Czy można żądać podwyższenia wynagrodzenia

Nie. Z prawa do godziwego wynagrodzenia (art. 13 k.p.) pracownik nie może wywodzić roszczenia o podwyższenie wynagrodzenia za pracę, poza żądaniem jego wyrównania do poziomu minimalnego wynagrodzenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z 29 maja 2006 r., I PK 230/05, OSNP 2007/11-12/155).

Sąd Najwyższy zauważył, że zgodnie z art. 13 k.p. pracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Godziwe wynagrodzenie to wynagrodzenie odpowiednie, właściwe, słuszne, rzetelne, uczciwe. W ocenie Sądu Najwyższego takie rozumienie godziwości wynagrodzenia odpowiada kryteriom ustalenia jego wysokości z art. 78 par. 1 k.p. Zgodnie z tym przepisem wynagrodzenie powinno być tak określone, aby odpowiadało w szczególności rodzajowi wykonywanej pracy i kwalifikacjom wymaganym przy jej wykonywaniu, a także uwzględniało ilość i jakość świadczonej pracy. Godziwość wynagrodzenia za pracę rozumiana jako wynagrodzenie odpowiednie, właściwe, słuszne, rzetelnie ustalone, uczciwe i ekwiwalentne nie jest zatem kwestią zastosowania art. 13 k.p., lecz przede wszystkim art. 78 par. 1 k.p. Przepis art. 13 k.p. nie daje możliwości konstruowania roszczenia o zasądzenie wynagrodzenia w określonej kwocie.

Jednocześnie Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że w sytuacji gdy przepisy określające wysokość wynagrodzenia zostały skonstruowane w sposób uniemożliwiający sądowi ścisłe ustalenie jego wysokości, zastosowanie w sprawie o wynagrodzenie za pracę może znaleźć przepis art. 322 k.p.c. Pozwala on przyznać pracownikowi odpowiednią sumę wyliczoną według własnej oceny sądu, opartej na rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy (por. wyrok SN z 10 lutego 2011 r., II PK 194/10, LEX 811846).

Rafał Krawczyk

sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Art. 13, art. 78 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 322 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).