Nie można zawyżać podstawy obliczenia zasiłków

Wnoszący pozew przedsiębiorca zatrudniał pracownicę, która nie posiadała żadnych kwalifikacji zawodowych. Wypłacał jej 650 zł wynagrodzenia i 2300 zł premii uznaniowej. W 1999 r. pracownica zaszła w ciążę i przez kilka miesięcy była na zwolnieniu lekarskim, a po urodzeniu dziecka na urlopie macierzyńskim. ZUS odmówił uwzględnienia w podstawie wymiaru jej zasiłku chorobowego i macierzyńskiego premii. Od decyzji w tej sprawie przedsiębiorca złożył odwołanie. Sąd I instancji oddalił je. Sąd II instancji podzielił stanowisko sądu rejonowego. W jego ocenie umowa o pracę pomiędzy ubezpieczoną a zatrudniającym ją pracodawcą w części dotyczącej wysokości wynagrodzenia za pracę była sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Podstawę wymiaru składki powinno stanowić wynagrodzenie godziwe, a więc takie, które przede wszystkim jest ekwiwalentne, należne i sprawiedliwe. W omawianym przypadku tak nie było.