Pracownik może rozwiązać umowę o pracę, gdy nie dostaje co miesiąc całego wynagrodzenia w ustalonym terminie
Pracodawca niewypłacający pracownikowi bez usprawiedliwionej przyczyny części jego wynagrodzenia za pracę narusza w sposób ciężki swoje podstawowe obowiązki (art. 55 par. 11 k.p.). Naruszenie to następuje co miesiąc w terminie płatności wynagrodzenia (art. 85 par. 1 k.p.) i od dowiedzenia się przez pracownika o tej okoliczności należy liczyć termin jednego miesiąca określony w art. 55 par. 2 w związku z art. 52 par. 2 k.p.
Jacek D. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w samodzielnym publicznym zakładzie opieki zdrowotnej od stycznia 1995 r., w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku lekarza. 10 stycznia 2005 r. złożył on pisemne oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z powodu niewypłacania części jego wynagrodzenia za pracę i zażądał odszkodowania w wysokości 9 tys. zł oraz wydania świadectwa pracy. Następnego dnia pracodawca wystawił mu świadectwo pracy ze stwierdzeniem niezastosowania skróconego okresu wypowiedzenia uprawniającego do odszkodowania na podstawie art. 361 k.p. Jacek D. wystąpił do sądu rejonowego przeciwko zoz o odszkodowanie w związku z naruszeniem przez pracodawcę obowiązków wobec pracownika. Sąd rejonowy uznał to żądanie za nieuzasadnione. Od wyroku sądu rejonowego Jacek D. wniósł apelację do sądu okręgowego. Apelacja została oddalona. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Jacek D. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej odszkodowania z tytułu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracodawcy wobec pracownika i w tym zakresie przekazał sprawę sądowi okręgowemu do ponownego rozpoznania, odrzucił skargę w części dotyczącej świadectwa pracy a pozostałej części skargę oddalił.
Pozwany pracodawca bez usprawiedliwionej przyczyny nie wypłacał pracownikowi części jego wynagrodzenia za pracę, a więc naruszał swoje podstawowe obowiązki w sposób ciężki, gdyż można mu przypisać co najmniej rażące niedbalstwo. Według art. 55 par. 2 k.p. oświadczenie pracownika o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie, z podaniem przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy i stosuje się wówczas odpowiednio art. 52 par. 2 k.p., czyli rozwiązanie to nie może nastąpić po upływie jednego miesiąca od uzyskania przez pracownika wiadomości o okoliczności to uzasadniającej. Okoliczność taką w rozpoznawanym przypadku stanowi niewypłacenie części wynagrodzenia za pracę. Wypłaty wynagrodzenia za pracę dokonuje się co najmniej raz w miesiącu, w stałym i ustalonym z góry terminie (art. 85 par. 1 k.p.). Oznacza to, że naruszenie przez pracodawcę obowiązku wypłaty wynagrodzenia za pracę, polegające na wypłacie tego wynagrodzenia w niepełnej wysokości (bez określonego składnika, bez uwzględnienia wzrostu) następuje co miesiąc w terminie płatności wynagrodzenia. Termin jednego miesiąca powinien być więc liczony od dowiedzenia się przez pracownika o tej okoliczności (niewypłaceniu pełnego wynagrodzenia), a więc praktycznie od daty płatności wynagrodzenia za pracę. Jacek D. zachował tak liczony termin, gdyż złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę w ciągu jednego miesiąca od dowiedzenia się w poprzednim miesiącu, że pracodawca nie wypłacił mu pełnego wynagrodzenia za pracę.
Pracodawca, nie wypłacając wynagrodzenia za pracę w pełnej wysokości, narusza swój obowiązek co miesiąc w terminie jego płatności.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.