Kiedy przy prowadzeniu działalności za granicą wolno nadal płacić składki w kraju

W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą (na własny rachunek), świadczących swoje usługi w ramach tej działalności tymczasowo w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, zasady podlegania ustawodawstwu zabezpieczenia społecznego są bardzo podobne do zasad dotyczących pracowników oddelegowanych.

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (dalej: rozporządzenie nr 883/2004) osoba prowadząca działalność na własny rachunek w państwie delegującym, a która zamierza wykonywać podobną działalność w innym państwie członkowskim, nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa członkowskiego. Warunkiem jest, by okres tej pracy nie przekroczył 24 miesięcy.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia nr 883/2004 osoba, "która wykonuje działalność jako osoba pracująca na własny rachunek", to podmiot prowadzący znaczną część działalności na terytorium państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę. Dotyczy to w szczególności osoby, która:

wprowadziła działalność na własny rachunek przez jakiś czas przed datą przeniesienia się do innego państwa członkowskiego oraz

wspełnia wszelkie niezbędne wymogi odnośnie do swojego przedsiębiorstwa w państwie członkowskim, w którym posiada siedzibę i utrzymuje środki pozwalające jej na prowadzenie działalności po powrocie.

Co oznacza więc sformułowanie "przez jakiś czas"? Zgodnie z wykładnią prowadzący działalność może skorzystać z art. 12 ust. 2, jeżeli prowadził działalność od co najmniej 2 miesięcy przed dniem, od którego zamierza przenieść działalność za granicę. Krótsze okresy wymagać będą indywidualnej oceny w konkretnych przypadkach, z uwzględnieniem wszelkich innych występujących czynników.

Przy wydawaniu formularza A1 ZUS ocenia, czy zostały spełnione przesłanki art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 883/2004. Bierze się również pod uwagę fakt posiadania biura w państwie delegującym, status podatnika VAT i opodatkowanie w państwie delegującym, rejestrację w ewidencji działalności gospodarczej lub podobnych rejestrach czy np. posiadanie legitymacji zawodowej w państwie delegującym (np. legitymacja członka okręgowej rady adwokackiej).

PRZYKŁAD

Gdzie się rozliczać

Polski przedsiębiorca, który w Polsce prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług remontowo-rewitalizacyjnych, podpisał umowę z francuskim kontrahentem na wykonanie takich usług w remontowanym przez kontrahenta pałacyku pod Paryżem. Działalność polskiego przedsiębiorcy na terytorium Francji ma być prowadzona przez 13 miesięcy. W tym przypadku zastosowanie będzie miało polskie ustawodawstwo na podstawie art. 12 ust. 2 rozporządzenia nr 883/2004, a polski przedsiębiorca odprowadzać będzie składki do polskiego ZUS.

@RY1@i02/2014/245/i02.2014.245.03300020e.802.jpg@RY2@

Mateusz Wąsik ekspert podatkowy w dziale doradztwa podatkowego, w zespole ds. PIT w KPMG w Polsce

Mateusz Wąsik

ekspert podatkowy w dziale doradztwa podatkowego, w zespole ds. PIT w KPMG w Polsce

Podstawa prawna

Art. 14 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 r. z 29 kwietnia 2004 r. (Dz.Urz. UE z 2004 r. L. 166, s. 1 ze zm.).