Decyzja o wysokości należnej kwoty wpływa na zawieszenie biegu przedawnienia
ZUS prowadzi egzekucję przeciwko naszej spółce. Chodzi o składki za okres od grudnia 2013 r. do sierpnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie ZUS o odmowie umorzenia postępowania, bo rzekomo nie doszło do przedawnienia składek. Uzasadnił to tym, że decyzja o ustaleniu zaległości była wydana w marcu 2018 r. Egzekucja została wszczęta dopiero w styczniu 2019 r., a więc minęło już pięć lat przedawnienia. Do tego zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji wysłano listem zwykłym. Czy postępowanie nie powinno być więc umorzone?
Aby odpowiedzieć ma to pytanie, należy odnieść się do przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W jej art. 59 zawarto katalog przesłanek powodujących umorzenie postępowania egzekucyjnego. Umarza się je, jeżeli egzekwowany obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał. Jak akcentuje się w orzecznictwie sądowym, umorzenie postępowania egzekucyjnego w administracji następuje wtedy, gdy w jego toku zaistnieją przeszkody o charakterze trwałym, które powodują, że dalsze prowadzenie postępowania jest niemożliwe lub niecelowe. Instytucja umorzenia ma na celu jego zakończenie wówczas, gdy w konkretnej sytuacji zaistniałej w jego toku wykonanie obowiązku przez zobowiązanego jest niemożliwe lub niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn skutkujących koniecznością umorzenia postępowania przez organ egzekucyjny jest upływ terminu przedawnienia egzekwowanej należności (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 4 września 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 607/19).
Zazwyczaj pięć lat
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.