Umowy cywilnoprawne zawarte z własnym pracownikiem nie zawsze wpłyną na jego zasiłek
Z zatrudnianym przez nas pracownikiem zawarliśmy dwie dodatkowe umowy zlecenia: pierwszą na okres od 1 do 31 grudnia 2022 r., a drugą na okres od 1 lutego do 31 marca 2023 r. Pracownik od 20 marca do 14 kwietnia jest niezdolny do pracy. Jak obliczyć świadczenia chorobowe dla tego pracownika? Czy dodatkowe umowy zlecenia należy uwzględnić w podstawie ich wymiaru?
Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę, że umowy cywilnoprawne zawierane z własnym pracownikiem pod względem składkowym należy traktować jak umowy o pracę. Tak wynika z art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa). Zgodnie z nim za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z kodeksem pracy stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. Z przepisu tego wynika, że tę samą zasadę należy zastosować także wtedy, gdy umowę zawarto co prawda z podmiotem trzecim, ale w praktyce i tak umowa jest wykonywana na rzecz pracodawcy podstawowego.
Kto jest płatnikiem
Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie, to pracodawca, którego pracownik wykonuje na jego rzecz pracę w ramach umowy cywilnej zawartej z osobą trzecią, jest płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne. Jak zwrócił uwagę Sąd Najwyższy np. w postanowieniu z 15 grudnia 2020 r., sygn. akt III UK 570/19, w art. 8 ust. 2a ustawy systemowej są określone dwie sytuacje faktyczne, w jakich może znaleźć się osoba, do której przepis ten jest adresowany – tj. gdy wykonuje ona pracę na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z pracodawcą i gdy wykonuje ona umowy cywilnoprawne zawarte wprawdzie z osobą trzecią, ale praca jest świadczona na rzecz pracodawcy. Obie sytuacje mają równorzędny charakter z punktu widzenia skutków opisanych tym przepisem. Oznacza to, że konsekwencje prawne muszą być takie same, tzn. że dla celów ubezpieczeń społecznych zarówno wykonywanie pracy na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z pracodawcą, jak i zawartych wprawdzie z osobą trzecią, ale gdy praca jest wykonywana na rzecz pracodawcy, jest traktowane tak, jak świadczenie pracy w ramach klasycznego stosunku pracy łączącego jedynie pracownika z pracodawcą.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.