Renata Tonder

Omawiamy dziś dwa akty wykonawcze do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 372; dalej: ustawa zasiłkowa). Dotyczą one zasad orzekania o czasowej niezdolności do pracy oraz kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich.

Komentowane rozporządzenie, obowiązujące od 1 stycznia 2016 r., jest aktem wykonawczym do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 372: dalej: ustawa zasiłkowa), który określa szczegółowo zakres informacji i dokumentów niezbędnych do ustalenia prawa do zasiłków i ich wypłaty.

Czwarta, ostatnia część komentarza do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 372; dalej: ustawa zasiłkowa) zawiera wyjaśnienia do przepisów dotyczących dokumentowania niezdolności do pracy (wystawiania zaświadczeń lekarskich) oraz krótkie omówienie przepisów przejściowych.

Publikowana w czwartek druga część komentarza do ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 159 ze zm.; dalej: ustawa zasiłkowa) uwzględnia objaśnienia zarówno do tych przepisów, które w ostatnim czasie nie uległy zmianie, jak i tych zmienionych w sposób znaczny.