Chorującemu należy się co najmniej ustawowe minimum
Nawet jeśli od poprzedniego zwolnienia lekarskiego pracownika minęło zaledwie kilka dni, pracodawca musi niekiedy na nowo ustalić podstawę należnego mu wynagrodzenia
Jeśli między jednym zwolnieniem lekarskim pracownika a kolejnym wystąpiła przerwa krótsza niż 3 kalendarzowe miesiące, to zwykle podstawy wymiaru bieżącego świadczenia chorobowego nie nalicza się ponownie. Podstawa pozostaje na poziomie tej ustalonej dla poprzedniej niezdolności do pracy. Jednak trzeba mieć również na uwadze minimalną wysokość tej podstawy. Gdyby miała być ona niższa niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę po odliczeniu części składek społecznych odpowiadającej 13,71 proc., to podstawę zasiłkową należy podnieść do wysokości tego minimum.
Średnia z 12 miesięcy
Podstawa wymiaru zarówno wynagrodzenia chorobowego, jak i zasiłków równa się średniej miesięcznej płacy pracownika wypłaconej za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc zachorowania. Wynagrodzenie przyjęte jako podstawa musi być pomniejszone o składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez pracownika.
Jeśli pobory podwładnego to tylko pensja zasadnicza w stałej wysokości, to wystarczy przyjąć to właśnie wynagrodzenie z umowy o pracę i odliczyć część składkową - 13,71 proc. Od tak wyznaczonej podstawy świadczenia chorobowego pracodawca oblicza 80-proc. lub 100-proc. należność z tytułu niezdolności do pracy.
Minimalne w grudniu i w nowym roku
W sytuacji opisanej w pytaniu czytelnika pracownik uzyskuje ze stosunku pracy wynagrodzenie w stawce minimalnej. W 2011 r. wynosiło ono - dla pełnego etatu - 1386 zł, a po odjęciu składek na ubezpieczenia społeczne - 1195,98 zł. Mniej, bo 80 proc. płacy minimalnej, mogą otrzymywać pracownicy w pierwszym roku pracy. W ubiegłym roku było to odpowiednio 1108,80 zł i 956,78 zł (po odliczeniu składek).
Skoro pracownik chorował w grudniu 2011 r., podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego bądź zasiłku stanowiła kwota 1195,98 zł.
Pracownik ponownie zachorował w styczniu 2012 r., kiedy obowiązuje już nowa płaca minimalna w wysokości 1500 zł, co po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne daje 1294,35 zł.
Krotka przerwa między jedną chorobą a drugą
Zgodnie z art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.), dalej ustawa zasiłkowa, podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe.
W opisanym przypadku taka sytuacja miała miejsce, ponieważ między jedną chorobą pracownika a kolejną nie minął nawet jeden miesiąc kalendarzowy. Generalnie nie trzeba byłoby zatem ustalać od nowa podstawy wynagrodzenia chorobowego za styczeń 2012 r. Jednak należy uwzględnić kolejny przepis ustawy zasiłkowej (art. 45 ust. 1), który stanowi, że podstawa wymiaru zasiłku chorobowego z tytułu pracy w pełnym wymiarze czasu pracy nie może być niższa od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71 proc. tego wynagrodzenia, a w przypadku osób w pierwszym roku pracy - od kwoty stanowiącej 80 proc. tego wynagrodzenia, po odliczeniu 13,71 proc. tego wynagrodzenia.
Oznacza to, że u pracownika nie można pozostawić grudniowej podstawy wymiaru świadczenia chorobowego, gdyż jest ona niższa niż minimalna podstawa zasiłkowa, która wzrosła od 1 stycznia 2012 r., dzięki wyższej stawce wynagrodzenia minimalnego. Podstawa ta musi być więc zaktualizowana i podniesiona do kwoty 1294,35 zł. [przykład]
PRZYKŁAD
Podstawę zasiłkową trzeba czasami uzupełnić
Pracownik pełnoetatowy chorował 5 dni w styczniu 2012 r. Zarabia ustawową kwotę wynagrodzenia minimalnego. W 2012 r. wynosi ono 1500 zł. Podstawa wymiaru wynagrodzenia chorobowego za styczeń wynosi więc 1294,35 zł (1500 zł - 13,71 proc.), mimo że ostatnia jego podstawa wymiaru z grudnia 2011 r., gdy chorował, wynosiła 1195,98 zł (1386 zł - 13,71 proc.).
Wynagrodzenie chorobowe za 5 dni styczniowej choroby wynosi zatem:
1294,35 zł : 30 = 43,15 zł
43,15 zł x 80 proc. = 34,52 zł
34,52 zł x 5 dni = 172,60 zł
Wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca:
1500 zł : 30 = 50 zł
50 zł x 5 dni = 250 zł
1500 zł - 250 zł = 1250 zł
Łączne wynagrodzenie pracownika za styczeń wynosi 1422,60 zł (1250 zł + 172,60 zł).
@RY1@i02/2012/018/i02.2012.018.21700090b.802.jpg@RY2@
Izabela Nowacka, ekspert ds. wynagrodzeń
Izabela Nowacka
ekspert ds. wynagrodzeń
Podstawa prawna
Art. 36 ust. 1, art. 43, art. 45 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn. zm.).
Par. 11 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 29 maja 1996 r. w sprawie sposobu ustalania wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań, odpraw, dodatków wyrównawczych do wynagrodzenia oraz innych należności przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. nr 62, poz. 289 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu