Rewolucyjni dekadenci

Pierwsza, a zarazem jedyna powieść w dorobku Anatolija Marienhofa, poety imażynisty, serdecznego przyjaciela Siergieja Jesienina, enfant terrible porewolucyjnej Rosji, okazała się zarazem gwoździem do trumny jego literackiej kariery. Niewiele pomogła żarliwa samokrytyka, jaką w 1929 roku złożył pisarz przed zarządem radzieckiego związku literatów. "Cyników" uznano za książkę "obiektywnie szkodliwą i nie do przyjęcia dla radzieckiego społeczeństwa". Powieść, niestety, miała złą prasę również wśród krytyków emigracyjnych. O ile w ZSRR w Marienhofie widziano wroga rewolucji, na emigracji piętnowano go za rzekomą wulgarność i moralne zepsucie. Efekt? Jego nazwisko uległo wymazaniu ze zbiorowej świadomości. Do 1988 roku rodacy pisarza nie mieli pojęcia o istnieniu "Cyników".