Na jakie wsparcie z urzędu pracy mogą liczyć przedsiębiorcy

W okresie wzrastającego bezrobocia istotnym zadaniem powiatowych urzędów pracy (dalej PUP) jest nie tylko aktywizacja zawodowa bezrobotnych, lecz także pomoc firmom, które mają zamiar stworzyć nowe miejsca pracy. Aby zachęcić przedsiębiorców do zatrudniania osób poszukujących pracy, urzędy pracy muszą umożliwić im uzyskanie wymiernych korzyści. Służy temu m.in. refundacja wynagrodzeń i składek ZUS, a także skierowanie do firmy stażystów, za pracę których płaci PUP ze środków budżetowych.

Ustawa budżetowa na 2013 rok przewiduje wzrost zatrudnienia o 0,2 proc. i utrzymanie się stopy bezrobocia na poziomie ok. 13 proc. Na ile realne są to założenia, czas pokaże. Można mieć jednak nadzieję, że kwota, jaką ma przeznaczyć rząd na walkę z bezrobociem, pozwoli ustabilizować rynek pracy. W tym roku na pomoc osobom szukającym pracy zarezerwowano 4,7 miliarda złotych. To o 1,2 miliarda złotych więcej niż w zeszłym roku. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej zwiększa finansowanie aktywnych form przeciwdziałania bezrobociu. Chodzi tu m.in. o szkolenia, stypendia oraz refundację kosztów wyposażenia stanowisk pracy.

Pośredniak pomoże znaleźć pracownika

Firma, która zamierza zatrudnić pracownika, może skorzystać z bezpłatnego pośrednictwa PUP, a także z usług poradnictwa zawodowego. Pomoc ta odbywa się zgodnie z zasadami: dostępności, dobrowolności, równości i jawności.

Działanie PUP z założenia opierać się ma na aktywnych formach przeciwdziałania bezrobociu. Nie może to być wyłącznie wykonywanie zadań polegających na rejestrowaniu osób bez pracy i wypłacaniu im zasiłków. Powoduje to, że na terenie właściwych PUP realizowane są programy specjalne lub pilotażowe.

Można skorzystać z porady

Zasady udzielania firmom takiej pomocy zostały uregulowane w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 14 września 2010 r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy (Dz.U. nr 177, poz. 1193 z późn. zm.).

PUP nawiązuje i utrzymuje kontakty z pracodawcami w celu pozyskania ofert pracy, które następnie dystrybuuje wśród bezrobotnych z uwzględnieniem ich kwalifikacji i możliwości zawodowych. Wszystkie oferty zgłoszone do urzędu są niezwłocznie rejestrowane w komputerowej bazie danych, przesyłane do internetowego systemu ministerialnego i zamieszczane w gablotach na terenie urzędu.

Oferta pośrednictwa pracy dla pracodawców obejmuje:

wudzielanie pomocy w pozyskaniu pracowników o poszukiwanych kwalifikacjach zawodowych,

wupowszechnianie ofert pracy,

wudzielanie informacji o kandydatach do pracy, w związku ze zgłoszoną ofertą zatrudnienia,

winformowanie o aktualnej sytuacji i przewidywanych zmianach na lokalnym rynku pracy,

winicjowanie i organizowanie kontaktów z kandydatami do pracy.

- Pracodawca posiadający wolne stanowisko pracy, który potrzebuje pracownika, może złożyć ofertę do urzędu. Może to zrobić: e-mailem, osobiście, korespondencyjnie, faksem, telefonicznie lub poprzez zalogowanie się i zamieszczenie oferty bezpośrednio na serwerze urzędu - wskazuje Jolanta Tulkis z PUP w Białymstoku.

Giełdy i targi

Pośrednictwo pracy może być prowadzone w formie:

windywidualnych kontaktów pośrednika pracy z bezrobotnym lub poszukującym pracy,

wtargów pracy, które są zbiorową prezentacją ofert zawierających dane umożliwiające identyfikację pracodawcy,

wgiełdy pracy, która umożliwia bezpośredni kontakt pracodawcy z osobami zainteresowanymi angażem, dobranymi przez pośrednika pracy.

Giełdy pracy organizuje się w przypadku, gdy po stronie pracodawcy istnieje potrzeba spotkania się z większą liczbą potencjalnych kandydatów do pracy (najczęściej w tym samym zawodzie).

- W urzędzie prowadzona jest wstępna selekcja zainteresowanych pod kątem spełnienia podstawowych kwalifikacji i uprawnień wymaganych na zgłoszone stanowisko pracy. Rozmowy z kandydatami do pracy przeprowadza pracodawca. W spotkaniu uczestniczy pracownik urzędu. Giełdy mogą się odbywać w siedzibie firmy, na terenie urzędu lub w każdym innym miejscu wskazanym przez pracodawcę. Istnieje również możliwość pomocy doradców zawodowych w procesie rekrutacji - tłumaczy Jolanta Tulkis z PUP w Białymstoku.

Giełdy pracy to skuteczna pomoc dla firmy, która potrzebuje pracownika, a także dla bezrobotnych szukających zatrudnienia.

- W 2012 roku częstochowski urząd pracy zorganizował 79 giełd pracy, podczas których zrekrutowano bezrobotnych na 233 stanowiska pracy. Jeszcze szerszą możliwość kontaktu pracodawców z bezrobotnymi dają targi pracy. W ubiegłym roku urząd dwukrotnie organizował imprezy targowe dla mieszkańców regionu. Już trwają przygotowania do wiosennej edycji Targów Pracy - stwierdza Andrzej Zaguła z PUP w Częstochowie.

Inne formy współpracy

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt. 24 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (dalej ustawa o promocji zatrudnienia) zadaniem powiatu jest inicjowanie i realizowanie projektów pilotażowych. Finansowane są one z rezerwy Funduszu Pracy, na wniosek starosty kierowany do ministra pracy i polityki społecznej.

- W 2012 roku częstochowski urząd pracy realizował 14 programów, w tym programy specjalne i dwuletni (2012-2013) innowacyjny program pilotażowy "Twoja Kariera - Twój Wybór". Program ten służy zwiększeniu aktywności, samodzielności i mobilności osób młodych w oparciu o współpracę z pracodawcami. Obecnie trwają przygotowania i realizacja projektów i programów finansowanych z Funduszu Pracy i Europejskiego Funduszu Społecznego - informuje Andrzej Zaguła.

Zmniejszeniu bezrobocia służą także inne inicjatywy urzędów pracy. I tak np. lubelski PUP zainicjował powstanie Klubu Pracodawców. Dzięki przystąpieniu do klubu przedsiębiorca może liczyć m.in. na: udział w wydarzeniach organizowanych przez urząd pracy, zapoznanie się z wypracowanymi pomysłami dotyczącymi rynku pracy i zatrudnienia, a także na promocję firmy poprzez umieszczenie bezpłatnych linków na stronie internetowej urzędu.

- Ciekawą inicjatywą zbliżającą do siebie publiczne służby zatrudnienia i przedsiębiorców były spotkania organizowane w częstochowskim urzędzie w ramach "Otwartych Drzwi dla Pracodawców". Brali w nich udział zarówno doświadczeni przedsiębiorcy, jak i ci rozpoczynający swoją drogę w biznesie. Pracodawców interesowała najbardziej możliwość korzystania ze wsparcia finansowego świadczonego przez urząd. Jego pracownicy uczestniczą także w organizowanych co miesiąc przez Agencję Rozwoju Regionalnego "Śniadaniach z przedsiębiorcami". Spotkania te stanowią płaszczyznę współpracy z firmami. Są one okazją do przedstawienia propozycji i możliwości wsparcia lokalnego biznesu oraz wytyczenia kierunków kształcenia na różnych poziomach edukacji. O powiązaniu rozwoju szkolnictwa z szeroko rozumianą sferą gospodarki - tak aby placówki oświatowe stały się rzeczywistymi ośrodkami kształcenia kadr i pracowników określonych branż - dyskutowano także podczas konferencji "Rynek pracy, a rynek edukacji - wspólne poszukiwanie rozwiązań", której organizatorem był częstochowski urząd pracy. Wnioski z niej płynące potwierdzały opinie pracodawców, że obecnie najbardziej poszukiwanymi pracownikami są specjaliści z konkretnymi zawodami - wskazuje Andrzej Zaguła.

Firmy i bezrobotni mogą uzyskać wymierną korzyść dzięki skorzystaniu z form wsparcia wskazanych w ustawie o promocji zatrudnienia. [tabela 1]

Tabela 1. Obowiązujące stawki i kwoty pomocy

Zasiłki dla bezrobotnych
podstawowy (100 proc.) - w okresie pierwszych trzech miesięcy - w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku	794,20 623,60
obniżony (80 proc.) - w okresie pierwszych trzech miesięcy - w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku	635,40 498,90
podwyższony (120 proc.) - w okresie pierwszych trzech miesięcy - w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku	953,10 748,40
Stypendia dla bezrobotnych w okresie odbywania:
szkolenia - 120 proc. zasiłku	953,10
przygotowania zawodowego dorosłych - 120 proc. zasiłku	953,10
stażu - 120 proc. zasiłku	953,10
Świadczenie z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych	min. 7,70/godz.
Od zasiłku dla bezrobotnych powiatowe urzędy pracy opłacają składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w łącznej wysokości - 27,52 proc., a od stypendiów za okres odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych dodatkowo na ubezpieczenie wypadkowe - 0,9 proc. (tj. w łącznej wysokości ok. 28,4 proc.). Kwotę składki na ubezpieczenia wypadkowe PUP oblicza stopą procentową obowiązującą go w danym roku składkowym.
Prac interwencyjnych (refundacja pensji, nagród i składek na ubezpieczenia społeczne) - w pełnym wymiarze czasu pracy (794,20 + 142,96*) - w pełnym wymiarze - refundacja za co drugi miesiąc od kwoty minimalnego wynagrodzenia wynoszącego obecnie 1600 zł (1600,00 + 288,00*)	937,16 1888,00
Jednorazowa refundacja dla pracodawcy kosztów opłacenia składek na ubezpieczenia społeczne
- za bezrobotnego zatrudnionego przez okres co najmniej 12 miesięcy (do 300 proc. minimalnego wynagrodzenia)	4800,00
Refundacja za prace społecznie użyteczne (60 proc. świadczenia)	maks. 4,62/ za godz.
*) składki opłacane przez pracodawcę w wysokości ok. 18 proc.; zarówno kwota składek na ubezpieczenia społeczne, jak i łączna kwota podlegająca refundacji z Funduszu Pracy uzależniona jest od wysokości składki na ubezpieczenie wypadkowe płaconej przez pracodawcę, która jest zróżnicowana (od 0,67 proc. do 3,60 proc. lub inna ustalona przez ZUS). Refundacji na ubezpieczenie wypadkowe podlega kwota w wysokości faktycznie opłaconej od refundowanego wynagrodzenia.
refundacja dla pracodawcy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla bezrobotnego (do sześciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, czyli 6 x 3510,22 zł)	21 061,32

Refundacja kosztów pracy dla zatrudniającego

Urzędy pracy w razie braku propozycji odpowiedniego zatrudnienia mogą inicjować oraz finansować prace interwencyjne. Polegają one na zatrudnieniu przez firmę bezrobotnych w zamian za uzyskiwaną z urzędu pracy refundację części kosztów poniesionych na płace oraz składki na ubezpieczenia społeczne. Wsparcie to przyznawane jest wyłącznie w przypadku zatrudnienia przez przedsiębiorcę bezrobotnych "będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy" lub "bardzo niekorzystnej sytuacji" (dotyczy to osoby, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące).

Firma może także liczyć na zwrot kosztów doposażenia lub wyposażenia stanowiska pracy. Takie uprawnienie przysługuje: przedsiębiorcy, producentowi rolnemu, niepublicznemu przedszkolu i niepublicznej szkole. Warunkiem przyznania tej pomocy jest złożenie wniosku do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na siedzibę firmy lub na miejsce wykonywania pracy przez skierowanego bezrobotnego.

Prace interwencyjne

Zasady wsparcia określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. nr 5, poz. 25).

Organizatorem prac interwencyjnych może być pracodawca (oznacza to jednostkę organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, oraz osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika), a także przedsiębiorca niezatrudniający pracowników.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez firmę znajdującą się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Za taką firmę należy uznać:

współkę z o.o., jeżeli ponad 1/2 jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad 1/4 w okresie poprzedzających 12 miesięcy lub

współkę, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za jej długi - jeżeli ponad 1/2 kapitału tej spółki według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad 1/4 w okresie poprzedzających 12 miesięcy, lub

współkę, bez względu na jej rodzaj, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności (tj. jeśli polska spółka jest przedmiotem postępowania upadłościowego, niezależnie od tego, czy dotyczy to upadłości likwidacyjnej, czy też upadłości z możliwością zawarcia układu).

Pracodawcą może być podmiot nieprowadzący działalności gospodarczej i niebędący beneficjentem pomocy publicznej lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą, tj. beneficjent pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2007 r. nr 59, poz. 404 z późn. zm).

Zgodnie z art. 2 pkt. 16 tej ustawy przez beneficjenta pomocy należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną.

Kogo można skierować

Rozporządzenie przewiduje, że do odbycia prac interwencyjnych mogą zostać skierowane w szczególności osoby, które:

wsą bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich 6 miesięcy lub nie posiadają wykształcenia ponadgimnazjalnego czy zawodowego,

wsą w wieku powyżej 50. roku życia lub

wsą osobami dorosłymi mieszkającymi samotnie, mającymi na utrzymaniu co najmniej jedną osobę.

Osoby kierowane do odbycia prac interwencyjnych muszą jednocześnie spełniać kryteria określone w art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia. Chodzi tu więc o bezrobotnych będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Za takie uważa się osoby:

wponiżej 25. roku życia,

wdługotrwale bezrobotne lub kobiety, które po urodzeniu dziecka nie podjęły zatrudnienia,

wbez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,

wpowyżej 50. roku życia,

wsamotnie wychowujące co najmniej jedno dziecko do 18. roku życia,

wbezrobotne, które po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęły zatrudnienia,

wniepełnosprawne.

Potrzebny wniosek

Przedsiębiorca zainteresowany zorganizowaniem prac interwencyjnych składa wniosek do wybranego urzędu pracy. Powinien on zawierać szczegółowe informacje dotyczące firmy (nazwa, adres siedziby, miejsce prowadzenia działalności, REGON oraz NIP, oznaczenie formy organizacyjno-prawnej prowadzonej działalności, np. czy jest to spółka prawa handlowego - osobowa czy kapitałowa), a także liczbę bezrobotnych proponowanych do zatrudnienia.

We wniosku należy wpisać również okres ich zatrudnienia, miejsce i rodzaj prac, które mają być wykonywane przez skierowanych bezrobotnych, wraz z podaniem niezbędnych lub pożądanych kwalifikacji tych osób (lub innych wymogów), dane dotyczące wysokości proponowanej pensji dla bezrobotnych oraz wnioskowaną wysokość refundacji.

Na rozpatrzenie wniosku przedsiębiorcy i wydanie stosownej decyzji urząd ma 30 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli decyzja jest pozytywna, zawierana jest stosowna umowa, która określa w szczególności:

wliczbę bezrobotnych oraz okres, na jaki zostaną oni zatrudnieni,

wrodzaj i miejsce wykonywanych prac interwencyjnych oraz niezbędne lub pożądane kwalifikacje bezrobotnych,

wterminy i wysokość refundowanych z Funduszu Pracy przez PUP kosztów wynagrodzeń, nagród i składek na ubezpieczenia społeczne,

wobowiązek informowania PUP o przypadkach wcześniejszego rozwiązania umowy o pracę ze skierowanym bezrobotnym.

Wniosek może zostać rozpatrzony pozytywnie pod warunkiem, że utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto ogólnej liczby pracowników oraz pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.

W przypadku gdy rekrutacja pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danej firmie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów może być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych.

Pracownik zatrudniony w ramach prac interwencyjnych znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez 12 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez tę osobę obowiązków pracowniczych. Natomiast zatrudniony pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji na rynku pracy ma prawo do nieprzerwanego zatrudnienia przez 24 miesiące. Firma może rozwiązać z nim umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez niego obowiązków pracowniczych.

Pomoc finansowa

Firma ma prawo do refundacji przez starostę kosztów poniesionych na płace dla bezrobotnych zatrudnionych w ramach prac interwencyjnych. Zwrot ten dotyczy kosztów zatrudnienia do 6 miesięcy, obejmujących: wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne.

Kwota refundacji nie może przekraczać kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku dla bezrobotnych obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Jeżeli pracodawca w ramach prac interwencyjnych zatrudnia bezrobotnych w niepełnym wymiarze czasu pracy (jednak co najmniej w wymiarze 1/2 etatu), to wówczas refundacja przysługuje w kwocie nie większej od połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne za każdą osobę bezrobotną.

W przypadku gdy pracodawca otrzymuje refundację tylko za co drugi miesiąc zatrudnienia, wtedy zwrot kosztów wynagrodzenia może dotyczyć okresu 12-miesięcznego, a kwota maksymalnej refundacji wynosi równowartość minimalnego wynagrodzenia za każdego bezrobotnego.

Ponadto w sytuacji gdy po zakończeniu prac interwencyjnych trwających co najmniej 6 miesięcy firma zatrudni skierowanego bezrobotnego na okres dalszych 6 miesięcy i po upływie tego terminu ponownie nawiąże z nim stosunek pracy w wymiarze pełnego etatu urząd pracy może przyznać jej jednorazową refundację wynagrodzenia. Refundacja ta wynosi maksymalnie 150 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu spełnienia tego warunku.

Wyższe kwoty refundacji przewiduje art. 56 ustawy o promocji zatrudnienia. Dotyczą one wymienionych w nim bezrobotnych w szczególnej sytuacji na rynku pracy lub w bardzo niekorzystnej sytuacji. W przypadku tych bezrobotnych PUP może dokonywać z Funduszu Pracy przez okres do 12 miesięcy refundacji kosztów wypłaconego wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości nieprzekraczającej kwoty zasiłku dla bezrobotnych na jednego bezrobotnego.

Jeżeli zwrot kosztów dotyczy co drugiego miesiąca, refundacja może być dokonywana przez 18 miesięcy i wynosi wtedy równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę na jednego bezrobotnego.

Zgodnie z art. 59 ustawy o promocji zatrudnienia refundacja może trwać przez okres do 24 miesięcy, gdy do prac interwencyjnych kierowani są bezrobotni powyżej 50. roku życia i jednocześnie długotrwale zarejestrowani (przez co najmniej 24 miesiące).

Dla osób bezrobotnych, które:

wspełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia,

wnie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia [tabela 2]

Refundacja dokonywana jest na podstawie przedstawionych dokumentów potwierdzających wypłatę wynagrodzenia oraz opłacenia składek ZUS, jak również listy obecności w pracy skierowanych bezrobotnych. W przypadku niewywiązania się z warunków zawartej umowy firma musi zwrócić otrzymaną refundację wraz z odsetkami ustawowymi.

Wyposażenie nowego stanowiska

Procedurę zwrotu tych kosztów reguluje rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 23 kwietnia 2012 r. w sprawie dokonywania z Funduszu Pracy refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznawania środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.U. poz. 457).

Zwrot kosztów następuje na wniosek przedsiębiorcy. Może być on uwzględniony w przypadku, gdy w okresie 6 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia otrzymania refundacji firma nie zmniejszała wymiaru czasu pracy lub nie rozstała się (za wypowiedzeniem lub w drodze porozumienia) z podwładnym. Ponadto przedsiębiorca musi spełniać na dzień złożenia wniosku dalsze warunki. Wymagane są:

wniezaleganie z wypłacaniem w terminie pensji pracownikom oraz z opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych oraz innych danin publicznych,

wbrak nieuregulowanych zobowiązań cywilnoprawnych,

wprowadzenie działalności gospodarczej przez okres co najmniej 6 miesięcy,

wniekaralność za przestępstwa przeciwko obrotowi gospodarczemu,

wnieznajdowanie się w trudnej sytuacji ekonomicznej, oraz

wprzedłożenie zabezpieczenia zwrotu refundacji.

Zabezpieczenie zwrotu środków

Wnioskodawca przedkłada zabezpieczenie zwrotu refundacji w formie:

wporęczenia cywilnego - liczba poręczycieli jest zależna od przyznanej kwoty refundacji. PUP zastrzegają na ogół, że poręczycielami mogą być osoby fizyczne do 60. roku życia, zatrudnione na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub na czas określony (minimum 3 lata) bądź osoby otrzymujące stały dochód z tytułu nabycia prawa do renty lub emerytury, uzyskujące dochód w wysokości 1800 złotych brutto miesięcznie każda. Pracodawca wystawia zaświadczenie o zatrudnieniu oraz wysokości wynagrodzenia na druku sporządzonym przez PUP. Emeryci (renciści) przedstawiają decyzję z ZUS o wysokości przyznanego świadczenia oraz trzy ostatnie odcinki emerytury (renty) lub wyciągi z rachunku bankowego. Każda osoba poręczająca musi podpisać w urzędzie pracy umowę poręczenia, a współmałżonek, jeśli nie ma sądownie ustalonej rozdzielności majątkowej, wyraża zgodę na poręczenie w obecności pracownika urzędu;

wweksla z poręczeniem wekslowym - poręczycielem wekslowym może być osoba spełniająca warunki jak przy poręczeniu cywilnym. Wymagane jest notarialne poświadczenie podpisów poręczycieli na wekslu;

wgwarancji bankowej - na podstawie podpisanej umowy o refundację stanowiska pracy, w której wskazana jest jej kwota wraz z odsetkami, bank wystawia gwarancję na rzecz urzędu pracy na 5 lat. Gwarancja bankowa jest zobowiązaniem banku (gwaranta) podjętym na zlecenie klienta (zleceniodawcy) do wypłacenia osobie uprawnionej (beneficjentowi - PUP) określonej sumy pieniężnej po otrzymaniu pisemnego żądania beneficjenta stwierdzającego, że zleceniodawca nie wykonał zobowiązań umownych zabezpieczonych gwarancją bankową;

wzastawu na prawach lub rzeczach - w celu ustanowienia zastawu rejestrowego konieczne jest zawarcie umowy zastawu. Na jej podstawie ustanawia się na określonej ruchomości taką formę zabezpieczenia oraz uzyskuje wpis zastawu do rejestru zastawów. Umowa zawierana jest pomiędzy wierzycielem a osobą uprawnioną do rozporządzania rzeczą mającą stanowić przedmiot zastawu;

wblokady rachunku bankowego - na podstawie podpisanej umowy o refundację stanowiska pracy, w której wskazana jest jej kwota wraz z odsetkami, bank ustanawia blokadę na rzecz urzędu pracy na 5 lat. Blokada polega na tym, że na rachunku bankowym zostaje zablokowana kwota środków pieniężnych w celu zabezpieczenia wykonania określonego zobowiązania. W czasie obowiązywania blokady posiadacz rachunku bankowego nie może dysponować zablokowanymi środkami ani podejmować środków będących przedmiotem blokady;

wzgody na dobrowolne poddanie się egzekucji w formie aktu notarialnego - aby ta forma mogła zostać przyjęta, niezbędne jest złożenie oświadczenia majątkowego wnioskodawcy. Na podstawie podpisanej umowy o refundację stanowiska pracy, w której wskazana jest kwota wraz z odsetkami, notariusz sporządza akt na rzecz urzędu pracy na 5 lat.

Zawarcie umowy

Po pozytywnym rozpatrzeniu wniosku przedsiębiorcy o wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy zostaje zawarta z nim umowa, na podstawie której podmiot ten zobowiązuje się do:

wzatrudnienia na refundowanym stanowisku w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego przez okres 24 miesięcy,

wutrzymania przez okres 24 miesięcy stanowisk pracy utworzonych w związku z przyznaną refundacją,

wzwrotu w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania całości przyznanej refundacji (wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uzyskania środków) - w przypadku naruszenia warunków umowy,

wzwrotu w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania refundacji w wysokości proporcjonalnej do okresu niezatrudniania skierowanych bezrobotnych na utworzonych stanowiskach pracy (wraz z odsetkami ustawowymi od dnia uzyskania środków).

Przedsiębiorca musi także rozliczyć koszty poniesione (w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanego bezrobotnego) na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy, a także udokumentować zatrudnienie na tym stanowisku skierowanego bezrobotnego i spełnienie innych warunków określonych w zawartej umowie. Rozliczenie poniesionych i udokumentowanych przez ten podmiot kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dokonywane jest w kwocie brutto.

Bez refundacji

Należy pamiętać, że refundacji z PUP nie podlegają koszty poniesione przez firmę przed dniem zawarcia umowy.

Refundacji nie podlegają także środki wydatkowane m.in. na: zakup nieruchomości, zakup elementów małej architektury, zakup środka transportu, remont lub modernizację lokali, budynków, maszyn i urządzeń, materiały eksploatacyjne, części zamienne, garderobę, oświetlenie, pokrycie kosztów transportu przesyłki zakupionych rzeczy, pokrycie kosztów podłączenia wszelkich mediów, abonamentów oraz opłat eksploatacyjnych, administracyjnych, skarbowych itp., reklamę, monitoring, klimatyzację, alarm, udziały finansowe i rzeczowe we wszystkich typach spółek, utworzenie stanowiska pracy w salonach gier hazardowych oraz firmach typu agencje towarzyskie, na zakup mebli biurowych w wysokości powyżej 4000 zł, a także zakupy dokonane od firm powiązanych osobowo lub kapitałowo ze współmałżonkiem wnioskodawcy i osobami z pierwszej linii pokrewieństwa (tj. rodzice, dziadkowie, rodzeństwo i dzieci).

Tabela 2. Zwrot kosztów prac interwencyjnych

6 miesięcy	kwota odpowiadająca wysokości zasiłku i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy	za każdy kolejny miesiąc zatrudnienia	wszystkie osoby zaliczane do będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy	art. 51 ust.1
6 miesięcy	kwota połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, pod warunkiem zatrudnienia co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy	za każdy kolejny miesiąc zatrudnienia	wszystkie osoby zaliczane do będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy	art. 51 ust. 2
12 miesięcy	kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia	za co drugi miesiąc zatrudnienia	wszystkie osoby zaliczane do będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy	art. 51 ust. 3
12 miesięcy	kwota odpowiadająca wysokości zasiłku i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia przy pracy w pełnym wymiarze	za każdy kolejny miesiąc zatrudnienia	1) bezrobotni do 25. roku życia, 2) bezrobotni długotrwale lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka, 3) bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia, 4) bezrobotni niepełnosprawni	art. 56 ust. 1
18 miesięcy	kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia przy pracy w pełnym wymiarze	za co drugi miesiąc zatrudnienia		art. 56 ust. 2
24 miesiące	● w przypadku osób kwalifikujących się do świadczenia przedemerytalnego: 80 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia, ● w przypadku osób niekwalifikujących się do świadczenia przedemerytalnego: 50 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia	za każdy kolejny miesiąc zatrudnienia	bezrobotni powyżej 50. roku życia	art. 59 ust. 1 i 4
4 lata		za co drugi miesiąc zatrudnienia	bezrobotni powyżej 50. roku życia	art. 59 ust. 2 i 4

UWAGA

Określając wymogi, jakie muszą spełniać osoby kierowane do prac interwencyjnych, nie można wskazywać cech, które mogą być uznane za dyskryminujące (np. płeć, wiek).

UWAGA

Starosta może zawrzeć z pracodawcą umowę przewidującą jednorazowe refundowanie poniesionych kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w związku z zatrudnieniem skierowanego bezrobotnego. Taka refundacja może nastąpić w przypadku, gdy:

● pracodawca zatrudniał skierowanego bezrobotnego w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy, oraz

● po upływie 12 miesięcy zatrudnienia skierowany bezrobotny jest nadal zatrudniony.

Kwota refundowanych składek nie może przekroczyć 300 proc. wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę

Obowiązki organizatora prac interwencyjnych

W ramach organizacji prac interwencyjnych przedsiębiorca musi:

● utrzymać miejsca pracy utworzone w związku z przyznaną refundacją przez nieprzerwany okres 12 lub 24 miesięcy,

● zawrzeć z osobą skierowaną umowę o pracę na okres nie krótszy niż wynikający z zawartej umowy o prace interwencyjne,

● nie zmniejszać kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, tj. zapewnić bezrobotnemu wynagrodzenie za pracę w wysokości nie niższej niż określone we wniosku przez cały okres trwania umowy.

Zwrot wydatków na podnoszenie kwalifikacji

Zadaniem urzędów pracy jest inicjowanie, organizowanie i finansowanie takich form aktywizacji bezrobotnych, dzięki którym nabędą oni lub podwyższą swoje kwalifikacje zawodowe. Do tych form należą m.in. przygotowanie zawodowe dorosłych oraz szkolenia pod konkretne potrzeby pracodawcy. Największą popularnością cieszą się jednak staże. Ten sposób aktywizacji zawodowej polega na nabywaniu przez bezrobotnego praktycznych umiejętności przez wykonywanie zadań w miejscu zatrudnienia, bez nawiązywania jednak przez niego stosunku pracy. Staż opłaca się także organizującemu go przedsiębiorcy. Korzysta on bowiem z pracy stażysty, nie ponosząc przy tym żadnych dodatkowych kosztów, gdyż obciążają one PUP.

Przygotowanie zawodowe

Tę formę wsparcia reguluje rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 7 kwietnia 2009 r. w sprawie przygotowania zawodowego dorosłych (Dz.U. nr 61, poz. 502). Jest ono realizowane w formie praktycznej nauki zawodu lub przyuczenia do pracy [tabela 3].

Skierowanie na przygotowanie zawodowe dorosłych z powiatowego urzędu pracy mogą otrzymać osoby bezrobotne, a także osoby poszukujące pracy, które:

wotrzymują świadczenie socjalne przysługujące na urlopie górniczym lub górniczy zasiłek socjalny,

wuczestniczą w zajęciach w Centrum Integracji Społecznej lub indywidualnym programie integracji, o którym mowa w przepisach o pomocy społecznej,

wsą żołnierzami rezerwy,

wpobierają rentę szkoleniową,

wpobierają świadczenie szkoleniowe.

Z inicjatywą skierowania do odbycia przygotowania zawodowego dorosłych może wystąpić:

wpowiatowy urząd pracy - proponując bezrobotnemu udział w takiej formie kształcenia,

wfirma - składając w powiatowym urzędzie pracy wniosek o gotowości utworzenia miejsc w ramach przygotowania zawodowego dorosłych,

wosoba zainteresowana - składając w powiatowym urzędzie pracy wniosek o skierowanie do odbycia przygotowania zawodowego dorosłych.

Jest ono realizowane na podstawie umowy zawieranej między PUP, pracodawcą i instytucją szkoleniową (wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy).

Przygotowanie zawodowe dorosłych odbywa się według programu ukierunkowanego na nabywanie umiejętności praktycznych oraz zdobywanie wiedzy teoretycznej, niezbędnych do wykonywania zadań zawodowych. Na czas realizacji programu pracodawca wyznacza opiekuna uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych, który posiada odpowiednie kwalifikacje.

Czas trwania

Czas odbywania przygotowania zawodowego dorosłych nie może przekraczać 8 godzin zegarowych dziennie i 40 godzin zegarowych tygodniowo. W programie przygotowania zawodowego dorosłych na naukę umiejętności praktycznych przeznacza się co najmniej 80 proc. czasu. Natomiast 20 proc. czasu to nauka teorii. Może ona odbywać się w firmie lub w instytucji szkoleniowej. Oznacza to, że z łącznej puli 40 godzin tygodniowo na praktyczne przygotowanie zawodowe należy przeznaczyć minimum 32 godziny. Pozostałe 8 godzin (lub mniej - zależnie od programu nauki) trzeba przeznaczyć na kształcenie teoretyczne.

Pracodawca może realizować część teoretyczną u siebie albo skierować bezrobotnego do instytucji szkoleniowej wskazanej przez starostę.

Na czas zajęć szkoleniowych firma musi zwolnić uczestnika z pracy. Musi ona także udzielić mu dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde 30 dni kalendarzowe, a za ostatni miesiąc odbywania przygotowania zawodowego - przed upływem terminu zakończenia tego przygotowania.

Zwrot wydatków i premia

Urząd pracy refunduje firmie, z którą zawarł umowę w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych, określone w umowie wydatki poniesione na uczestnika tego programu. Chodzi tu w szczególności o koszty: materiałów i surowców, eksploatacji maszyn i urządzeń, odzieży roboczej, posiłków regeneracyjnych i innych środków niezbędnych do realizacji programu przygotowania zawodowego dorosłych. Wymiar tego wsparcia nie może przekroczyć 2 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za każdy pełny miesiąc realizacji programu.

Przedsiębiorca może także liczyć na dodatkową kwotę w postaci jednorazowej premii za każdy pełny miesiąc zrealizowanego planu przygotowania zawodowego dla każdego skierowanego uczestnika. Warunkiem uzyskania takiej premii jest ukończenie programu przygotowania zawodowego i zdanie egzaminu przez bezrobotnego będącego jego uczestnikiem.

Premię przyznaje urząd pracy, który zawarł z pracodawcą umowę w sprawie realizacji przygotowania zawodowego dorosłych. Jest ona przyznawana na wniosek przedsiębiorcy. Należy dołączyć do niego kopię dyplomu, świadectwa lub zaświadczenia, potwierdzającego zdanie przez bezrobotnego egzaminu z wynikiem pozytywnym. Premia wypłacana jest w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.

Organizowanie szkoleń

W praktyce przyczyną bezrobocia może być rozmijanie się oczekiwań pracodawców i kwalifikacji oraz umiejętności osób poszukujących pracy. Zadaniem urzędu pracy jest więc organizowanie szkoleń. Choć ta forma pomocy kierowana jest głównie do osób będących bez pracy, także firmy mogą uzyskać wymierne profity.

- Jeśli pracodawca zdecyduje się zatrudnić osobę bezrobotną lub poszukującą pracy po odpowiednim przeszkoleniu, urząd pracy może sfinansować tej osobie koszty szkolenia potrzebnego do podjęcia pracy na wskazanym przez pracodawcę stanowisku - wskazuje Jolanta Tulkis z PUP w Białymstoku.

Szkolenie organizowane jest na wniosek bezrobotnego lub pracodawcy, w szczególności z wykorzystaniem trójstronnych umów szkoleniowych zawieranych pomiędzy urzędem pracy, pracodawcą i instytucją szkoleniową. W umowach tych są ustalane w szczególności kwalifikacje wymagane przez pracodawcę od kandydatów do pracy (kwalifikacje te powinny być uwzględniane w programie szkolenia). Pracodawca składa również oświadczenie o możliwości zatrudnienia bezrobotnego po ukończeniu szkolenia na okres minimum 6 miesięcy.

Ponadto firma, która utworzyła fundusz szkoleniowy, może wystąpić do urzędu o refundację z Funduszu Pracy kosztów szkolenia specjalistycznego pracowników zagrożonych zwolnieniem z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w wysokości do 50 proc., nie więcej jednak niż do wysokości przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy, na jedną osobę. W przypadku osób w wieku 45 lat i powyżej koszty szkolenia refundowane są w wysokości do 80 proc., nie więcej jednak niż do wysokości 300 proc. przeciętnego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu zawarcia umowy, na jedną osobę. Refundację można uzyskać pod warunkiem zatrudnienia przeszkolonych pracowników zgodnie z kierunkiem odbytego szkolenia przez tę firmę na innych stanowiskach pracy przez okres co najmniej 12 miesięcy.

Firma, która utworzyła fundusz szkoleniowy i korzysta z refundacji części kosztów szkolenia, musi udostępnić na żądanie urzędu pracy dokument potwierdzający istnienie funduszu szkoleniowego, listy imienne osób kierowanych na szkolenia oraz dokumenty potwierdzające poniesione koszty szkolenia.

Na wniosek firmy, która skieruje pracownika na szkolenie trwające co najmniej 22 dni robocze w wymiarze równym czasowi pracy skierowanego pracownika oraz udzieli mu na ten okres płatnego urlopu szkoleniowego, a na okres szkolenia tego pracownika zatrudni bezrobotnego skierowanego przez urząd pracy, mogą być zrefundowane:

wkoszty szkolenia pracownika - w wysokości do 80 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozpoczęcia szkolenia, na jednego zatrudnionego,

wpensja osoby skierowanej przez powiatowy urząd pracy, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia, w wysokości nieprzekraczającej 40 proc. przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozpoczęcia szkolenia, za każdego skierowanego.

Przyjęcie na staż

Warunki skorzystania z tej formy wsparcia reguluje rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnych (Dz.U. nr 142, poz. 1160).

Okres odbywania stażu został uzależniony od kategorii osób, dla których jest organizowany. I tak, wszyscy bezrobotni będący w szczególnej sytuacji na rynku pracy mogą zostać skierowani do odbycia stażu na okres do 6 miesięcy.

Natomiast bezrobotni do 25. roku życia, a także bezrobotni, którzy nie ukończyli 27. roku życia - do upływu 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie poświadczającym ukończenie szkoły wyższej - mogą być skierowani na staż na okres do 12 miesięcy. Warto zaznaczyć, że minimalny czas, na jaki bezrobotny może zostać skierowany do odbywania stażu, to 3 miesiące.

Wybór firmy, która będzie organizatorem stażu, odbywa się najczęściej w postępowaniu konkursowym. Prowadzi go komisja. Na podstawie odpowiednio punktowanych kryteriów wybiera ona oferentów, z którymi zostanie podpisana umowa.

Wniosek i umowa

Z wnioskiem o organizację stażu dla osoby bezrobotnej może wystąpić pracodawca, rolnicza spółdzielnia produkcyjna lub pełnoletnia osoba fizyczna, zamieszkująca i prowadząca na terytorium Polski, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej (w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej) w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej.

Organizatorem stażu nie mogą być jednak w szczególności firmy, które:

wsą w stanie likwidacji lub upadłości,

wposiadają zaległości w opłacaniu składek ZUS,

wposiadają zadłużenie wobec Skarbu Państwa w opłacaniu podatków.

Wnioskodawca powinien wskazać we wniosku swoje dane, liczbę miejsc pracy przewidzianych dla stażystów, opiekuna stażystów, okres odbywania stażu, opis zadań, jakie będą wykonywane podczas stażu, a także kwalifikacje, jakimi muszą wylegitymować się przyszli stażyści. Dodatkowym uprawnieniem pracodawcy jest możliwość wskazania we wniosku imienia i nazwiska bezrobotnego, którego chce przyjąć na staż.

Realizacja stażu odbywa się na podstawie umowy zawartej pomiędzy firmą i urzędem pracy.

Taka umowa obejmuje dane dotyczące skierowanego bezrobotnego, dane opiekuna bezrobotnego, okres trwania stażu, a także zobowiązanie pracodawcy do realizacji programu stażu. Zawierając umowę o organizację stażu, pracodawca wspólnie ze starostą ustala program stażu, który powinien określać w szczególności zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego oraz rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych.

Uprawnienia stażysty

Organizacja pracy stażystów jest podobna do pracy zatrudnionych pracowników. Istnieją jednak pewne ograniczenia. I tak czas pracy bezrobotnego odbywającego staż nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. W przypadku gdy stażysta jest osobą niepełnosprawną (zaliczoną do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności), jego czas pracy nie może przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo, jeżeli lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną wyda jej zaświadczenie o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy.

Poza tym stażysta nie może pracować w niedziele i święta, w porze nocnej, w systemie pracy zmianowej ani w godzinach nadliczbowych. Wyjątkowo urząd pracy może zgodzić się na odbywanie stażu w systemie zmianowym, w niedzielę i święta oraz w nocy, pod warunkiem że charakter pracy w danym zawodzie wymaga takiego rozkładu czasu pracy. [przykład 1]

Stażysta korzysta także z pewnej formy urlopu. Na jego wniosek firma musi udzielić mu wolnego w wymiarze 2 dni za każde 30 dni kalendarzowych odbywania stażu. Za ostatni miesiąc odbywania stażu trzeba udzielić dni wolnych przed upływem terminu zakończenia stażu. [przykład 2]

Firma niezwłocznie po zakończeniu stażu, nie później jednak niż w terminie 7 dni, musi wydać stażyście opinię zawierającą informacje o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego oraz o umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu.

UWAGA

Pomiędzy firmą prowadzącą praktyczną naukę zawodu lub przyuczenie do pracy dorosłych a bezrobotnym nie zostaje nawiązany stosunek pracy

WAŻNE

Fundusz szkoleniowy może być tworzony przez jednego pracodawcę lub kilku na zasadzie porozumienia. Jest on przeznaczony na finansowanie lub współfinansowanie kosztów kształcenia ustawicznego pracowników lub pracodawców. Jego utworzenie, funkcjonowanie i likwidację reguluje układ zbiorowy pracy lub regulamin funduszu szkoleniowego. Dochody składające się na fundusz to wpłaty pracodawców w wysokości nie niższej niż 0,25 proc. funduszu płac

PRZYKŁAD 1

Zgoda na pracę zmianową

Agencja ochrony przyjęła bezrobotnego na staż na stanowisko ochroniarza. Bezrobotny ma ukończoną zasadniczą szkołę zawodową, a staż ma umożliwić mu zmianę i poszerzenie kwalifikacji zawodowych. W agencji ochroniarze pracują wyłącznie w systemie zmianowym. Wobec konieczności pracy w różnych porach dnia i nocy oraz ze względu na specyfikę działalności firmy zatrudniającej stażystę urząd pracy wyraził zgodę na zatrudnienie go w systemie zmianowym, pod warunkiem nieprzekroczenia normy 8 godz. na dobę i 40 godz. tygodniowo.

PRZYKŁAD 2

Prawo do wolnego

2 stycznia 2013 r. bezrobotna została przyjęta na staż w spółce. Z uwagi na to, że jest ona absolwentką szkoły wyższej (posiada licencjat) i ma ukończone 22 lata, została skierowana na staż trwający 12 miesięcy. Będzie odbywać staż do końca 2013 roku. Prawo do pierwszych 2 dni wolnych nabędzie 1 lutego 2013 r. Łączna liczba dni wolnych za cały okres stażu wyniesie 24, przy czym w grudniu bezrobotna będzie miała prawo wykorzystać 2 dni wolne za grudzień przed końcem roku.

WAŻNE

Firma może wnioskować o zorganizowanie stażu maksymalnie dla tylu bezrobotnych, ilu zatrudnia pracowników w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy w dniu złożenia wniosku. Jeśli nie zatrudnia podwładnych na umowę o pracę, może wnioskować o organizację stażu tylko dla jednej osoby

Tabela 3. Różnice pomiędzy dwiema formami przygotowania zawodowego dorosłych

Czas trwania	od 12 do 18 miesięcy	od 3 do 6 miesięcy
Cel	przystąpienie do egzaminu kwalifikacyjnego na tytuł zawodowy lub egzamin czeladniczy	zdobycie wybranych kwalifikacji zawodowych lub umiejętności, niezbędnych do wykonywania określonych zadań zawodowych, właściwych dla zawodu występującego w klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy
Forma zakończenia	egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie, przeprowadzany przez okręgową komisję egzaminacyjną, zgodnie z przepisami w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy* oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych lub egzaminem czeladniczym przeprowadzanym przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych, zgodnie z przepisami w sprawie egzaminów na tytuły czeladnika i mistrza w zawodzie**	egzamin sprawdzający przeprowadzany przez komisję egzaminacyjną izby rzemieślniczej, instytucję szkoleniową wpisaną do rejestru prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy lub inną instytucję uprawnioną do przeprowadzania egzaminów wskazaną przez starostę
* rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz.U. z 2012 r. poz. 186 z późn. zm.). ** rozporządzenie ministra edukacji narodowej z 14 września 2012 r. w sprawie egzaminu czeladniczego, egzaminu mistrzowskiego oraz egzaminu sprawdzającego, przeprowadzanych przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (Dz.U. z 2012 r. poz. 1117).

Obowiązki organizatora stażu

W trakcie odbywania stażu przedsiębiorca musi:

● zapoznać stażystę z programem stażu oraz z jego obowiązkami oraz uprawnieniami,

● zapewnić profilaktyczną ochronę zdrowia w zakresie przewidzianym dla pracowników,

● przeszkolić stażystę na zasadach przewidzianych dla pracowników w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych oraz zapoznać go z obowiązującym regulaminem pracy,

● przydzielić stażyście, na zasadach przewidzianych dla pracowników, odzież i obuwie robocze, środki ochrony indywidualnej oraz niezbędne środki higieny osobistej,

● zapewniać, na zasadach przewidzianych dla pracowników, bezpłatne posiłki i napoje profilaktyczne,

● zapewniać okresy odpoczynku na zasadach przewidzianych dla pracowników,

● niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 7 dni, informować powiatowy urząd pracy o przypadkach przerwania odbywania stażu, o każdym dniu nieusprawiedliwionej nieobecności stażysty oraz o innych zdarzeniach istotnych dla realizacji programu,

● umożliwiać osobie odbywającej staż zgłaszanie się do powiatowego urzędu pracy w celu złożenia poświadczenia odbywania stażu i odbioru stypendium,

● przekazywać do urzędu pracy oryginał listy obecności podpisanej przez bezrobotnego w terminie 5 dni po zakończeniu każdego miesiąca stażu.

 

Leszek Jaworski

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 46 ust. 1 pkt 1, art. 51, art. 53, art. 53a-53m, art. 56, art. 59 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).