Odmieńcy w służbie rozrywki

Już po dwóch dniach nikt by nie pamiętał zwycięzcy Eurowizji, gdyby nie została nim Conchita Wurst. Austriacki artysta Thomas Neuwirth zaśpiewał znakomicie, ale ważniejsza była postać, jaką kreuje na scenie. W mediach nazwano ją "kobieta z brodą" - ze względu na wygląd, - choć więcej znaczy pseudonim artystyczny. Słowo "conchita" (po niemiecku Fotze) to synonim waginy, a co ma symbolizować Wurst, łatwo zgadnąć. Piosenkarz wzbudził gwałtowne reakcje, zwłaszcza na polskiej scenie politycznej. Bojownicy o tak zwany postęp natychmiast uznali go za symbol walki z nietolerancją, z kolei środowiska konserwatywne zawyły ze zgrozy, widząc w Neuwircie kolejny dowód upadku zachodniej cywilizacji. Wszystkim jakoś umknęło, że triumf Conchity Wurst wcale nie musi być zapowiedzią nowych czasów. Wręcz przeciwnie, znakomicie pokazuje typową dla homo sapiens fascynację okazywaną innym przedstawicielom gatunku, którzy czymś szczególnym się wyróżniają. Z fascynacji tej rodzą się mocne emocje, tak uwielbiane przez ludzi, ponieważ dają im rozrywkę. Dlatego odmieńcy zwykle potrafili zapewnić przeciętniakom dużo dobrej zabawy, niezależnie, czy chodziło o publiczne spalenie na stosie, czy ich sceniczny występ. Tak czy siak, tłum miał przednią rozrywkę. Zaś Polska w tym względzie niczym nie różniła się od reszty świata. Wręcz przeciwnie, w pewnym momencie specjalnością polskich elit stało się czerpanie zabawy z odmieńców, zaś ci najsławniejsi podbijali Europę.