Czy uraz głowy spowodowany omdleniem jest wypadkiem przy pracy

Wniesienie skargi kasacyjnej może nie przynieść oczekiwanego rezultatu. Wypadek przy pracy to nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą podczas wykonywania lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności, względnie poleceń przełożonych. Przy kwalifikacji danej okoliczności jako przyczyny zewnętrznej istotne jest, aby stanowiła ona przesłankę sprawczą zdarzenia, natomiast nie musi być ona wyłączna. Nawet predyspozycja organizmu do omdlenia nie dyskwalifikuje uznania zdarzenia z 30 czerwca 2014 r. za wypadek przy pracy. Sąd Najwyższy przyjmuje bowiem, że pozostające w związku z wykonywaniem pracy zdarzenie zewnętrzne, które było sprawczym czynnikiem nagłego i gwałtownego pogorszenia samoistnych schorzeń pracownika, wyczerpuje przesłanki prawne uznania go za wypadek przy pracy (tak np. wyrok z 18 sierpnia 1999 r. sygn. akt II UKN 87/99, OSNP 2000/20/760).

W omawianym przypadku pracownik nie zerwał również związku z pracą. To ma miejsce, gdy etatowiec w czasie przeznaczonym na realizację obowiązków służbowych wykonywał np. czynności dla celów prywatnych lub bez usprawiedliwienia nie świadczył pracy w czasie lub w miejscu, w którym powinien ją wykonywać.

W omawianym przypadku podwładny wyszedł na zewnątrz pomieszczenia warsztatowego dla ochłody, ponieważ wewnątrz panowała bardzo wysoka temperatura. Jego zachowanie należy zatem uznać za obiektywnie usprawiedliwione. Dodatkowo niewątpliwe jest, że upadek zawsze jest zdarzeniem nagłym. W orzecznictwie SN przyjmuje się, że czasowy i miejscowy związek wypadku z pracą sprowadza się do czasowego bądź miejscowego powiązania przyczyny zewnętrznej doznanego uszczerbku na zdrowiu z wykonywaniem przez pracownika określonych czynności.

W judykaturze łączy się przyczyny doznanego uszczerbku na zdrowiu albo śmierci pracownika z wykonywaniem czynności zmierzających do realizacji zadań pracodawcy, do których pracownik zobowiązał się w umowie o pracę lub będących przedmiotem polecenia przełożonych. Przy czym przez "zwykłe czynności" w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (dalej: ustawa wypadkowa) rozumie się zarówno czynności wchodzące do samego procesu pracy, jak i związane z przygotowaniem i zakończeniem pracy oraz czynności niemające bezpośredniego związku z wykonywaniem pracy, ale które są prawnie i życiowo uzasadnione istotą stosunku pracy.

Na szczególną uwagę zasługuje wyrok z 27 maja 2014 r. (sygn. akt I PK 275/13), w którym SN uznał, że skoro odczuwalne objawy zasłabnięcia spowodowane warunkami pracy (wysoką temperaturą i brakiem wentylacji) rozpoczęły się w miejscu i czasie efektywnego wykonywania przez pracownika czynności zleconych przez przełożonego, zaś utrata przytomności i wywołany nią upadek powodujący uraz nastąpiły bezpośrednio po opuszczeniu przez niego pomieszczenia warsztatu wyłącznie w celu zaczerpnięcia świeżego powietrza, a ponadto zdarzenie to wystąpiło w sferze interesów pracodawcy i stwarzanego przez niego zagrożenia, spełnia ono przesłanki wypadku przy pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wypadkowej.

@RY1@i02/2014/176/i02.2014.176.217001100.802.jpg@RY2@

Anna Borysewicz adwokat prowadzący własną kancelarię w Płocku

Anna Borysewicz

adwokat prowadzący własną kancelarię w Płocku

Podstawa prawna

Art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 637).