Elektrownia Powiśle: symbol heroizmu polskich energetyków
Historia Elektrowni Powiśle (działającej także pod nazwą Elektrownia Warszawska i Elektrownia Miejska) sięga 1904 r. Była ważnym zakładem dla rozwijającej się stolicy Polski. Systematycznie rozbudowywana, rosła wraz z Warszawą. W latach 30. XX w. przeszła pod zarząd władz miasta.
Elektrownia Powiśle przeszła do historii jako jedno z najważniejszych miejsc oporu wobec niemieckich okupantów. Na jej terenie działała sprawna siatka konspiracyjna. Podczas Powstania Warszawskiego obiekt najpierw został zdobyty, a potem był dzielnie broniony przez 36 dni, dostarczając prąd walczącej stolicy.
Władze elektrowni zdawały sobie sprawę z jej strategicznej roli. W 1939 r., w przededniu wybuchu wojny, zmagazynowano węgiel na kilka miesięcy pracy, przygotowano turbogeneratory i kotły, aby zapewnić ciągłe działanie zakładu. A 31 sierpnia zarząd ogłosił pogotowie przeciwlotnicze. Skoszarowano personel, przygotowano schrony i rowy wzdłuż Wybrzeża Kościuszkowskiego nad Wisłą.
Podczas kampanii wrześniowej elektrownia była wielokrotnie ostrzeliwana i bombardowana przez Niemców. Zniszczono m.in. dach hali maszyn, po jego prowizorycznej naprawie udało się jednak kontynuować pracę. Pozwalało to dostarczać prąd do szpitali, radiostacji i innych kluczowych instytucji. Zaopatrzenie w media i łączność w mieście były utrzymywane mimo trwającej ofensywy niemieckiej m.in. właśnie dzięki elektrowni i postawie jej pracowników. Kiedy 23 września z powodu trafienia bomb w kotłownię i halę maszyn przerwano produkcję prądu, od razu ruszyły prace naprawcze. Już w pierwszej dekadzie października elektrownia wznowiła działalność, wspierając okupowaną stolicę.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.