j. w.

Art. 96 ust. 9i dodany przez art. 1 pkt 10 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10a.

Przepis ma służyć porządkowaniu rejestru czynnych podatników VAT poprzez wykreślanie czy raczej przenoszenie do rejestru podatników zwolnionych tych podmiotów, które wykonują przez ustawowy okres (6 miesięcy) wyłącznie działalność zwolnioną, a sami nie zmienili swojego statusu.

Art. 96 ust. 10a dodany przez art. 1 pkt 10 lit. e ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10b.

Regulacja daje podatnikom możliwość zachowania statusu czynnych podatników nawet wówczas, gdy przez ponad pół roku nie wystąpiła u nich sprzedaż opodatkowana, ale wynika to ze specyfiki ich działalności.

Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 10b dodany przez art. 1 pkt 10 lit. e ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10c.

Dzięki niniejszej regulacji podatnik może uchronić się przed negatywnymi skutkami zmiany jego statusu z czynnego na zwolniony.

Skoro regulacja wskazuje na przywrócenie, a nie ponowną rejestrację, należy przyjąć, że nie występuje przerwa w statusie podatnika.

Przepis wymaga aktywności podatnika.

Art. 96 ust. 10c dodany przez art. 1 pkt 10 lit. e ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

15. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w ust. 1-3, nie złoży za 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracji podatkowej, naczelnik urzędu skarbowego wykreśla z urzędu podmiot z rejestru jako podatnika VAT UE i powiadamia go o powyższym.

(...)

15.

W ramach nowelizacji prawodawca skrócił z 6 do 3 miesięcy (z dwóch do jednego kwartału) okres bierności w transakcjach wewnątrzunijnych (w deklaracji VAT-7 lub VAT-7K), wystąpienie którego powoduje utratę przez podatnika statusu VAT UE.

Wykreślenie jest działaniem z urzędu i z powiadomieniem.

Art. 97 ust. 15 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

15a.

Ta regulacja ma charakter sankcyjny i sprowadza się do tego, że status VAT UE traci również ten podatnik, który wprawdzie wykonuje świadczenia wewnątrzunijne, ale nie składa informacji podsumowujących.

Art. 97 ust. 15a dodany przez art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

16. Wykreślenie podatnika z rejestru jako podatnika VAT, o którym mowa w art. 96 ust. 6, 8 i 9, jest równoznaczne z wykreśleniem go z rejestru jako podatnika VAT UE.

(...)

16.

Powiązanie utraty statusu czynnego podatnika i podatnika VAT UE.

Art. 97 ust. 16 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 11 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

21.

Delegacja ustawowa.

Art. 97 ust. 21 dodany przez art. 1 pkt 11 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

3. Podatnicy, o których mowa w ust. 1, inni niż podatnicy rozliczający się metodą kasową, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa. Podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu dokonuje zawiadomienia, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym rozpoczął wykonywanie tych czynności.

(...)

3.

Zmiana pozbawia prawa do stosowania rozliczeń kwartalnych w VAT podatników innych niż mali podatnicy. Przepis uwzględnia brak możliwości stosowania kwartalnego rozliczenia przez nowych podatników.

W 2016 r. mały podatnik to taki, którego sprzedaż brutto w 2016 r. nie przekroczyła 5 157 000 zł a dla pośredników, agentów, maklerów, zarządców FI, 193 400 zł.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 99 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

3a. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do podatników, którzy w danym kwartale lub w poprzedzających go czterech kwartałach dokonali dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, chyba że łączna wartość tych dostaw bez kwoty podatku nie przekroczyła, w żadnym miesiącu z tych okresów, kwoty 50 000 zł, a jeżeli przekroczyła tę kwotę, nie przekroczyła kwoty odpowiadającej 1% wartości ich sprzedaży bez kwoty podatku, z zastrzeżeniem ust. 3c.

(...)

3a.

Wyłączenie prawa do składania deklaracji kwartalnych przez podmioty posiadające status małego podatnika.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 99 ust. 3a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5. Podatnicy, którzy utracili prawo do stosowania metody kasowej, składają deklaracje podatkowe za okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym nastąpiło przekroczenie kwot powodujące utratę prawa do rozliczania się metodą kasową. Przepis ust. 3 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio.

5.

Zmiana uwzględnia fakt, że kwartalne rozliczenie może być stosowane wyłącznie przez małych podatników. Prawodawca wprowadza schemat działania przy utracie statusu małego podatnika, uzależniając moment rozpoczęcia od tego, w którym miesiącu danego kwartału wystąpiło przekroczenie progu właściwego dla małego podatnika.

Przepis wprowadza szczególny termin złożenia deklaracji za pierwszy miesiąc kwartału, jeżeli przekroczenie nastąpiło w drugim miesiącu kwartału (również gdyby przekroczenie nastąpiło przed 25. dniem drugiego miesiąca).

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 99 ust. 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

11a. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 103 ust. 5a, podatnik jest obowiązany składać naczelnikowi urzędu celnego właściwemu w sprawie rozliczania podatku akcyzowego deklaracje o należnych kwotach podatku za okresy miesięczne, w terminie do 5. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek ich zapłaty. W przypadku, o którym mowa w art. 17a, deklarację składa płatnik.

11a.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i  celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na naczelnika urzędu celnego, a w ich miejsce wskazania na naczelnika urzędu skarbowego.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 99 ust. 11a w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 13 ustawy z 16 listopada 2016 r.

11b.

Przepis wprowadza obowiązek składania deklaracji VAT wyłącznie w formie elektronicznej. Przepis przejściowy pozwala na składanie do końca 2017 r. deklaracji w formie papierowej przez podatników, którzy nie są:

1) zobowiązani do zarejestrowania się jako podatnik VAT UE;

2) dostawcami towarów lub świadczącymi usługi, dla których podatnikiem jest nabywca zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 i 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, lub nabywcami tych towarów lub usług;

3) zobowiązani, zgodnie z art. 45ba ustawy o PIT lub art. 27 ust. 1c ustawy o CIT, do składania deklaracji, zeznań, informacji oraz rocznego obliczenia podatku za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 99 ust. 11b dodany przez art. 1 pkt 12 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

12. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. (...)

12. Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że określi je w innej wysokości. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 99 ust. 12 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 12 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...)

3. Informacje podsumowujące składa się za okresy miesięczne, w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4, 6 i 7.

(...)

3.

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej miesięcznie i za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Stąd zbędne stały się zapisy dotyczące terminu składania do 15. dnia następnego miesiąca.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 100 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4. Informacje podsumowujące mogą być składane za okresy kwartalne w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania transakcji, o których mowa w ust. 1, w przypadku gdy dotyczą one:

1) transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, jeżeli całkowita wartość tych transakcji, bez podatku od wartości dodanej, nie przekracza w danym kwartale i w żadnym z czterech poprzednich kwartałów kwoty 250 000 zł;

2) transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli całkowita wartość tych transakcji, bez podatku, nie przekracza w danym kwartale 50 000 zł;

3) transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 4.

4.

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej miesięcznie, stąd zbędne stały się zapisy wskazujące na zasady stosowania odstępstwa i składania informacji podsumowującej kwartalnie.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 100 ust. 4 uchylony przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5. Składający informacje podsumowujące za okresy kwartalne, u których:

1) całkowita wartość transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, bez podatku od wartości dodanej, przekroczyła w danym kwartale kwotę 250 000 zł lub

2) całkowita wartość transakcji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, bez podatku, przekroczyła w danym kwartale kwotę 50 000 zł

- są obowiązani do składania informacji podsumowujących za okresy miesięczne, z uwzględnieniem ust. 6.

5.

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej miesięcznie, stąd zbędne stały się zapisy wskazujące na zasady stosowania odstępstwa i składania informacji podsumowującej kwartalnie.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 100 ust. 5 uchylony przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, informacje podsumowujące za poszczególne miesiące, które upłynęły od rozpoczęcia danego kwartału, są składane w terminie do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przekroczono odpowiednio kwotę 250 000 zł lub 50 000 zł, z tym że jeżeli przekroczenie kwoty nastąpiło w trzecim miesiącu kwartału, składana jest jedna informacja podsumowująca za ten kwartał.

6.

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej miesięcznie, stąd zbędne stały się zapisy wskazujące na zasady stosowania odstępstwa i składania informacji podsumowującej kwartalnie.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 100 ust. 6 uchylony przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

7. Informacje podsumowujące składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się do 25. dnia miesiąca następującego po okresie, o którym mowa w ust. 3-6.

(...)

7.

(...)

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej w formie elektronicznej ze standardowym terminem 25. dzień następnego miesiąca. Przepis stał się zbędny.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 100 ust. 7 uchylony przez art. 1 pkt 13 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

11. Na potrzeby określenia momentu powstania obowiązku podatkowego, o którym mowa w ust. 3 i 4, w zakresie świadczenia usług wymienionych w ust. 1 pkt 4, przepisy art. 19a ust. 1-3 i 8 stosuje się odpowiednio.

(...)

11.

Zmiana ma charakter porządkujący, uwzględnia derogację ust. 4.

Art. 100 ust. 11 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 13 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek błędów w złożonych informacjach podsumowujących podmiot, który złożył informację podsumowującą, jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę błędnej informacji podsumowującej.

Prawodawca wprowadza formę elektroniczną składania korekt jako obligatoryjną. Dotyczy korekt do rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 101 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 14 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

2. Informacje podsumowujące w obrocie krajowym składa się za okresy rozliczeniowe, w których powstał obowiązek podatkowy, w terminach przewidzianych dla złożenia przez podatnika deklaracji podatkowych, o których mowa odpowiednio w art. 99 ust. 1-3.

(...)

2.

Prawodawca wprowadza jako zasadę składanie informacji podsumowującej w formie elektronicznej.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 101a ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

4. W przypadku stwierdzenia błędów w danych zawartych w złożonej informacji podsumowującej w obrocie krajowym podatnik jest obowiązany złożyć niezwłocznie korektę tej informacji.

(...)

(...)

4.

Prawodawca wprowadza formę elektroniczną składania korekt jako obligatoryjną.

Dotyczy rozliczeń składanych za okres od stycznia 2017 r.

Art. 101a ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 15 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...)

1a. Podatnicy, u których obowiązek składania deklaracji podatkowych za okresy miesięczne, na podstawie art. 99 ust. 3c pkt 1, powstał w drugim miesiącu kwartału, są obowiązani do obliczania i wpłacania podatku za pierwszy miesiąc kwartału w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po drugim miesiącu kwartału.

(...)

1a. Podatnicy, u których obowiązek składania deklaracji podatkowych za okresy miesięczne, powstał w drugim miesiącu kwartału, są obowiązani do obliczania i wpłacania podatku za pierwszy miesiąc kwartału w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po drugim miesiącu kwartału.

Zmiana nawiązuje do szczególnego terminu złożenia deklaracji za pierwszy miesiąc kwartału u podatnika, który w drugim miesiącu utracił prawo do kwartalnego rozliczenia.

Art. 103 ust. 1a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2. Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2a-2g, 3 i 4 oraz art. 33.

2. Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego,

Zmiana związana z derogacją ust. 2a-2g.

Art. 103 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 16 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2a. Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 3, inni niż mali podatnicy, są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do wpłacania zaliczek na podatek za pierwszy oraz za drugi miesiąc kwartału w wysokości 1/3 kwoty należnego zobowiązania podatkowego wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za poprzedni kwartał - w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym z kolejnych miesięcy, za które jest wpłacana zaliczka.

2a.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2a uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2b. Kwotę należnego zobowiązania podatkowego przyjmuje się za zerową, jeżeli w wyniku rozliczenia za dany kwartał, zobowiązanie takie nie wystąpi lub jeżeli z rozliczenia tego będzie wynikała kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1.

2b.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2b uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2c. W przypadku podatników, u których w poprzednim kwartale należne zobowiązanie podatkowe było zerowe w rozumieniu ust. 2b, nie powstaje obowiązek wpłacania zaliczek na podatek. Podatnik może wpłacić zaliczkę na podatek w wysokości faktycznego rozliczenia za miesiąc, za który jest wpłacana zaliczka na podatek.

2c.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2c uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c) ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2d. Przepisy ust. 2a-2c stosuje się odpowiednio do podatników:

1) rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, kwoty określone w art. 2 pkt 25, z tym że w kwartale, w którym podatnik rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej, nie powstaje obowiązek wpłacania zaliczek;

2) którzy w trakcie roku podatkowego przekroczą kwoty, o których mowa w art. 2 pkt 25, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 - kwoty określone zgodnie z pkt 1, z tym że wpłata zaliczek obowiązuje od kwartału następującego po kwartale, w którym nastąpiło to przekroczenie.

2d.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2d uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2e. Podatnicy rozpoczynający dokonywanie rozliczeń za okresy kwartalne, którzy w poprzednim kwartale rozliczali się za okresy miesięczne - zaliczki, o których mowa w ust. 2a, wpłacają w pierwszym kwartale, za który będą się rozliczać za okresy kwartalne, w wysokości:

1) za pierwszy miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego za pierwszy miesiąc ostatniego kwartału, w którym rozliczali się za okresy miesięczne,

2) za drugi miesiąc tego kwartału - w wysokości należnego zobowiązania podatkowego za drugi miesiąc ostatniego kwartału, w którym rozliczali się za okresy miesięczne

- przy czym przepis ust. 2c stosuje się odpowiednio.

2e.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali posiadający status czynnego przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Art. 103 ust. 2e uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2f. Podatnicy, o których mowa w ust. 2a-2e, mogą wpłacać zaliczki w wysokości faktycznego rozliczenia za miesiąc, za który wpłacana jest zaliczka, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego. Zawiadomienie należy złożyć najpóźniej z chwilą wpłaty zaliczki za pierwszy miesiąc pierwszego kwartału, od którego zaliczki będą ustalane w wysokości określonej w zdaniu pierwszym, jednak nie później niż z upływem terminu do jej zapłaty.

2f.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2f uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2g. Podatnik może zrezygnować z metody obliczania zaliczek, o której mowa w ust. 2f, nie wcześniej niż po upływie dwóch kwartałów. Za rezygnację z tej metody obliczania wysokości zaliczek uznaje się wpłacenie zaliczki za pierwszy miesiąc kwartału w wysokości obliczonej zgodnie z ust. 2a.

2g.

Derogacja wynikająca z likwidacji prawa do składania kwartalnych deklaracji przez podatników innych niż mali.

Art. 103 ust. 2g uchylony przez art. 1 pkt 16 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5a. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, których wytwarzanie lub którymi obrót wymaga uzyskania koncesji zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu celnego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek izby celnej właściwej w zakresie wpłat podatku akcyzowego: (...)

5a.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy, i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do naczelnika urzędu celnego takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 103 ust. 5a w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 14 lit. a ustawy z 16 listopada 2016 r.

5b. W przypadku, o którym mowa w ust. 5a pkt 3, obliczenie i wpłacenie kwoty podatku może nastąpić w terminie 5 dni od otrzymania towarów na terytorium kraju, jeżeli podatnik, najpóźniej na 3 dni robocze przed przemieszczeniem towarów na terytorium kraju, złoży do naczelnika urzędu celnego właściwego w sprawie rozliczania podatku akcyzowego zgłoszenie o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, o którym mowa w art. 78 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

5b.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a co za tym idzie, kierujący nimi jako organy, i w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest zastąpienie dotychczasowych zapisów odnoszących się do naczelnika urzędu celnego takimi, które wskażą właściwy organ według nowej struktury.

Art. 103 ust. 5b w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 14 lit. b ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...)

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1) do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:

a) nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,

b) dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub

2) jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub

3) jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:

a) podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,

b) wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej:

- 3 000 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy,

- 10 000 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 10 i 11 załącznika nr 13 do ustawy.

(...)

(...)

3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1) do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:

a) nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,

b) dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub

2) jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub

3)

W ramach nowelizacji prawodawca dokonał zmian redakcyjnych dotyczących kaucji gwarancyjnej. W pkt 3 ust. 3 art. 105a prawodawca pozostawił regulacje dotyczące kaucji gwarancyjnej i innych warunków znoszących solidarną odpowiedzialność nabywcy, odnoszące się do innych towarów wrażliwych niż paliwa, a nowo dodany pkt 4 poświęcił wymogom dotyczącym paliw.

W przypadku paliw dodany został wymóg, by sprzedawca posiadał koncesję na dzień poprzedzający dzień dokonania dostawy.

W przepisach (tak dla paliwa, jak i innych towarów wrażliwych) dotyczących zniesienia odpowiedzialności solidarnej zapisany został dodatkowy wymóg, by cała zapłata za towar była dokonana na odpowiedni rachunek - doprecyzowanie w kolejnych przepisach.

Art. 105a ust. 3 pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 17 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4)

Art. 105a ust. 3 pkt 4 dodany przez art. 1 pkt 17 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1. Podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nieposiadający zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa może złożyć w urzędzie skarbowym kaucję gwarancyjną stanowiącą zabezpieczenie zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów oraz powstałych po wniesieniu kaucji gwarancyjnej zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa. Warunek nieposiadania zaległości podatkowych ocenia się według stanu na dzień składania kaucji gwarancyjnej.

1.

Zmiany mają zarówno charakter porządkujący, jak i merytoryczny. Pierwszej służą zmiany redakcyjne. Co do zmian ad meritum przede wszystkim prawodawca, przy zachowaniu wcześniejszych przesłanek, warunkuje możliwość wniesienia kaucji gwarancyjnej tym, by podatnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani likwidacji oraz by upoważnił krajowy bank albo SKOK wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym do przekazywania organom podatkowym i kontroli skarbowej (to tylko do końca lutego) informacji o wszystkich transakcjach dokonywanych na tym rachunku. I to jest właśnie ten rachunek, o którym jest mowa w art. 105a.

Ponadto, jeżeli chodzi o podatników dokonujących dostawy paliw, dla skutecznego wniesienia kaucji niezbędne jest posiadanie koncesji na handel paliwami.

Termin realizacji obowiązku w zakresie udzielenia upoważnienia dla podmiotów, które wcześniej były już wpisane na listę sprzedawców z gwarancją, mija 31 stycznia 2017 r.

Art. 105b ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1a. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wraz ze złożeniem kaucji gwarancyjnej składa wniosek w sprawie przyjęcia kaucji gwarancyjnej.

1a.

Zmiana dotyczy obowiązku w zakresie upoważnienia udzielonego bankowi. Według tego przepisu musi ono być udzielone w momencie złożenia wniosku o przyjęcie kaucji gwarancyjnej.

Art. 105b ust. 1a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1b.

Przepis specyfikuje zakres danych, jakie muszą się znaleźć w upoważnieniu udzielanemu bankowi lub SKOK, złożenie którego warunkuje możliwość ustanowienia kaucji gwarancyjnej.

Art. 105b ust. 1b dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1c.

Przepis zawiera instrukcję działania podatnika, który złożywszy kaucję, udzielił bankowi lub SKOK upoważnienia.

Art. 105b ust. 1c dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1d.

Przepis zawiera instrukcję działania banku lub SKOK, którym zostało cofnięte upoważnienie do informowana organu. Regulacja wprowadza obowiązek informacyjny z bardzo krótkim terminem działania.

Art. 105b ust. 1d dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1e.

Przepis zawiera instrukcję działania podatnika, który złożywszy kaucję, udzielił bankowi lub SKOK upoważnienia, a następnie postanowił je wycofać - zakres danych oświadczenia o cofnięciu upoważnienia.

Art. 105b ust. 1e dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1f.

Zakaz retrospektywnego wycofania upoważnienia.

Art. 105b ust. 1f dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1g.

W przypadku zmiany właściwości organu podatkowego upoważnienie zachowuje swoją moc, ale to organ musi powiadomić o zmianie banku lub SKOK.

Art. 105b ust. 1g dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1h.

Na podstawie niniejszej regulacji podatnik zobowiązany jest do zawiadomienia organu podatkowego o dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego lub likwidacji.

Jest to związane z faktem, że podatnik będący w trakcie któregoś z takich postępowań nie może być wpisany na listę sprzedawców o ustanowionej kaucji gwarancyjnej.

Art. 105b ust. 1h dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1i.

Z uwagi na to, że posiadanie koncesji jest niezbędne dla skutecznego ustanowienia kaucji gwarancyjnej dotyczącej paliw, prawodawca wymaga, aby podatnik powiadomił organ o jej utracie.

Art. 105b ust. 1i dodany przez art. 1 pkt 18 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

2. Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że nie może być niższa niż:

1) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy;

(...)

2. Wysokość kaucji gwarancyjnej powinna odpowiadać co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego od przewidywanej przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, w danym miesiącu wartości sprzedaży towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, z tym że nie może być niższa niż:

1) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w załącznika nr 13 do ustawy; (...)

Zmiana ma charakter dostosowawczy i związana jest ze zmianami w załączniku nr 13.

Art. 105b ust. 2 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

4a.

Regulacja wprowadza okres 12 miesięcy jako minimalny, na który skutecznie może być przedłużona kaucja gwarancyjna.

Art. 105b ust. 4a dodany przez art. 1 pkt 18 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5. Na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1:

(...)

3) kaucja gwarancyjna podlega zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9, w całości albo w części przewyższającej kwotę:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy,

(...)

5. Na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1:

(...)

3) kaucja gwarancyjna podlega zwrotowi, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9, w całości albo w części przewyższającej kwotę:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w załącznika nr 13 do ustawy, (...)

Zmiana ma charakter dostosowawczy i związana jest ze zmianami w załączniku nr 13.

Art. 105b ust. 5 pkt 3 lit. a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. e ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

8. Zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się w przypadku:

(...)

2) wszczęcia postępowania kontrolnego zgodnie z przepisami o kontroli skarbowej w zakresie rozliczenia, którego dotyczy kaucja gwarancyjna - do czasu zakończenia tego postępowania;

8. Zwrotu kaucji gwarancyjnej nie dokonuje się w przypadku:

(...)

2)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku derogowane są przepisy ustawy o kontroli skarbowej. Zatem prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na takie regulacje.

Art. 105b ust. 8 pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 15 ustawy z 16 listopada 2016 r.

3) złożenia wniosku o zwrot kaucji w przypadku usunięcia podmiotu z wykazu na podstawie art. 105c ust. 5 lub ust. 9 pkt 2-4, jeżeli został on złożony po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym podmiot składający kaucję został usunięty z wykazu.

(...)

3)

Zmiana ma charakter doprecyzowujący.

Art. 105b ust. 8 pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 18 lit. f ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

11a.

Przepis instrukcyjny dla banku lub SKOK nakładający obowiązek przekazania informacji na żądanie organu w terminie 3 dni roboczych.

Art. 105b ust. 11a dodany przez art. 1 pkt 18 lit. g ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

11b.

Regulacja wprowadza zasadę braku możliwości pobierania przez bank wynagrodzenia za przekazanie informacji organowi.

Art. 105b ust. 11b dodany przez art. 1 pkt 18 lit. g ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

11c.

Wprowadzenie metody elektronicznej jako zasady przekazywania danych przez bank. Dane mogą być udostępnione na nośnikach danych.

Art. 105b ust. 11c dodany przez art. 1 pkt 18 lit. g ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

14.

Delegacja ustawowa

Art. 105b ust. 14 dodany przez art. 1 pkt 18 lit. h ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych prowadzi w formie elektronicznej wykaz podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną. (...)

1. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i  celnej. Część kompetencji ministra finansów przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej - w tym prowadzenie wykazu bezpiecznych dostawców towarów wrażliwych (czyli z załącznika nr 13).

Art. 105c ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 16 ustawy z 16 listopada 2016 r.

3. Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie, jednak nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wydania postanowienia o przyjęciu kaucji gwarancyjnej, wprowadza do wykazu następujące dane podmiotu, który złożył kaucję gwarancyjną:

1) imiona i nazwisko lub nazwę;

2) numer, za pomocą którego jest on zidentyfikowany na potrzeby podatku;

3) wysokość złożonej kaucji gwarancyjnej.

3. Naczelnik urzędu skarbowego niezwłocznie, jednak nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wydania postanowienia o przyjęciu kaucji gwarancyjnej, wprowadza do wykazu następujące dane podmiotu, który złożył kaucję gwarancyjną:

(...)

4)

Uzupełnienie wykazu dostawców posiadających gwarancję o numer rachunku bankowego. Informacja jest istotna, bo tylko dokonując zapłaty na ten rachunek, nabywca zyskuje ochronę, jaką daje kaucja gwarancyjna.

Art. 105c ust. 3 pkt 4 dodany przez art. 1 pkt 19 lit. a ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

5. W przypadku stwierdzenia, że złożona przez podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1, kaucja gwarancyjna:

(...)

2) jest niższa niż:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy, (...)

5. W przypadku stwierdzenia, że złożona przez podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1, kaucja gwarancyjna:

(...)

2) jest niższa niż:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w załącznika nr 13 do ustawy, (...)

Zmiana ma charakter doprecyzowujący.

Art. 105c ust. 5 pkt 2 lit. a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

6. Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli wysokość kaucji gwarancyjnej wynosi co najmniej:

1) 3 000 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy;

(...)

6. Przepisu ust. 5 pkt 1 nie stosuje się, jeżeli wysokość kaucji gwarancyjnej wynosi co najmniej:

1) 3 000 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w załącznika nr 13 do ustawy; (...)

Zmiana ma charakter doprecyzowujący.

Art. 105c ust. 6 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9. Naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa z wykazu podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1, bez konieczności zawiadamiania go o tym: (...)

2) w przypadku upływu terminu ważności całości kaucji gwarancyjnej lub jej części, jeżeli wskutek tego wysokość kaucji gwarancyjnej będzie niższa niż:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w poz. 1-9 i 12-21 załącznika nr 13 do ustawy, (...)

9. Naczelnik urzędu skarbowego z urzędu usuwa z wykazu podmiot, o którym mowa w art. 105b ust. 1, bez konieczności zawiadamiania go o tym: (...)

2) w przypadku upływu terminu ważności całości kaucji gwarancyjnej lub jej części, jeżeli wskutek tego wysokość kaucji gwarancyjnej będzie niższa niż:

a) 200 000 zł - w przypadku dostawy towarów wymienionych w załącznika nr 13 do ustawy, (...)

Zmiana ma charakter doprecyzowujący.

Art. 105c ust. 9 pkt 2 lit. a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. b ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9a.

Przesłanka usunięcia (z urzędu) z wykazu podmiotu niespełniającego warunków ustawowych.

Art. 105c ust. 9a dodany przez art. 1 pkt 19 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9b.

Przesłanka usunięcia (z urzędu) z wykazu podmiotu niespełniającego warunków ustawowych.

Art. 105c ust. 9b dodany przez art. 1 pkt 19 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9c.

Przesłanka usunięcia (z urzędu) z wykazu podmiotu niespełniającego warunków ustawowych.

Art. 105c ust. 9c dodany przez art. 1 pkt 19 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

9d.

Doprecyzowanie formy usunięcia z wykazu - postanowienie bez możliwości wniesienia zażalenia.

Art. 105c ust. 9d dodany przez art. 1 pkt 19 lit. c ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

10.

Odpowiednie zastosowanie przepisów dotyczących zwrotu kaucji podatnikom usuniętym z wykazu.

Art. 105c ust. 10 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 19 lit. d ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

1. Faktura powinna zawierać:

(...)

16) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 - wyrazy "metoda kasowa";

(...)

1. Faktura powinna zawierać:

(...)

16)

Zmiana porządkująca (naprawcza) uwzględniająca to, że minister finansów może wprowadzić metodę kasową dla innych przypadków niż określone w ustawie - wówczas na fakturze również musi się znaleźć adnotacja o kasowości. Jest to istotne ze względu na prawo odliczenia VAT przez nabywcę. Brak takiego przepisu stanowił błąd ustawodawcy.

Art. 106e ust. 1 pkt 16 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 20 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust. 1, albo prowadzi ją w sposób nierzetelny, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości sprzedaży, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki 22%.

(...) 2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik nie prowadzi ewidencji, o której mowa w ust. 1, albo prowadzi ją w sposób nierzetelny, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości sprzedaży, określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki 22%.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 109 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 12 ustawy z 16 listopada 2016 r.

3. Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, art. 130d, art. 134 oraz art. 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

(...)

3.

Przepisy modyfikują zasady prowadzenia ewidencji VAT. Prawodawca w dalszym ciągu nie tworzy zamkniętego katalogu danych, jakie powinny się znaleźć w ewidencji VAT. W II połowie 2016 r. pojawiły się obawy o zakres danych, jakie powinny być w ewidencji VAT od 2017 r. Niepokój budziły doniesienia resortu finansów, które sugerowały, że konieczne będzie prezentowanie (odrębne) wszystkich transakcji (pozycji?). Jednak stwierdzić należy, że wystarczające jest zamieszczanie w ewidencji VAT danych, które pozwolą na identyfikację poszczególnych transakcji, a nie samych transakcji. Takie dane to w szczególności numer faktury, data jej wystawienia, numer kontrahenta itp. Pogląd taki potwierdził dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 8 grudnia 2016 r., nr 0461-ITPP1.4512.761.2016.1.MN: "(...) za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w prowadzonej ewidencji po wejściu w życie od 1 stycznia 2017 r. nowej treści przepisu art. 109 ust. 3 ustawy nie ma potrzeby prezentowania każdej pozycji faktury (sprzedaży i zakupu).

Wystarczające bowiem będzie dla identyfikacji poszczególnych transakcji zawarcie w ewidencji sprzedaży i zakupu danych stron transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej oraz numerów faktur i ich dat sprzedaży, które umożliwiają pełną identyfikację transakcji".

Art. 109 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 3 pkt 2 lit. a ustawy z 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 846). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109 ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 i art. 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości tej sprzedaży, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki 22%.

W przypadku gdy osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nie są obowiązane do prowadzenia ewidencji określonej w art. 109 ust. 3 w związku z dokonywaniem sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 i art. 82 ust. 3, dokonają sprzedaży opodatkowanej i nie zapłacą podatku należnego, a na podstawie dokumentacji nie jest możliwe ustalenie wartości tej sprzedaży, określi, w drodze oszacowania, wartość sprzedaży opodatkowanej i ustali od niej kwotę podatku należnego. Jeżeli nie można określić przedmiotu opodatkowania, kwotę podatku ustala się przy zastosowaniu stawki 22%.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 110 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 12 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik narusza obowiązek określony w ust. 1, naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej ustala za okres do momentu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

(...) 2. W przypadku stwierdzenia, że podatnik narusza obowiązek określony w ust. 1, ustala za okres do momentu rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 111 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 12 ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli faktury są przechowywane poza terytorium kraju w formie elektronicznej w sposób umożliwiający organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej, za pomocą środków elektronicznych, dostęp on-line do tych faktur.

(...) 3.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 112a ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 17 ustawy z 16 listopada 2016 r.

4. Podatnicy zapewniają organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, o których mowa w ust. 1, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej - również bezzwłoczny ich pobór i przetwarzanie danych w nich zawartych.

4.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku likwidowane są UKS, a co za tym idzie, prawodawca zmuszony był do modyfikacji zapisów wskazujących dotychczas na organy kontroli skarbowej.

Art. 112a ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 17 ustawy z 16 listopada 2016 r.

1.

Po ośmiu latach prawodawca przywraca sankcję podatkową w VAT. Jest to dodatkowe zobowiązanie podatkowe, które organ podatkowy lub kontroli skarbowej (organ kontroli skarbowej - rozumiem, że tylko do końca lutego - chyba o tym zapomniał prawodawca) nakłada na podatnika w ściśle określonych i wyspecyfikowanych w nowo dodanym przepisie, przypadkach. Co ważne, katalog ma charakter zamknięty i tylko w ramach uogólnienia (skrótu myślowego) można mówić, że sankcja jest nakładana przy zaległości podatkowej.

Wskazać należy w szczególności na to, że sankcja jest nakładana, a nie powstaje z mocy prawa.

Sankcja jest nakładana nawet wówczas, gdy podatnik nie skonsumował skutków uchybienia, bo np. zawyżył kwotę do nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na następny okres.

Sankcją jest objęte niezłożenia deklaracji, ale tylko w połączeniu z brakiem zapłaty VAT. Sam brak zapłaty lub sam brak deklaracji nie stanowi przesłanki naliczenia sankcji.

Podstawowa stawka sankcji to 30 proc. kwoty zaniżenia zobowiązania, zwrotu lub różnicy do przeniesienia.

Prawodawca przewidział też "promocję" dla skruszonych podatników.

Jeżeli bowiem w trakcie lub po kontroli podatnik dokona korekty zgodnie z tym, jak tego chce organ, wówczas sankcja wyniesie tylko 20 proc.

Ale to nie koniec.

Prawodawca wprowadził też przesłanki eliminacji stosowania sankcji. I to jest bardzo dobry sygnał, bo przez to wskazuje, że nie jest jego intencją karanie podatników, którzy się pomylili.

Wyraźnym tego potwierdzeniem jest zasada, wedle której sankcja nie jest nakładana, jeżeli podatnik popełnił błąd rachunkowy albo oczywistą pomyłkę, lub wykazał zobowiązanie w niewłaściwym okresie. Co więcej, nawet jeżeli podatnik się spóźnił z rozliczeniem, to wprawdzie zaległość jest (w tym odsetki), ale sankcji nie ma. Ważne jest to, aby zobowiązanie było wykazane jeszcze nim organ wszczął kontrolę podatkową lub skarbową (sic!).

Sankcje stosuje się do rozliczeń od 2017 r.

Rozdział 5 w dziale XI dodany przez art. 1 pkt 21 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

Potwierdzenie tego, co w komentarzu do art. 112b znajduje się w art. 112c. Tutaj prawodawca jest bezwzględny: jeżeli podatnik posługuje się pustymi fakturami, rozliczając z nich VAT (i nie chodzi tutaj o pustą fakturę w tym znaczeniu, że czynność była wykonana, ale bezpodstawnie została opodatkowana), a o puste faktury służące wyłudzaniu VAT, to sankcja wynosi nie 20, nie 30, lecz 100 proc. podatku naliczonego wynikającego z takich faktur.

Sankcje stosuje się do rozliczeń od 2017 r.

1. Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

(...)

1. Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

(...)

Zgodnie z obietnicą prawodawca podwyższył próg zwolnienia dla całej sprzedaży ze 150 000 zł do 200 000 zł.

Mało tego, na podstawie przepisu przejściowego mogą ze zwolnienia korzystać nawet ci podatnicy, u których w 2016 r. wartość sprzedaży przekroczyła 150 000, ale nie przekroczyła 200 000 zł.

Art. 113 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 22 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

(...) 8. Podmioty, o których mowa w ust. 5, niebędące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że podmioty te:

(...)

6) uzyskały od ministra właściwego do spraw finansów publicznych zaświadczenie stwierdzające spełnienie łącznie warunków wymienionych w pkt 1-5. (...)

(...) 8. Podmioty, o których mowa w ust. 5, niebędące sprzedawcami mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że podmioty te:

(...)

6)  (...)

Zmiana spowodowana przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. Część kompetencji ministra finansów przejmuje szef Krajowej Administracji Skarbowej - w tym w zakresie wydawania zaświadczeń stwierdzających spełnienie warunków do dokonywania zwrotu VAT podróżnym.

Art. 127 ust. 8 pkt 6 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 18 lit. a ustawy z 16 listopada 2016 r.

11a. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 6, minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje na okres nie dłuższy niż 2 lata. (...)

11a. (...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. Część kompetencji ministra finansów przejmuje szef Krajowej Administracji Skarbowej - w tym w zakresie wydawania zaświadczeń stwierdzających spełnienie warunków do dokonywania zwrotu VAT podróżnym.

Art. 127 ust. 11a w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 18 lit. b ustawy z 16 listopada 2016 r.

(...) 2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, na którym urząd celny potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towarów. Do dokumentu powinien być przymocowany wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.

(...) 2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, na którym potwierdził stemplem zaopatrzonym w numerator wywóz towarów. Do dokumentu powinien być przymocowany wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie urzędu celno-skarbowego.

Art. 128 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 7 ustawy z 16 listopada 2016 r.

3. Urząd celny potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

(...)

3. potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.

(...)

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o VAT, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie urzędu celno-skarbowego.

Art. 128 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 7 ustawy z 16 listopada 2016 r.

5. W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Unii Europejskiej z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

5. W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Unii Europejskiej z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez przez który towary zostały wywiezione z terytorium Unii Europejskiej.

Zmiana determinowana jest przebudową struktur administracji skarbowej i celnej. W jej wyniku z polskiej administracji znikają urzędy celne i izby celne, a w ich miejsce pojawiają się izby administracji skarbowej, urzędy skarbowe i urzędy celno-skarbowe.

Z tego powodu w ustawach podatkowych, w tym w ustawie o VAT, konieczne jest usunięcie zapisów wskazujących na urzędy celne, a w ich miejsce przywołanie właściwego organu celnego.

Art. 128 ust. 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 83 pkt 1 ustawy z 16 listopada 2016 r.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

(...)

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia r., z zastrzeżeniem art. 146f:

(...)

Przepis przesuwa w czasie moment powrotu do właściwych stawek VAT (w tym stawki podstawowej 22 proc.).

Podwyższenie stawek miało mieć charakter czasowy i prawodawca utrzymuje taką fikcję, co jakiś czas przedłużając taki stan. Obecnie podwyższenie stawek zostało przedłużone na okres do końca 2018 r.

Art. 146a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 23 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

WYKAZ TOWARÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 17 UST. 1 PKT 7 USTAWY

Oprócz modyfikacji związanych z dodaniem poz. 28 w postaci procesorów i przesunięciem do poz. 27b dotychczasowej poz. 28 (odpady i złom metali nieszlachetnych), prawodawca przesunął do załącznika nr 11 towary z załącznika nr 13 - patrz poniżej.

Załącznik nr 11 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 24 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

WYKAZ TOWARÓW, O KTÓRYCH MOWA W ART. 99 UST. 3A ORAZ ART. 105A UST. 1 USTAWY

Zmodyfikowana została poz. 12, w której znalazł się olej z rzepaku, a dotychczasowa poz. 12 zyskała numer 12a.

Dodatkowo prawodawca zamieścił poz. 13a, a w niej folie typu stretch, poz. 18a-18b, czyli dyski HDD i SSD oraz dyski SSD w poz. 22-24 (w ramach innych - wskazanych w załączniku grupowań PKWiU).

Z kolei poz. 14-18 i 21 zostały usunięte z załącznika nr 13. Są to następujące towary:

- srebro nieobrobione plastycznie lub w postaci półproduktu, lub w postaci proszku,

- złoto nieobrobione plastycznie lub w postaci półproduktu, lub w postaci proszku - wyłącznie złoto o próbie mniejszej niż 325 tysięcznych,

- platyna nieobrobiona plastycznie lub w postaci półproduktu, lub w postaci proszku,

- srebro platerowane złotem, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu, złoto o próbie mniejszej niż 325 tysięcznych i srebro platerowane platyną, nieobrobione inaczej niż do stanu półproduktu,

- części biżuterii i części pozostałych wyrobów jubilerskich ze złota o próbie mniejszej niż 325 tysięcznych, ze srebra i platyny, tj. niewykończone lub niekompletne wyroby jubilerskie i wyraźne części biżuterii, w tym pokrywane lub platerowane metalem szlachetnym.

Zostały one objęte mechanizmem odwróconego obciążenia, czyli znalazły się w załączniku nr 11.

Załącznik nr 13 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 25 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

Załącznik specyfikuje usługi objęte odwrotnym opodatkowaniem w transakcjach krajowych. Oprócz usług zbycia praw emisji prawodawca wymienia w nim usługi budowlane, które opodatkowane są w trybie odwrotnego obciążenia jedynie wówczas, gdy są świadczone przez podwykonawców.

Załącznik nr 14 dodany przez art. 1 pkt 26 ustawy z 1 grudnia 2016 r. Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2017 r.

Oprac. Magdalena Sobczak

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.