Kiedy płatnik jest zwolniony z opłacania składek na FP i FGŚP

Tak. Okres 12 miesięcy zwolnienia z opłacania składki na FP i FGŚP należy liczyć od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym została zawarta umowa o pracę. Jeżeli więc pracownik spełnia warunki do zwolnienia i został zatrudniony 2 lipca 2009 r., to płatnik składek jest zwolniony z obowiązku opłacania za niego składek na FP i FGŚP począwszy od sierpnia, tj. od przychodów, które zostaną mu wypłacone w sierpniu. 12-miesięczny okres zwolnienia upłynie z końcem sierpnia 2010 roku. Jednak z uwagi, że pracownik ukończy wówczas 60 lat, to z tego powodu składki na FP i FGŚP nie powinny być już za niego opłacane.

Nie. Zwolnienie z opłacania składek na FP i FGŚP dotyczy osoby, która wcześniej była zarejestrowana jako osoba bezrobotna (co najmniej 30 dni przed dniem nawiązania stosunku pracy), ukończyła 50 lat i podejmuje zatrudnienie na podstawie umowy o pracę. Zwolnienie to nie ma zastosowania do kobiety zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia. Wobec tego płatnik po zatrudnieniu zleceniobiorcy powinien ustalić, czy istnieje obowiązek opłacania składki na FP i FGŚP.

Obowiązek opłacania składki na FP za zleceniobiorców, w przypadku zleceniodawców będących osobami fizycznymi – dotyczy tylko tych, którzy zatrudniają co najmniej jednego pracownika. Oznacza to, że zleceniodawca, który, np. prowadzi działalność gospodarczą i nie zatrudnia pracowników, nie opłaca składek za zatrudnionych zleceniobiorców. Nie dotyczy to zleceniodawców – jednostek organizacyjnych (np. spółek prawa handlowego). W ich przypadku na obowiązek opłacania składek na FP za zleceniobiorców nie ma wpływu to, czy zatrudniają co najmniej jednego pracownika, czy też nie zatrudniają żadnej osoby w ramach stosunku pracy. O obowiązku opłacania składki na FP lub jego braku przesądza wysokość wynagrodzenia.

Przy umowach zlecenia trwających kilka miesięcy z określonym w umowie wynagrodzeniem za pracę w stawce miesięcznej, w celu ustalenia obowiązku opłacania składek na FP, płatnik jest zobowiązany dokonywać przeliczenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe na okres miesiąca. Jeżeli zleceniobiorca wykonywał pracę przez niepełny miesiąc (np. z uwagi na rozpoczęcie lub zakończenie wykonywania umowy w trakcie miesiąca, chorobę lub inną nieobecność w pracy), należy ustalać, ile wynosiłaby podstawa wymiaru składek, gdyby praca była wykonywana przez cały miesiąc. Jeżeli ustalona w ten sposób podstawa wymiaru składek jest co najmniej równa kwocie minimalnego wynagrodzenia, to zleceniodawca ma obowiązek opłacenia składki na FP.

Zleceniodawca przeliczenia nie dokonuje, gdy w umowie zlecenia nie określono wynagrodzenia w stawce miesięcznej, ale w stawce akordowej, kwotowej stawce godzinowej albo prowizyjnej. Wówczas o obowiązku opłacania składek na FP decyduje wysokość osiągniętego przychodu. Jeżeli osiągnięty w danym miesiącu przychód z umowy zlecenia jest co najmniej równy kwocie minimalnego wynagrodzenia, zleceniodawca ma obowiązek opłacenia składki na FP.

Należy również pamiętać, iż o obowiązku opłacania składki na FP decyduje łączna podstawa wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego. Wobec tego płatnik, który zatrudnia ubezpieczonego (np. zleceniobiorcę), którego podstawa wymiaru składek jest niższa od minimalnego wynagrodzenia, powinien uzyskać od niego oświadczenie, czy ma inne tytuły, z których obowiązkowo podlega ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym. Gdy zleceniobiorca złoży oświadczenie, że nie ma innych źródeł przychodu, a jego wynagrodzenie jest niższe od minimalnego, składka na FP nie powinna być opłacana.

Natomiast składka na FGŚP jest opłacana za zleceniobiorców, którzy z umowy zlecenia podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (bez względu na wysokość uzyskiwanego wynagrodzenia), jeżeli płatnik jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Przedsiębiorcą jest zarówno osoba indywidualnie prowadząca działalność, jak i spółka prawa handlowego.

Nie. Zwolnienie z obowiązku opłacania składki na FP i FGŚP przysługuje (przez 12 miesięcy), gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki:

● nawiązanie stosunku pracy nastąpiło nie wcześniej niż od 1 lipca 2009 r.,

● w dniu nawiązania stosunku pracy zatrudniona osoba ma ukończone 50 lat (50 urodziny muszą przypadać najpóźniej w dniu nawiązania stosunku pracy),

● zatrudniona osoba pozostawała w ewidencji osób bezrobotnych powiatowego urzędu pracy przez okres co najmniej 30 dni przed dniem nawiązania stosunku pracy.

W przedstawionej wyżej sytuacji zatrudnienie nastąpiło przed 1 lipca 2009 r. i tym samym nie są spełnione wszystkie warunki do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. W związku z tym, iż zatrudniony pracownik otrzymuje wynagrodzenie równe co najmniej minimalnemu, należy za niego opłacać zarówno składki na FP, jak i FGŚP.

Nie. Zwolnienie z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP za osoby, które ukończyły 55 lat (kobieta) lub 60 lat (mężczyzna) w trakcie miesiąca kalendarzowego przysługuje począwszy od następnego miesiąca. W przypadku osób, które 55 lub 60 lat kończą pierwszego dnia danego miesiąca, np. 1 lipca, zwolnienie z obowiązku opłacania składek przysługuje już od tego miesiąca. Wobec tego składki na FP i FGŚP za lipiec powinny być opłacone od pełnego przychodu, który w tym miesiącu został pracownikowi wypłacony.

Nie. Zwolnienie w zakresie opłacania składek na FP i FGŚP, które obowiązuje od 1 lipca 2009 r. ma zastosowanie do wszystkich osób, które spełniają wymóg wieku, bez względu na datę zawarcia umowy o pracę czy też umowy zlecenia. Wobec tego jeśli pracownik lub zleceniobiorca był zatrudniony u płatnika przed 1 lipca i przed tą datą ukończył odpowiednio 55 lat kobieta i 60 lat mężczyzna, to począwszy od przychodów wypłaconych w lipcu składki na FP i FGŚP nie powinny być już naliczane.