Czy pracodawca musi uzasadniać wypowiedzenie umowy na czas określony w trybie zwolnień grupowych
Pracodawca zamierza przeprowadzić zwolnienia grupowe w firmie. Powodem jest likwidacja administracyjnych stanowisk pracy. Większość tych pracowników zatrudniona jest na podstawie umów na czas określony bez klauzuli umożliwiającej ich wcześniejsze rozwiązanie. Czy można je wypowiedzieć i trzeba to uzasadnić?
Na podstawie ustawy o zwolnieniach grupowych pracodawca może wypowiedzieć umowę zawartą na czas określony nawet w sytuacji braku klauzuli umożliwiającej rozwiązanie jej za dwutygodniowym wypowiedzeniem, o której mowa w art. 33 k.p. Wypowiedzenie to powinno być jednak uzasadnione. W tej sytuacji nie stosuje się bowiem regulacji przewidzianej w kodeksie pracy, która nie zobowiązuje pracodawcy do podania przyczyn swojej decyzji.
Podstawą powyższego poglądu jest treść art. 5 ust. 7 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. Zgodnie z tym przepisem w razie wypowiadania pracownikom stosunków pracy w ramach grupowego zwolnienia umowy o pracę zawarte na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy mogą być rozwiązane przez każdą ze stron za dwutygodniowym wypowiedzeniem.
Wskazać jednocześnie należy, że Sąd Najwyższy w wyroku z 4 grudnia 2008 r. (II PK 137/09, M. Pr. Pracy 2009/1/3) stwierdził, że rozwiązanie umów na czas określony z wieloma pracownikami rodzi konieczność wszczęcia procedury związanej ze zwolnieniami grupowymi. Warto w tym miejscu wspomnieć, że warunkiem przyjęcia, że zwolnienia prowadzone są w tym trybie, w razie konieczności, w okresie nieprzekraczającym 30 dni, rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron.
Należy więc przyjąć, że pracodawca, który dokonuje zwolnień w trybie powyższej ustawy, musi wskazać pracownikowi podstawy swojej decyzji. Podanie tych przyczyn bowiem umożliwia mu rozwiązanie umów zawartych na czas określony. Zaprezentowany pogląd potwierdza nadal aktualny wyrok Sądu Najwyższego z 4 lipca 2004 r. (I PKN 534/00, OSNAPiUS 2003/10/250). W orzeczeniu tym SN stwierdził, że pracodawca powinien wyraźnie określić w piśmie rozwiązującym umowę o pracę okoliczności wymienione w art. 1 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw, jeżeli uważa je za przyczynę wypowiedzenia.
@RY1@i02/2009/212/i02.2009.212.168.004c.101.jpg@RY2@
Leszek Jaworski, ekspert z zakresu prawa pracy
Leszek Jaworski
ekspert z zakresu prawa pracy
Podstawa prawna
Art. 1, art. 5 ust. 7, art. 10 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. nr 90, poz. 844 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu