Jaki ZUS po przywróceniu do pracy

Przywrócenie pracownika do pracy na podstawie wyroku sądu powoduje reaktywowanie stosunku pracy pod warunkiem, że zatrudniony zgłosi gotowość podjęcia zatrudnienia. W zakresie ubezpieczeń oznacza konieczność zgłoszenia pracownika do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego od 1 stycznia 2012 r., czyli od następnego dnia po wyrejestrowaniu go z ubezpieczeń.

Co do zasady pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie dłużej jednak niż za 3 miesiące i nie mniej niż za 1 miesiąc. Gdy jednak umowa została rozwiązana z pracownikiem znajdującym się pod szczególną ochroną (np. pracownikiem, któremu do osiągnięcia wieku emerytalnego brakuje nie więcej niż 4 lata, pracownicą w okresie ciąży), wynagrodzenie przysługuje za cały czas pozostawania bez pracy.

Z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe wyłączone są przychody wymienione w rozporządzeniu ministra pracy i polityki socjalnej z 19 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz.U. nr 161, poz. 1106 z późn. zm.). W związku z tym, że wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy nie zostało wymienione w tym rozporządzeniu jako zwolnione z oskładkowania, od tego przychodu składki na ubezpieczenia społeczne powinny zostać naliczone.

Wynagrodzenie należne za omawiany okres powinno zostać rozliczone w dokumentach rozliczeniowych składanych za miesiąc, w którym nastąpiła jego wypłata. Płatnik, ustalając podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w 2014 roku, powinien pamiętać, że nie może być ona wyższa od kwoty 112 380 zł, czyli od trzydziestokrotności prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej na dany rok kalendarzowy. Wynika to z art. 19 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Od nadwyżki ponad tę kwotę nie pobiera się składek emerytalnej i rentowej. Oznacza to, że gdy wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy zostanie wypłacone jednorazowo w 2014 roku, to składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe powinny zostać naliczone od podstawy nie wyższej niż 112 380 zł.

W świetle obecnie obowiązujących przepisów brak jest podstaw prawnych do zobowiązania płatnika do opłacenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od wynagrodzenia przewyższającego ten limit. Z kolei składki na ubezpieczenie chorobowe i wypadkowe powinny zostać naliczone od całej osiągniętej podstawy wymiaru składek. Przyczyną tego jest brak ograniczenia podstawy składek na te ubezpieczenia.

Andrzej Radzisław

ekspert z zakresu ubezpieczeń społecznych

Podstawa prawna

Art. 18 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1442).

Obwieszczenie ministra pracy i polityki społecznej z 13 grudnia 2013 r. w sprawie kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w roku 2014 oraz przyjętej do jej ustalenia kwoty prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia (M.P, poz. 1028).