Plastry na drewnianą nogę

Po fali lokalnych referendów nasuwa się (znowu!) pytanie o ustanowiony w Polsce model samorządu terytorialnego. Przez wiele lat instytucja ta znajdowała się poza wszelką realną krytyką. Liczni politycy i dziennikarze przekonywali zwykłych ludzi, że samorządy to królestwo racjonalności, że działa tam inny (lepszy) gatunek funkcjonariuszy niż rządowi urzędnicy. To samorządowcy rzekomo bezinteresownie zatroskani o los swojej gminy, powiatu i województwa, budujący domy, przedszkola i remontujący ulice. Ten obraz urzekł wielu ludzi. Powstał klimat, w którym łatwiej było struktury samorządowe rozbudować.