W jaki sposób zatrudnić kierowcę

Spółka z o.o. zajmuje się produkcją mebli. Zatrudnia kierowców przewożących materiały i dostarczających meble klientom. Czy do tych pracowników może być stosowany zadaniowy czas pracy?

Takie uprawnienie przysługuje pracodawcy od 1 stycznia 2012 r.

Czas pracy kierowców wykonujących przewóz drogowy, zatrudnionych na podstawie stosunku pracy, określa ustawa z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.

Zgodnie z przepisami tego aktu prawnego, do końca 2011 roku zadaniowy czas pracy mógł być stosowany tylko do kierowców zatrudnionych w transporcie drogowym - w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. W myśl art. 4 ustawy o transporcie drogowym w przypadku przewozu wykonywanego przez przedsiębiorcę pomocniczo w stosunku do jego podstawowej działalności gospodarczej, gdy pojazdy samochodowe używane do przewozu są prowadzone przez przedsiębiorcę lub jego pracowników, przedsiębiorca legitymuje się tytułem prawnym do dysponowania tymi pojazdami, a przewożone rzeczy są własnością przedsiębiorcy (lub zostały przez niego sprzedane, kupione, wynajęte, wydzierżawione, wyprodukowane, wydobyte, przetworzone bądź naprawione), mamy do czynienia z niezarobkowym przewozem drogowym (przewozem na potrzeby własne), a nie z transportem drogowym. W stanie prawnym obowiązującym do końca 2011 roku do kierowców wykonujących przewozy na potrzeby własne pracodawcy nie można więc było stosować zadaniowego czasu pracy.

Regulacje te uległy jednak zmianie od 1 stycznia 2012 r. Zgodnie z obowiązującym obecnie brzmieniem art. 17 ustawy o czasie pracy kierowców, w przypadkach uzasadnionych rodzajem wykonywanych przewozów lub ich szczególną organizacją, zadaniowy czas pracy może być stosowany do wszystkich kierowców wykonujących przewóz drogowy, czyli każdą podróż odbywaną w całości lub części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy. W systemie zadaniowego czasu pracy zadania przewozowe ustala pracodawca w takim wymiarze, aby mogły być wykonane w ramach czasu pracy określonego w art. 11 ustawy o czasie pracy kierowców (osiem godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy), z uwzględnieniem przepisów dotyczących przerw przeznaczonych na odpoczynek i okresów odpoczynku. Rozkład czasu pracy w okresie wykonywania danego zadania przewozowego ustala kierowca.

Od 1 stycznia 2012 r. w ustawie o czasie pracy kierowców dodany został także przepis, zgodnie z którym w stosunku do pracowników objętych zadaniowym czasem pracy (oraz pracowników otrzymujących ryczałt za godziny nadliczbowe lub ryczałt za porę nocną) nie ewidencjonuje się godzin pracy. Pracodawcy zobowiązani są jednak do prowadzenia indywidualnych kart ewidencji nieobecności pracownika w pracy z podziałem na rodzaj i wymiar.

Ważne

Od 1 stycznia 2012 r. w stosunku do kierowców objętych zadaniowym czasem pracy nie ewidencjonuje się godzin pracy

Anna Puszkarska

radca prawny

Podstawa prawna

Art. 2 pkt 1 i 2, art. 17, art. 25 ust. 1a i 1b ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. nr 92, poz. 879 z późn. zm.).

Art. 6 pkt 5 i pkt 7 lit. b ustawy z 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 244, poz. 1454).

Art. 4 pkt 1 - 4 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 z późn. zm.).