Poradnia ubezpieczeniowa

• Od kiedy powstaje obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym przez wspólnika jednoosobowej spółki z o.o.
• Czy alkoholizm można uznać za szczególne okoliczności uprawniające do otrzymania renty w drodze wyjątku
• Jak na obowiązek ubezpieczeniowy wpłynie to, że wspólnik nie mieszka na stałe w Polsce
• Na jakich zasadach oblicza się okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa) obowiązkowo ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu podlegają osoby prowadzące pozarolniczą działalność, w tym także wspólnicy jednoosobowej spółki z o.o. oraz wspólnicy spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Podstawę do podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej stanowi - jak stwierdził Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt III AUa 1880/17 - samo posiadanie statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie ma przy tym znaczenia, czy spółka faktycznie prowadzi działalność. Za dzień rozpoczęcia działalności należy bowiem przyjąć dzień uzyskania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z o.o., a za dzień jej zaprzestania ‒ dzień utraty tego statusu.

Wątpliwości, jakie powstają w tego typu przypadkach, związane są najczęściej z myleniem statusu wspólnika jednoosobowej spółki ze statusem prowadzącego działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji osób prowadzących pozarolniczą działalność, o którym mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy systemowej. Jak jednak podkreślił katowicki sąd, sytuacja prawna tych osób jest zupełnie inna.