Pracownika trzeba zgłosić do ZUS nie po podpisaniu umowy, ale po rozpoczęciu świadczenia pracy

W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że status pracownika na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych wyznacza nie tylko podstawa nawiązania więzi prawnej między pracownikiem a pracodawcą, lecz także fakt świadczenia pracy, rzeczywistego wykonywania obowiązków pracowniczych (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z 3 listopada 2022 r., sygn. akt III AUa 169/21). Na tej zasadzie samo podpisanie umowy o pracę, ale niepodjęcie wykonywania pracy nie pozwala na zgłoszenie takiej osoby do ubezpieczeń, bo uznaje się, że tytuł do ubezpieczeń jeszcze nie powstał.

Z takim założeniem wiążą się zaś ściśle określone obowiązki pracodawcy występującego w roli płatnika składek. Szczególnego znaczenia nabierają przepisy zgrupowane w ramach art. 36 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z nimi każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Ponadto obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych m.in. pracowników należy do płatnika składek. Zgłoszeń tych dokonuje się w terminie siedmiu dni od daty powstania obowiązku ubezpieczenia.