Kto nawiązuje i rozwiązuje stosunek pracy z pracownikiem samorządowym
Mirosława C. została zatrudniona jako kierownik gminnego ośrodka pomocy społecznej. Zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych należało według statutu do kompetencji burmistrza miasta. Mirosława C. została odwołana z zajmowanego stanowiska, co było równoznaczne z wypowiedzeniem jej umowy o pracę. Jaki podmiot jest jej pracodawcą?
Pracodawcą Mirosławy C., jako pracownika samorządowego, jest ośrodek pomocy społecznej. Jest on jednostką organizacyjną gminy wymienioną w art. 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Ośrodek ten jest jej pracodawcą w rozumieniu art. 3 k.p. Nie zmienia tego fakt, że nawiązanie i rozwiązanie stosunku pracy z niektórymi jego pracownikami (kierownikami) ma charakter szczególny i należy do kompetencji innego organu, t.j. w tym przypadku burmistrza (wójta, prezydenta) miasta (por. art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).
Pogląd powyższy potwierdza wyrok Sądu Najwyższego z 20 października 1998 r. (I PKN 390/98, OSNAPiUS 1999/23/744). W orzeczeniu tym SN jednoznacznie przesądza, że gminny ośrodek pomocy społecznej, jako jednostka organizacyjna zatrudniająca pracowników, jest pracodawcą w rozumieniu art. 3 k.p., również wobec kierownika ośrodka, chociaż kompetencja do jego zatrudnienia i zwolnienia należała do zarządu gminy, a kompetencja do wydawania poleceń dotyczących pracy przysługiwała burmistrzowi (wójtowi).
Ustawa o pracownikach samorządowych nie zawiera odrębnej definicji pracodawcy. W doktrynie wskazuje się, że pracodawcami samorządowymi są urzędy (biura) i inne samorządowe jednostki organizacyjne, a nie takie osoby prawne jak województwo, powiat czy gmina. Ustawa o pracownikach samorządowych wyraźnie rozstrzyga kwestię reprezentowania przez określone organy (osoby) pracodawców samorządowych poprzez upoważnienie ich do dokonywania czynności w sprawach z zakresu prawa pracy.
Zgodnie z treścią art. 7 ustawy o pracownikach samorządowych czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za jednostki samorządu terytorialnego wykonują:
● wójt (burmistrz, prezydent miasta) - wobec zastępcy wójta (burmistrza, prezydenta miasta), sekretarza gminy, skarbnika gminy oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych,
● przewodniczący zgromadzenia związku jednostek samorządu terytorialnego - wobec członków zarządu tego związku,
● wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta, marszałek województwa w urzędzie jednostki samorządu terytorialnego - wobec pozostałych pracowników urzędu oraz wobec kierowników samorządowych jednostek organizacyjnych,
● kierownik jednostki organizacyjnej (za inne niż powyżej wymienione).
W myśl art. 8 pracodawcą wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jest urząd gminy. Czynności z zakresu prawa pracy wobec niego, związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności - wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy, w drodze uchwały. Analogiczną regulację ustawodawca przewidział w art. 9 i 10 w stosunku do starosty i marszałka.
@RY1@i02/2010/034/i02.2010.034.168.011b.001.jpg@RY2@
Leszek Jaworski
Leszek Jaworski
ekspert z zakresu prawa pracy
Art. 3 i 31 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Art. 2, art. 7-10 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr 223, poz. 1458).
Art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu