Pracownik delegowany z ubezpieczeniem w ZUS
Gdy oddelegowany do kraju UE pracownik kończy umowę terminową, kolejny przyjeżdżający na jego miejsce nie jest zatrudniony w celu zastępstwa, dlatego może podlegać polskim ubezpieczeniom społecznym w ZUS – wynika z wyroku Sądu Najwyższego.
Firma D. prowadziła na terenie Polski i Niemiec działalność gospodarczą w zakresie doradztwa i organizacji szkoleń przygotowujących do świadczenia usług opiekunek osób starszych z równoczesną nauką języka niemieckiego. Ponieważ pracownice były delegowane do pracy za granicą czasowo, przeważnie na okresy kilkunastomiesięczne, firma jako płatnik skierowała do ZUS wniosek o wydanie na rzecz pracownic formularzy A1, potwierdzających ubezpieczenia społeczne w polskim systemie.
ZUS jednak odmówił, twierdząc, że pracownice były wysłane do wykonywania tych samych czynności w zastępstwie innych pracowników, którym skończyły się okresy delegowania. Artykuł 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mówi, że osoba wykonująca działalność jako pracownik najemny w państwie członkowskim w imieniu pracodawcy normalnie prowadzącego tam swą działalność, która jest delegowana do innego państwa do wykonywania pracy w imieniu tego pracodawcy, nadal podlega ustawodawstwu pierwszego państwa – pod warunkiem jednak, że przewidywany czas pracy nie przekracza 24 miesięcy i że osoba ta nie jest wysłana, by zastąpić inną delegowaną osobę. Zatem w sytuacji zastępstwa nie może być mowy o objęciu pracownic polskimi ubezpieczeniami społecznymi. A takie zastępstwo miało według ZUS miejsce. Dlatego pracownice należało zgłosić do ubezpieczeń niemieckich.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.