Gdy pracownik zachoruje, zanim przepracował pełny miesiąc, trzeba obliczyć hipotetyczne wynagrodzenie
Zatrudniliśmy pracownika 6 maja 2024 r., a zachorował on już 10 czerwca 2024 r. Poprzednie zatrudnienie pracownika ustało 30 kwietnia 2024 r., a więc nie musi upłynąć okres wyczekiwania na zasiłek. Pracownik otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stałej wysokości oraz premię zmienną, zmniejszaną za okres choroby w sposób proporcjonalny. Jak obliczyć podstawę wymiaru zasiłku?
Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) podstawę wymiaru zasiłku chorobowego pracownika stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeśli jednak niezdolność do pracy powstała przed upływem 12 miesięcy, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia. Może się jednak zdarzyć, że pracownik nabył prawo do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego, zanim przepracował pełny miesiąc. Wówczas stosujemy art. 37 ust. 1 ustawy zasiłkowej. Zgodnie z nim, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia chorobowego, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie, które ubezpieczony będący pracownikiem osiągnąłby, gdyby pracował przez pełny miesiąc kalendarzowy. W ten sposób jest zatem obliczane hipotetyczne wynagrodzenie, które pracownik osiągnąłby, gdyby przepracował cały miesiąc.
Szczegółowe zasady obliczania takiego hipotetycznego wynagrodzenia określa art. 37 ust. 2. Zgodnie z nimi podstawę wymiaru zasiłku chorobowego w takich przypadkach stanowi:
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.