Czy można ukarać za prywatne wyjście

System zadaniowego czasu pracy uregulowany w art. 140 k.p. stwarza możliwość uelastyczniania czasu pracy w sytuacji, gdy rodzaj wykonywanej pracy, a także jej organizacja, tego wymagają. Oznacza to, że w przypadku, gdy niemożliwe jest precyzyjne ustalenie momentu rozpoczęcia i zakończenia pracy lub gdy niemożliwa jest kontrola czasu poświęconego na wykonywanie pracy, ustawodawca przewidział możliwość ustalenia czasu pracy za pomocą zadań przeznaczanych do wykonania przez danego pracownika.

Należy stwierdzić, że karę nagany można nałożyć na pracownika tylko z tytułu enumeratywnie wyliczonych w art. 108 k.p. przewinień pracowniczych, tj. z powodu nieprzestrzegania przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy.

W konsekwencji nie wydaje się dopuszczalne nałożenie kary nagany w okolicznościach opisanych powyżej. Trudno byłoby bowiem wykazać, że pracownik naruszył ustaloną organizację i porządek w procesie pracy poprzez wizytę u fryzjera w sytuacji, w której jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego wywiązuje się ze swoich zadań i pozostaje zatrudniony w zadaniowym systemie czasu pracy, który pozostawia pracownikowi większą elastyczność.