Poradnia ubezpieczeniowa

• Jak wejście w życie nowych przepisów zasiłkowych wpłynie na sytuację obecnych dłużników ZUS pozbawionych prawa do świadczeń
• Dlaczego płatnicy nie muszą się obawiać nowych uprawnień organu rentowego
• W jaki sposób można skorygować dokumenty za 2021 r.

Z 1 stycznia 2022 r. weszła w życie nowelizacja przepisów ubezpieczeniowych w części dotyczącej ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa). Zmieniła ona zasady przyznawania świadczeń chorobowych, a więc m.in. zasiłku chorobowego, macierzyńskiego i opiekuńczego, osobom prowadzącym pozarolniczą działalność oraz ich współpracownikom, współpracownikom korzystających z ulgi na start oraz duchownym opłacającym składki za siebie. Zgodnie z dodanym do ustawy zasiłkowej art. 2a osobom tym nie przysługują świadczenia chorobowe w razie wystąpienia w dniu powstania prawa do świadczenia zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 1 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę do czasu spłaty całości zadłużenia. Dodatkowo zmianie ulega brzmienie art. 14 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który nie będzie już powodował wyłączenia tych osób z ubezpieczeń w każdej sytuacji, gdy spóźnią się ze składką lub jej nie wpłacą w pełnej wysokości.

Wejście w życie przepisu nie zmieni jednak nic w sytuacji osób, które nie mają prawa do świadczeń z powodu zaległości w składkach, które powstały przed wejściem w życie art. 2a. Takie osoby muszą jednak pamiętać o terminach przedawnienia prawa do świadczeń. Zgodnie z ar. 67 ustawy zasiłkowej roszczenie o wypłatę zasiłku chorobowego, wyrównawczego, macierzyńskiego oraz opiekuńczego przedawnia się po upływie sześciu miesięcy od ostatniego dnia okresu, za który zasiłek przysługuje. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy niezgłoszenie roszczenia o wypłatę zasiłku nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby uprawnionej. Wówczas termin sześciu miesięcy liczy się od dnia, w którym ustała przeszkoda uniemożliwiająca zgłoszenie roszczenia. Jeżeli z kolei niewypłacanie zasiłku w całości lub w części było następstwem błędu płatnika składek albo ZUS, to roszczenie o wypłatę zasiłku przedawnia się po upływie trzech lat.