Świadczenie rehabilitacyjne nie podlega waloryzacji

Pracownik korzystał ze świadczenia rehabilitacyjnego od 4 stycznia do 3 kwietnia 2013 r. (90 dni). Następnie decyzją ZUS przyznano mu to świadczenie na kolejny okres od 4 kwietnia do 2 lipca 2013 r. (90 dni). Podstawą obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego, wypłacanego za okres od 4 stycznia do 3 kwietnia 2013 r., była podstawa wymiaru zasiłku chorobowego bez waloryzacji. Czy podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego na kolejny okres trzeba zwaloryzować w związku z tym, że wskaźnik waloryzacji jest wyższy niż 100 proc.?

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego dla celów obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 4 kwietnia do 2 lipca 2013 r. nie powinna być waloryzowana.

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który wyczerpał okres zasiłkowy, tj. maksymalny okres pobierania zasiłku chorobowego (182 dni lub 270 dni), jest nadal niezdolny do pracy z powodu choroby, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy. Maksymalnie świadczenie rehabilitacyjne może być przyznane na okres 12 miesięcy (360 dni). O okresie, na który zostanie przyznane świadczenie rehabilitacyjne, decyduje lekarz orzecznik ZUS na podstawie badania ubezpieczonego oraz przedstawionej przez niego dokumentacji medycznej. Ilekroć przy ustalaniu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego lub jego wysokości okres jest oznaczony w miesiącach, za miesiąc uważa się 30 dni (np. jeżeli świadczenie rehabilitacyjne zostało przyznane na 5 miesięcy, oznacza to jego wypłatę przez 150 dni od dnia przyznania). Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje za każdy dzień orzeczonej niezdolności do pracy, także za dni ustawowo wolne od pracy.

Wymagane dokumenty

W celu uzyskania orzeczenia lekarza orzecznika ZUS przyznającego świadczenie rehabilitacyjne ubezpieczony powinien złożyć w terenowej jednostce organizacyjnej ZUS wniosek ZUS Np-7. Ubezpieczony wypełnia część I tego wniosku, a część II wypełnia płatnik składek (np. pracodawca). Wniosek powinien zostać złożony w ZUS co najmniej na 6 tygodni przed zakończeniem pełnego okresu zasiłkowego (czyli 182 lub 270 dni).

Do wniosku o świadczenie rehabilitacyjne ubezpieczony powinien dołączyć:

wzaświadczenie o stanie zdrowia wypełnione przez lekarza leczącego (druk ZUS N-9),

wwywiad zawodowy z miejsca pracy (druk ZUS N-10); ten druk nie jest wymagany w przypadku, gdy wniosek o świadczenie rehabilitacyjne jest składany przez osobę, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu ubezpieczenia albo przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność,

wprotokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy lub kartę wypadku, gdy niezdolność do pracy powstała wskutek wypadku przy pracy,

wdecyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaną przez inspektora sanitarnego, jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana chorobą zawodową.

Jeżeli świadczenie rehabilitacyjne zostało przyznane np. najpierw na okres 6 miesięcy, a ubezpieczony nadal nie odzyskał zdolności do pracy i konieczne jest korzystanie przez niego ze świadczenia rehabilitacyjnego przez kolejny okres, musi złożyć do ZUS nowy wniosek o przyznanie tego świadczenia wraz z zaświadczeniem o stanie zdrowia. Nie musi jednak ponownie składać wywiadu zawodowego z miejsca pracy.

Kolejne okresy

Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego wynosi:

w90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego - za okres pierwszych trzech miesięcy (90 dni),

w75 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego - za pozostały okres,

w100 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego - jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży.

Jeżeli świadczenie rehabilitacyjne zostało przyznane najpierw na okres np. 6 miesięcy i było wypłacane przez pierwsze 3 miesiące w wysokości 90 proc., a następnie przez 3 miesiące w wysokości 75 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, to w razie przyznania świadczenia na kolejny okres (np. 3 miesiące) należy je wypłacać w wysokości 75 proc. podstawy wymiaru.

Mimo że świadczenie rehabilitacyjne może być przyznawane na kilka okresów w ramach okresu maksymalnego (12 miesięcy), ustalenie wysokości świadczenia następuje w chwili przyznania tego świadczenia po raz pierwszy. Każdy kolejny okres traktowany jest jak przedłużenie okresu pobierania świadczenia.

Taka zasada obowiązuje również przy waloryzacji podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla celów obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego. Przeprowadza się ją tylko raz, przy przyznaniu świadczenia po raz pierwszy (na pierwszy okres).

Decyduje pierwszy dzień

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego waloryzuje się wskaźnikiem waloryzacji ogłoszonym na kwartał, w którym przypada pierwszy dzień przyznanego świadczenia rehabilitacyjnego (np. przy świadczeniu rehabilitacyjnym przyznanym od 4 stycznia 2013 r. uwzględnia się wskaźnik waloryzacji ogłoszony na I kwartał 2013 r., a przy świadczeniu przyznanym od 4 kwietnia 2013 r. - wskaźnik waloryzacji ogłoszony na II kwartał 2013 r.).

W rozpatrywanym przypadku świadczenie rehabilitacyjne zostało przyznane po raz pierwszy na okres od 4 stycznia do 3 kwietnia 2013 r. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, na podstawie której oblicza się świadczenie rehabilitacyjne, należało zatem zwaloryzować wskaźnikiem waloryzacji ogłoszonym na I kwartał 2013 r. Jednak wskaźnik ten wynosił mniej niż 100 proc. (96,3 proc.), w związku z czym nie dokonywało się waloryzacji. Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego dla celów obliczenia świadczenia rehabilitacyjnego pozostała bez zmian. Świadczenie rehabilitacyjne na kolejny okres zostało przyznane od 4 kwietnia 2013 r. Jednak - mimo iż wskaźnik waloryzacji ogłoszony na II kwartał 2013 r. przekracza 100 proc. (105,5 proc.) - przy przyznaniu świadczenia po raz drugi i kolejny nie przeprowadza się waloryzacji.

@RY1@i02/2013/084/i02.2013.084.03300020d.802.jpg@RY2@

Renata Tonder, ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Renata Tonder

ekspert od świadczeń z ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 18 i 19 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512 z późn.zm.).