Czy firmę obowiązują układy zbiorowe kraju, do którego deleguje pracownika

Przedsiębiorcy delegujący polskich pracowników na terytorium UE nie zawsze muszą przestrzegać obowiązujących za granicą układów zbiorowych. Kwestia ta jest uregulowana w Dyrektywie 96/71/WE dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług. Europejski Trybunał Sprawiedliwości zajmował się interpretacją nieprecyzyjnych przepisów dyrektywy m.in. w sprawie sporu między polskim pracodawcą a niemieckimi władzami (por. wyrok ETS w sprawie C-346/06). Trybunał podkreślił, że pracodawcy delegujący pracowników są obowiązani przestrzegać tylko układów zbiorowych uznawanych za powszechnie stosowane w danym państwie. Dotyczy to tylko działalności wymienionych w załączniku do dyrektywy, tj. wszystkich prac związanych z budową, naprawą, utrzymaniem, przeróbką lub rozbiórką budowli.

W rozumieniu dyrektywy powszechnie stosowane umowy zbiorowe to takie, które zgodnie z prawem krajowym powinny być przestrzegane przez wszystkie przedsiębiorstwa na danym obszarze geograficznym, zawodzie lub przemyśle. Państwa członkowskie mogą wprowadzić w drodze ustawodawczej system uznawania układów zbiorowych za powszechnie stosowane. W przypadku braku takiego systemu art. 3 ust. 8 Dyrektywy 96/71/WE umożliwia państwom UE oparcie się na umowach, które są powszechnie stosowane do wszystkich podobnych przedsiębiorstw w danym przemyśle, lub na umowach, które zostały zawarte przez najbardziej reprezentatywne w skali kraju organizacje zawodowe oraz są stosowane w całym kraju. Niemieckie prawo nie przewiduje powszechnie obowiązujących układów zbiorowych w dziedzinie budownictwa. Wobec tego polski pracodawca nie musi stosować się do postanowień układu.

Joanna Klimowicz

ekspert z zakresu prawa pracy

Podstawa prawna

Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.Urz. UE L. 1997.18.1).