Czy można ograniczyć inną działalność zawodową pracownika

Tak szeroko określony zakaz nie ma bezpośredniego oparcia w przepisach prawa. W kwestii tej wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z 2 kwietnia 2008 r. II PK 268/07 (OSNP 2009/15-16/201), w którym stwierdził, że postanowienie umowy o pracę przewidujące zakaz podejmowania dodatkowego zatrudnienia w zakresie niestanowiącym działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy jest nieważne (art. 58 par. 1 k.c. w związku z art. 300 k.p.), gdyż stanowi obejście zakazu wynikającego z art. 1011 par. 1 k.p.

SN podkreślił, że zakres zakazu ograniczającego aktywność pracownika poza czasem pracy, który strony umowy o pracę mogą wprowadzić do stosunku pracy na podstawie art. 1011 par. 1 k.p., jest wyraźnie wyznaczony brzmieniem tego przepisu i dotyczy jedynie działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy. Możliwość umownego ustanowienia zakazu podejmowania dodatkowego zatrudnienia jest realizacją zasady swobody umów (art. 3531 k.c.), którą jednak należy oceniać, mając na uwadze naturę stosunku pracy oraz odpowiednio, w zgodzie z zasadami prawa pracy. Wprowadzenie do stosunku pracy zakazu podejmowania jakiejkolwiek działalności zawodowej (np. dodatkowego zatrudnienia pracowniczego lub własnej działalności gospodarczej) niewchodzącej w zakres zakazu konkurencji określonego w art. 1011 1 kp., byłoby więc zbyt daleko idącym ograniczeniem, bez względu na fakt, że pracownik wyraziłby zgodę na takie ograniczenie.

Dlatego też moim zdaniem podjęcie przez pracownika dodatkowej działalności zawodowej, pozostającej poza katalogiem działalności konkurencyjnej wobec czynności wykonywanych na rzecz danego pracodawcy, należy uznać za dopuszczalne, pod warunkiem oczywiście, że nie wpływa ona negatywnie na jakość wykonywanej pracy.

@RY1@i02/2009/218/i02.2009.218.183.005b.001.jpg@RY2@

Grzegorz Nowaczek, prawnik w zespole prawa pracy WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr

Grzegorz Nowaczek

prawnik w zespole prawa pracy WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr