Literacki Nobel dla Vargasa Llosy

I nie ma tu mowy o jakimś podejrzanym koniunkturalizmie: nagroda dla Peruwiańczyka to jedno z bardziej zasłużonych i zdecydowanie najmniej kontrowersyjne wyróżnienie ostatnich lat.

Urodzony w 1936 roku Llosa jest pisarzem wybitnym - jego książki, takie jak "Rozmowa w Katedrze", "Wojna końca świata" czy debiutanckie "Miasto i psy", zaliczają się do klasyki współczesnej powieści. Autor "Pantaleona i wizytantek" to nie tylko uważny i surowy krytyk mechanizmów władzy, lecz także świetny stylista, należący, obok Gabriela Garcii Marqueza, Aleja Carpentiera, Jorgego Luisa Borgesa czy Carlosa Fuentesa, do grona latynoamerykańskich odnowicieli literatury hiszpańskojęzycznej drugiej połowy XX wieku.

Llosa próbował też swoich sił w polityce - szerokim echem odbiła się jego porażka w wyborach prezydenckich w Peru w roku 1990 w starciu z Albertem Fujimorim. Ta przegrana wyszła mu na zdrowie: nie zakończył pisarskiej kariery, opublikował parę doskonałych książek, a teraz otrzymał najważniejszą światową nagrodę literacką. Mówi się, że Nobel szkodzi twórczości. W przypadku Llosy ta prawidłowość się nie sprawdzi: Peruwiańczyk dostał się na Parnas o własnych siłach i niczego nie musi już udowadniać.

Wydawcy Llosy na całym świecie już odkorkowali butelki szampana. Literacki Nobel zwiększa bowiem sprzedaż książek nawet kilkunastokrotnie. W Polsce największą furorę zrobiły książki Orhana Pamuka. Po przyznaniu mu Nobla w 2006 roku sprzedaż jego powieści "Śnieg" skoczyła z 3,5 tys. do ponad 60 tys. egzemplarzy.

@RY1@i02/2010/197/i02.2010.197.000.002a.001.jpg@RY2@

Fot. Reuters/Forum

Mario Vargas Llosa podpisuje swoje książki w bibliotece w Limie

Piotr Kofta