Przedwyborcze dylematy

Chodzi nie tylko o program, ale wyborczą taktykę związaną z ordynacją do Sejmu. Dylemat dotyczy tego, czy iść w jednej formacji czy kilku. Za pierwszą optują PO i SLD. Politycy tych partii liczą, że pójście razem da wyborczą premię. – Przy metodzie d’Hondta i niewielkich okręgach start w jednej formacji daje gwarancje, że głosy nie będą zmarnowane. Jeśli się podzielimy, będziemy tracili mandaty na rzecz najsilniejszego z definicji PiS. Powinniśmy grać o wszystko – mówi Jan Grabiec z PO. Ludowcy na poważnie rozważają jednak albo start tylko z PO, albo bardziej ryzykowny, na własną rękę, z szukaniem aliansu z Kukiz’15, albo tworzenie bloku chadeckiego. – Ludzie nie zrozumieją, że jak pójdziemy razem, to będzie więcej mandatów, to do nich nie trafia. Za to jak pójdziemy razem dalej, PiS będzie grał przeciwko nam kartą LGBT. Jeśli powstaną dwa bloki – centrowy i lewicowy, to mogą zebrać łącznie 45–50 proc. – mówi nam ważny polityk PSL. Ale równie dobrze może się skończyć na segmentacji opozycji i starcie czterech-sześciu formacji: PO, PSL z samorządowcami, lewicy w jednej czy dwóch formacjach i jednej czy dwóch formacji na prawo od PiS. Politolog Marek Migalski napisał w „Rzeczpospolitej”, że taki układ, jeśli wszyscy dostaną się do parlamentu, obniża wynik prowadzącego PiS. – Nie obstawiłbym wariantu, że jak opozycja wystartuje w dwóch lub trzech blokach, to będzie korzystniej niż w dużym. Nie ma gwarancji, czy słabsze bloki typu PSL lub lewica przekroczą próg. A jak PSL nie pokona progu, to PiS ma ekstra 12–15 mandatów – podkreśla przygotowujący prognozy wyborcze Marcin Palade. W ostatnich wyborach do Sejmu PSL otrzymał 779 875 głosów przy progu na poziomie 760 tys.

Co z liderem?