Nowy pracodawca musi przestrzegać porozumień podpisanych przed przejęciem zakładu pracy

Strony stosunku pracy mogą obniżyć wynagrodzenie pracownika na czas oznaczony do momentu przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, który jest związany takim porozumieniem (art. 23¹ k.p.).

Teresa D. 3 czerwca 2002 r. zawarła z Klubem w C. umowę o pracę na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku głównej księgowej. 2 stycznia 2004 r. zawarła ona z pracodawcą porozumienie, na podstawie którego jej wynagrodzenie zostało obniżone. Porozumienie to zostało zawarte na czas określony od 1 stycznia 2004 r. do momentu przejęcia pracownika przez Sportową Spółkę Akcyjną. 14 marca 2005 r. została utworzona spółka Klub Sportowy, która przejęła tych pracowników Klubu, z którymi nie rozwiązano umów o pracę. W wyniku przejęcia zakładu pracy spółka 1 kwietnia 2005 r. na podstawie art. 23¹ par. 1 k.p. stała się stroną stosunku pracy. Na początku 2005 roku pracownica świadczyła pracę na rzecz pozwanej spółki w zakresie, w jakim obowiązywała ją umowa o pracę z poprzednim pracodawcą. Siedziba spółki w tym czasie znajdowała się przy ul. A., gdzie pracownica miała wyznaczone stanowisko pracy. W okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 30 czerwca 2005 r. Teresa D. wykonywała obowiązki głównej księgowej.

Z początkiem lipca 2005 r. spółka przeniosła swoją siedzibę na ul. K., gdzie pracownica nie miała już wyznaczonego stanowiska i nie została dopuszczona do świadczenia pracy. Spółka kwestionowała istnienie stosunku pracy między stronami. Pismami skierowanymi do zarządu spółki Teresa D. zgłaszała gotowość świadczenia pracy i zwróciła się o wskazanie jej nowego zakresu obowiązków, a ponadto żądała wypłacenia zaległego wynagrodzenia. 12 sierpnia 2005 r. pracownica wystąpiła przeciwko spółce z pozwem o ustalenie istnienia stosunku pracy i o nakazanie dopuszczenia do pracy.

Sąd rejonowy ustalił, że od 1 kwietnia 2005 r. Teresę D. łączy z pozwaną spółką praca na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, na warunkach umowy o pracę z 3 czerwca 2002 r. i nakazał dopuścić ją do pracy. Od wyroku tego obie strony złożyły apelacje. Sąd okręgowy oddalił apelację spółki, natomiast w uwzględnieniu apelacji pracownicy zmienił na jej korzyść punkt drugi i czwarty wyroku. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła spółka. Skarga ta została przez Sąd Najwyższy oddalona.

Nietrafne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 23¹ k.p. Z tego przepisu wynika zasada trwałości treści indywidualnych warunków zatrudniania mimo przekształceń podmiotowych występujących po stronie pracodawcy. Nie oznacza ona jednak, że niedopuszczalne są przekształcenia treści umowy o pracę dokonane przed przejęciem zakładu pracy za porozumieniem pracownika i dotychczasowego pracodawcy ani że taka przekształcona treść stosunku pracy nie będzie wiązać nowego pracodawcy (choć nie był stroną tego porozumienia). Wręcz odwrotnie, z art. 23¹ k.p. wynika, że nowy pracodawca przejmuje pracownika, a treść jego stosunku pracy jest niezmieniona. Powrót do poziomu wynagrodzenia gwarantowanego w umowie o pracę nastąpił zatem jednocześnie z przejęciem zakładu pracy powódki przez pozwaną spółkę, która w tym momencie była już związana tym porozumieniem jako elementem treści stosunku pracy przejmowanego pracownika.

Uzewnętrznienie przez pracownika jego gotowości do wykonywania pracy powinno nastąpić poprzez zgłoszenie pracodawcy gotowości niezwłocznego podjęcia pracy. Zgłoszenie to może jednak nastąpić przez każde zachowanie pracownika objawiające w dostateczny sposób jego zamiar kontynuacji stosunku pracy (art. 60 k.c. w związku z art. 300 k.p.), a więc zarówno pisemnie, ustnie, jak też przez każde inne zachowanie objawiające wolę pracownika wobec pracodawcy w dostateczny sposób.